باز کردن منو اصلی

تغییرات

 
==== فعالیت‌های تبلیغی ====
سید ابوالحسن طالقانی (پدر سید محمود) و عباسقلی بازرگان (پدر [[مهدی بازرگان]]) از سال ۱۳۰۳ به منظور ایجاد پایگاهی برای تبلیغ اسلام اقدام به تشکیل مجالسی منظم به منظور دعوت به اسلام و پاسخگویی به شبهات کرده بودند و ارگانی به نام البلاغ را اداره می‌کردند. مهدی بازرگان و سید محمود طالقانی در این دوران با یکدیگر آشنایی پیدا کردند که تا پایان دوره حیات طالقانی این دوستی باقی ماند. بعد از شهریور ۱۳۲۰ و پایان دورهٔ سلطنت رضا شاه، طالقانی فعالیت‌های خود را در انجمنی بنام کانون اسلام با سرپرستی خود و با کمک مالی محمدعلی مهیاری ادامه داد. در این انجمن افرادی فرهنگی و دانشگاهی مانند [[مهدی بازرگان]]، [[یدالله سحابی]] [[و محمد علی بامداد]] فعالیت می‌کردند. هدف اصلی این انجمن ارائه اسلام به مثابه دینی سازگار با نوگرایی و علم و زدودن خرافات رایج از چهره مذهب بود<ref>سلسله پهلوی و نیروهای مذهبی به روایت تاریخ کمبریج- ترجمه عباس مخبر- جلد سوم - نشر طرح نوح- ص 289</ref>
 
او همچنین با انجمن تبلیغات اسلامی و اتحادیه مسلمین نیز برای پیشرفت تعالیم و اصول اسلامی همکاری می‌کرد و در این انجمن‌ها به تفسیر قران و نهج‌البلاغه مشغول بود. او همچنین اداره نشریه دانش‌آموز ارگان کانون اسلام را برعهده داشت و نخستین مقاله‌اش نیز در همین مجله با عنوان «خطابه رسول خدا، آینده اسلام و وظیفه مسلمانان» در آبان ۱۳۲۰ نشر یافت.<ref>محاکمات و خاطرات پدر طالقانی به قلم و خط خودشان- محمود طالقانی- نشر جنبش 1359-ص8</ref><ref>مناره‌ای در کویر - محمود طالقانی - مجموعه مقالات به کوشش محمد بسته نگار ۱۳۷۷- نشر قلم جلد اول- ص۳۴</ref>
۱۸۴

ویرایش