تفاوت میان نسخه‌های «گاسترین»

منبع
جز (←‏سنتز گاسترین و انواع آن: ابرابزار گسترش مقاله)
(منبع)
'''گاسترین''' یک [[هورمون]] پپتیدی است <ref>{{یادکرد وب|نشانی= http://www.aftabir.com/dictionaries/word/91591/گاسترین-Gastrin|عنوان = گاسترین |زبان =فارسی}}</ref> که باعث تحریک ترشح اسید معده و تحریک رشد مخاط معده می‌شود.
 
گاسترین از سلول‌های گاسترینی در غدد پیلوری انتهای دیستال معده ترشح می‌شود. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= http://ehr2.behdasht.gov.ir/lab/test/printTest/169|عنوان = آزمایش گاسترین |زبان =فارسی}}</ref> به هنگام ورود غذاهای پروتئین‌دار به انتهای آنتری معده، برخی [[پروتئین|پروتیین‌ها]] اثر تحریکی بر سلول‌های گاسترینی غدد پیلور می‌گذارند و باعث آزادی گاسترین به خونی می‌شود که به سلول‌های ECL (شبه انتروکرومافین) معده می‌روند. این روند منجر به آزادسازی [[هیستامین]] به عمق غدد اسیدساز می‌شود و هیستامین ترشح معدوی [[هیدروکلریک اسید|اسیدکلریدریک]] را به سرعت تحریک می‌کند. گاسترین از [[دوازدهه]] و [[لوزالمعده]] نیز ترشح می‌شود. <ref>{{یادکرد وب|نشانی= http://doctorfaridi.blogfa.com/post/144
|عنوان = تحریک ترشح اسید |زبان =فارسی}}</ref>
 
== تاریخچه ==
در سال ۱۹۰۵ برای اولین بار وجود این [[هورمون]] توسط جان سیدنی پیشنهاد شد و در سال ۱۹۶۴ این هورمون جداسازی شد. در همان سال نیز ساختار گاسترین تعیین گردید.
 
== فیزیولوژی ==
 
=== ژنتیک ===
[[ژن]] مربوط به این هورمون، در بازوی بلند [[کروموزوم]] ۱۷ قرار دارد.
 
=== سنتز گاسترین و انواع آن ===
هورمون گاسترین بیشتر از آنتروم معده ترشح می‌شود؛ گاسترین یک هورمون پپتیدی خطی است که توسط سلول‌های نورواندوکرین G که در آنتروم [[معده]] و گاهی در سایر مناطق دستگاه گوارش از جمله [[دوازدهه]] قرار دارند ترشح شده و وارد جریان خون می‌شود. گاسترین سبب ترشح اسید معده و رشد سلول‌های شبه انتروکرومافین مترشحه هیستامین، در مخاط معده می‌شود.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=http://www.razilab.ir/view_test.aspx?myID=MTY3 |عنوان=Gastrin, Serum | ناشر = |تاریخ = |تاریخ بازبینی= ۱۴ اکتبر ۲۰۱۶}}</ref>
 
گاسترین به سه شکل دیده می‌شود:
* گاسترین ۳۴ ([[گاسترین بزرگ]])، حاوی ۳۴ [[اسید آمینه]]
* گاسترین ۱۷ (گاسترین کوچک)، حاوی ۱۷ اسید آمینه
 
=== ترشح ===
گاسترین در پاسخ به برخی محرک‌ها ترشح می‌شود؛ این محرک‌ها عبارتند از:
* اتساع معده
* تحریک [[عصب واگ]]
* برخی از اسیدهای آمینه (اسیدهای آمینه در معده موجب تحریک ترشح گاسترین می‌شود)
* افزایش [[کلسیم]]
 
ترشح گاسترین در پاسخ به برخی عوامل مهار می‌شود؛ این عوامل عبارتند از:
* افزایش [[اسید کلریدریک]] در معده
* [[سوماتواستاتین]] نیز باعث مهار ترشح گاسترین می‌شود.
* [[گلوکاگن]] نیز ترشح گاسترین را «مهار» می‌کند.
 
=== عملکرد ===
* تعداد ریتم الکتریکی پایه (BER) در حضور هورمون گاسترین بیشتر می‌شود
* تحریک ترشح اسید معده
* تحریک رشد مخاط معده
* تحریک ترشح [[پپسینوژن]]
* افزایش انقباضات معده و تحریک تخلیه معده
* افزایش ترشحات [[لوزالمعده]] و تخلیه [[کیسه صفرا]]
* تأثیرتاثیر روی اسفنگتر مری
 
== بیماریزایی ==
در [[سندرم زولینگر-الیسون]] سطح گاسترین سرمی بالاست لذا ترشح پایه اسید معده و ترشح پس از تحریک آن بالاست و اغلب بیماران [[اولسرپپتیک]] مقاوم به درمان دارند.
* {{یادکرد ویکی
|عنوان = Gastrin
|پیوند = http://en.wikipedia.org/wiki/Gastrin
|زبان = انگلیسی
|بازیابی =۱۴ اکتبر ۲۰۱۶