تفاوت میان نسخه‌های «جدایی نژادی در ایالات متحده آمریکا»

جز
جایگزینی با اشتباه‌یاب: اجدای⟸اجداد، تبعیص⟸تبعیض، درایالت‌های⟸در ایالت‌های، سیاپوستان⟸سیاه‌پوستان، مبارزگر⟸مبارزه‌گر، نخسین⟸نخستین
جز (جایگزینی با اشتباه‌یاب: اجدای⟸اجداد، تبعیص⟸تبعیض، درایالت‌های⟸در ایالت‌های، سیاپوستان⟸سیاه‌پوستان، مبارزگر⟸مبارزه‌گر، نخسین⟸نخستین)
 
== تاریخچه ==
نخسیننخستین ساکنان اروپایی آمریکا، [[اسپانیا|اسپانیایی‌ها]] بودند که قدم بر خاک [[فلوریدا|فلوریدای]] کنونی گذاشتند. با آغاز قرن هفدهم، انگلیسی‌ها در سواحل شمالی، مکانی که اکنون [[نیوانگلند]] شناخته می‌شود، چندین شهر ساختند. بعدها این مناطق، [[مستعمرات سیزده‌گانه]] [[بریتانیا]] در سرزمین جدید را شکل دادند. در سرتاسر قرن ۱۷ و ۱۸ میلادی، ابتدا ماجراجویان اسپانیایی، انگلیسی و فرانسوی راهی آمریکا شدند و پس از آنان شهروندان دیگر مناطق اروپا، ازجمله [[آلمان|آلمانی‌ها]]، [[هلند|هلندی‌ها]]، [[سوئد|سوئدی‌ها]] و [[ایرلند|ایرلندی‌ها]]، موج دوم مهاجران را بوجود آوردند.
 
تا زمانی که زمین حاصلخیز برای کشاورزی به میزان نامحدود در اختیار مهاجران بود، اختلافات نژادی میان ساکنان اولیه سرزمین آمریکا به چشم نمی‌خورد. هرچند که از همان روزهای نخست ورود اروپایی‌ها به سرزمین جدید، جنگ بی انتهایی میان تازه واردان و بومیان [[سرخ‌پوستان آمریکایی|سرخ‌پوست]] در گرفت.
 
اختلاف اروپایی‌ها بعد از چند جنگ سرانجام با پیروزی نهایی بریتانیا بر [[فرانسه]] و اسپانیا در اواسط قرن ۱۸ پایان یافت. مستعمرات سیزده‌گانه با ورود هزاران هزار انگلیسی روز به روز بزرگ‌تر می‌شدند. سرخ‌پوستان یا با جنگ یا با فریب از زمین‌های آبا و اجدایاجداد خود رانده و به درون قاره رانده می‌شدند. در جریان [[جنگ هفت ساله]] در اواسط قرن ۱۸، فرانسه از ساحل شرقی [[رودخانه می‌سی سی پی]] رانده و انگلیس مالک سرزمین وسیعی از اقیانوس اطلس تا رودخانه می‌سی سی پی شد. بدین ترتیب تا یک قرن بعد، مسئله‌ای به نام تعارض نژادی در این سرزمین دیده نمی‌شد. حتی نظام برده داری نیز تا اوایل اواسط قرن نوزدهم در زمره تعارضات نژادی قرار نمی‌گرفت.
 
== نظام برده داری ==
تعارض نژادی میان سیاهان و سفیدپوستان در سال‌های پایانی قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ متأثر از رقابت‌های حزبی بود. [[حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا]] که از ابتدا، جنوب برده داری را پایگاه اصلی خود قرار داده بود، همچنان از این نظام غیر عادلانه حمایت می‌کرد. این حزب برای دفاع از منافع کلان کشاورزان جنوب، حتی تا پای تجزیه ایالات متحده آمریکا نیز پیش رفت. شمال که توسط [[آبراهام لینکلن]] و حزب تازه تأسیس جمهوریخواه رهبری می‌شد، آزادی برده‌ها را به جنوب دموکرات تحمیل کرد. بدین ترتیب دو حزب بزرگ آمریکا، یکی در جایگاه حمایت از حقوق سیاهپوستان قرار گرفت و دیگری دفاع از شرایط پیش از جنگ را سرلوحه خود قرار داد.
 
البته این تقسیم بندی در اوایل قرن بیستم به شکل اساسی دگرگون شد. دموکرات‌ها که از حاکمیت مطلق ۴۰ ساله [[حزب جمهوریخواه ایالات متحده آمریکا]] به تنگ آمده بودند، به تدریج نفوذ خود را درایالت‌هایدر ایالت‌های شمال شرقی، منطقه‌ای که روز به روز مهاجرین تازه‌ای را به خود جلب می‌کرد، افزایش دادند. مهاجرین، رنگین پوستان و قشرهای فرودست جامعه به دور دموکرات‌ها جمع شدند و این حزب که روزگاری سمبل نظام برده داری بود، برای کسب قدرت به حامی اصلی سیاپوستانسیاه‌پوستان تبدیل شد. از آن زمان تاکنون دموکرات‌ها، حزب مدافع رنگین پوستان از جمله سیاهان، و حزب جمهوریخواه حزب سفید پوستان لقب گرفته‌اند.
 
== جنبش برابرخواهی ==
وقوع [[جنگ جهانی دوم]] و شرکت گسترده سیاهپوستان در دفاع از آزادی در مقابل [[فاشیسم]]، موقعیت این گروه نژادی را در تحولات داخلی آمریکا تغییر داد. اولین گام برای ارتقای موقعیت اجتماعی آنان، با ادغام واحدهای نظامی سیاهپوستان در دیگر واحدهای ارتش آمریکا در سال ۱۹۴۵ صورت گرفت. سپس [[دیوان عالی فدرال ایالات متحده آمریکا]] در سال ۱۹۵۴ که جمهوریخواهان در کاخ سفید حضور داشتند، با صدور حکم تاریخی [[براون در برابر هیئت آموزش]] جدایی نژادی در مدارس را غیرقانونی اعلام کرد. این حکم سیاهان را از یک تبعیض ناروای تاریخی نجات داد.
 
اما مقاومت در برابر ادغام نژادی در ایالت‌های سابقاً برده دار همچنان به شکل جدی ادامه داشت. سیاهان همچنان از ورود به اماکن مخصوص سفید پوستان از جمله باشگاهها، رستوران‌ها و بارها محروم بودند. حتی در برخی از شهرهای جنوب، سیاهپوستان حق نداشتند بر روی صندلی مخصوص سفید پوستان در اتوبوس‌های عمومی بنشینند. اقدام خانم [[روزا پارکس]] در سال ۱۹۵۵ در شهر مونتگمری ایالت [[آلاباما]] روح تازه‌ای به مبارزات سیاهپوستان داد. پارکس در اقدامی شجاعانه، از بلند شدن از روی صندلی مخصوص سفید پوستان در یک اتوبوس عمومی خودداری کرد و توسط پلیس دستگیر شد. این اقدام، خشم سیاهان را شعله‌ور تر کرد. کشیش جوانی به نام [[مارتین لوتر کینگ]] یک تحریم چند ماهه را علیه سیستم حمل و نقل عمومی در ایالت آلاباما شکل داد. این اعتراض سپس به «[[جنبش حقوق مدنی]]» تبدیل شد. در سال ۱۹۶۰ با تلاش و کوشش مارتین لوتر کینگ «قانون حقوق مدنی» با هدف رفع تبعیصتبعیض نژادی به تصویب رسید.
 
تغییرات بنیادین در قوانین نژادی در دوران حکومت دموکرات‌ها در دهه ۱۹۶۰حاصل شد. [[جان اف کندی]] و جانشینش، [[لیندون جانسون]] گام‌های بلندی را برای فائق آمدن بر معضل تاریخی نژادی در [[ایالات متحده آمریکا]] بر داشتند. این تحولات سبب شد جناح محافظه کار که همچنان بر اصالت نژادی فرهنگ آنگلو – پروتستانی سفید پوستان پافشاری می‌کرد، هم قسم شود و جنگ ایدئولوژیکی علیه لیبرال‌ها را آغاز کند.
اگرچه جمهوری‌خواهان در زمان حضور خود در کاخ سفید برخی از اقدامات کم سابقه نظیر انتخاب نخستین زن عضو دیوان‌عالی فدرال یا نخستین وزیر خارجه سیاه‌پوست را در کارنامه خود به ثبت رسانده‌اند، اما هنوز لایه‌های اصلی این حزب بخصوص در [[ایالت‌های جنوبی]] برطبل جدایی نژادی می‌کوبند. در سوی دیگر این تعارض نژادی، لیبرال‌ها به ویژه جناح چپ آن قویاً از حقوق رنگین پوستان حمایت می‌کنند. به اعتقاد برخی از لیبرال‌ها، رفع نابرابری نژادی در آمریکا نمی‌تواند حقوق پایمال شده تاریخی سیاهپوستان را تأمین کند. از این رو حامیان حقوق رنگین پوستان، نظریه Affirmative Action یا «[[تبعیض مثبت]]» را مطرح کرده‌اند. بر اساس این نظریه، [[آفریکن – آمریکن|آفریکن – آمریکن‌ها]] (اصطلاحی برای نام بردن سیاهپوستان) باید از مزایای بیشتری در مقایسه با سفید پوستان در زمینه آموزش و تحصیل بر خوردار باشند. در حال حاضر برخی از [[دانشگاه‌های آمریکا]] از جمله [[دانشگاه میشیگان]] برای دانشجویان تازه‌وارد سیاه‌پوست امتیازات بیشتری قائل هستند. در سال ۲۰۰۳ چالش عمیقی میان لیبرال‌های طرفدار تبعیض مثبت و دولت محافظه کار جورج بوش در خصوص نظام سهمیه بندی دانشگاه‌ها از جمله در دانشگاه شیکاگو بروز کرد. اما از آنجا که تبعیض مثبت بر اساس حکم تاریخی دیوانعالی فدرال در ۲۵ سال پیش به تصویب رسیده‌است، تلاش محافظه کاران برای لغو امتیازات دانشجویان سیاه‌پوست به نتیجه نرسید.
 
== شخصیت‌های مبارزگرمبارزه‌گر با تبعیض نژادی ==
* [[مارتین لوتر کینگ]]
* [[ملکوم ایکس]]