تفاوت میان نسخه‌های «کامی سن-سانس»

جز
جایگزینی با اشتباه‌یاب: موسیقدانانی⟸موسیقی‌دانانی
جز (جایگزینی با اشتباه‌یاب: موسیقدانانی⟸موسیقی‌دانانی)
در کودکی نخست فراگیری [[پیانو]] را آغاز نمود و سپس به آموختن آهنگسازی نزد پیِر مِلدِن پرداخت. در یازده سالگی نخستین کنسرت پیانو خود را برگزار کرد و در آن کنسرتو پیانو شماره ۳ [[بتهوون]] و کنسرتو شماره ۱۵ [[موتسارت]] را اجرا کرد در حالیکه [[کادانس]] این کنسرتو را خودش نوشته بود.
 
در سیزده سالگی وارد هنرستان موسیقی (کنسرواتوار) پاریس گردید و با استادانی چون [[شارل گونو]] به فراگیری موسیقی ادامه داد. در سال ۱۸۵۱ در حالیکه هنوز شاگرد کنسرواتوار بود موفق به دریافت جایزه رم گردید. در هیجده سالگی به عنوان نوازنده [[ارگ (ساز)|ارگ]] کلیسای سن مری برگزیده می‌شود و به سرعت به شهرت دست پیدا می‌کند. [[فرانتس لیست]] در مورد او در این دوره گفته‌است «او بهترین نوازنده ارگ در سراسر گیتی است». سن-سانس این سمت را برای بیست سال از آن خود داشت، او هم‌زمان در تمام این سالها به آهنگسازی ادامه داد و همچنین در انتشار آثار و دفاع از آهنگسازانی چون [[روبرت شومان]]، [[ریچارد واگنر]] و [[کریستف ویلیبالد گلوک]] تلاش بسیار کرد. در سال ۱۸۶۱ به عنوان استاد مدرسه موسیقی نیدرمیر l’École Niedermeyer برگزیده می‌شود و شاگردانی همچون [[گابریل فوره]] را تربیت می‌کند. در ۱۸۶۷ به خاطر کانتات «عروسی پرومِته» Les Noces de Prométhée برنده جایزه یک مسابقه آهنگسازی می‌گردد که گروه داوران آن را موسیقدانانیموسیقی‌دانانی چون [[جواکینو روسینی]]، [[هکتور برلیوز]]، [[جوزپه وردی]] و شارل گونو تشکیل می‌دادند.
 
سن-سانس در سال ۱۸۷۰ نقدهای فراوانی را در مجله «گزت موزیکال» Gazette musicale نوشت و در بحث‌های بسیاری با [[ونسان دندی]] شرکت جست. وی در سال ۱۸۸۱ به عضویت فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه درآمد و سه سال بعد موفق به دریافت نشان [[لژیون دونور]] گردید.
۴۹٬۷۹۷

ویرایش