باز کردن منو اصلی

تغییرات

۴۸ بایت اضافه‌شده، ۳ ماه پیش
بدون خلاصه ویرایش
{{اسلام}}
«'''مجتهد'''» برگرفته از «اجتهاد» (به معنای تلاش و کوشش)<ref>شب خیز، محمد رضا، اصول فقه دانشگاهی، نشر لقاء، قم - ایران، اول، 1392 ه‍. ش</ref> است. در اصطلاح اسلامی، '''مجتهد''' یا فقیه به فردی گفته می‌شود که در [[علم فقه]] توانایی استنباط احکام شرعی فرعی را از منابع معتبر داشته باشد. یا به عبارت دیگر، کسی که می‌کوشد تا احکام شرعی را از منابع فقهی اسلام، یعنی [[قرآن]]، [[سنت]]، [[عقل]] و [[اجماع (فقه)|اجماع]] بیاموزد.{{سخ}}
البته جمعی از فقهای شیعه اجماع را از این مجموعه استثناء کرده و منابع فقه شیعه را تنها شامل [[قرآن]]، [[سنت]] و [[عقل]] می‌دانند. عمده این افراد اخباری‌های شیعه هستند که بزرگانی مانند شیخ [[حر عاملی]] از این دسته‌اند. البته جمعی از فقهای اصولی مانند [[محمدابراهیم جناتی]]{{مدرک}} و [[علی ریاحی نبی]]{{مدرک}} نیز اجماع را به کل حجت نمی‌دانند.
 
== شرایط اجتهاد ==
 
== مجتهد اعلم ==
مجتهد اعلم به کسی گفته می‌شود که در زمینه علوم مورد نیاز برای کسب اجتهاد که به آن‌ها اشاره شد، از دیگر مجتهدان معاصر خود، محقق تر و توانمدتر و آگاه تر باشد. معمولاً این اصطلاح، برای شناخت و تشخیص مرجع تقلید، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این‌جا نیز بعضی از فقهای شیعه اعلمیت را قبول ندارند. [[محمد صادقی تهرانی]]{{مدرک}}، [[محمدابراهیم جناتی]]{{مدرک}} و [[علی ریاحی نبی]]<ref>{{یادکرد وب |نویسنده=|نشانی=http://www.ehtejaj.com/main/احکام-مربوط-به-مرجع-تقلید/|عنوان=احکام مربوط به مرجع تقلید|ناشر=سایت رسمی علامه شیخ [[علی ریاحی نبی]]، مؤسسه حکمت اسلامی احتجاج|تاریخ=|تاریخ بازبینی=}}</ref> از جمله این افراد هستند.
 
== اجتهاد در اهل سنت ==
۳۷۶

ویرایش