باز کردن منو اصلی

تغییرات

۲٬۹۵۱ بایت حذف‌شده ،  ۸ ماه پیش
بدون خلاصه ویرایش
 
=== بعد از داروین ===
== تاریخ جانورشناسی در جهان اسلام ==
اسلام، مسلمانان را به مطالعه و بررسی حیوانات و جانوران تشویق و ترغیب کرده‌است. قرآن کریم از حیوانات گوناگونی نام می‌برد و می‌فرماید :" أَفَلَا یَنظُرُونَ إِلَی الْإِبِلِ کَیْفَ خُلِقَتْ " آیا به شتر نمی‌نگرند که چگونه آفریده شده‌است؟ اصعمی (م ۲۱۶) و ابوحاتم سجستانی (م ۲۴۸) کتابهایی در شناخت شتر، اسب، موش و پرندگان تألیف کردند که برخی از آن‌ها به دست ما رسیده‌است. معتزلیان این رشته را پی گرفتند و کتابهایی دربارهٔ عجایب مخلوقات، سگ (صاحب الکلب)، خروس (صاحب الدیک)، کبوتر (صاحب الحمام) و دیگر حیوانات نوشتند. بشربن معتمر (م ۲۱۰)، رئیس یکی از فرقه‌های معتزله، دو قصیده در شگفتیها و ویژگی‌های حیوانات به نظم آورد. کتاب مشهور جاحظ (م ۲۵۵) به نام کتاب الحیوان هفت بخش دارد، که در آن مبادی نظریه تطور جانداران را می‌توان یافت.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=درآمدی بر تاریخ فلسفه اسلامی|نام خانوادگی=|نام=|ناشر=|سال=|شابک=|جلد=2|مکان=|صفحات=367}}</ref>
 
ابن سینا در طبیعیات به جانورشناسی و تشریح عنایتی ویژه داشته و در کتاب الحیوان بیش از پانصد نوع جانور را نام برده و قصد داشته ویژگیها، ممیزات، اعضاء و وظایف آن‌ها را بیان و تأثیرات محیط و شرایط جو را بر روی آن‌ها جست و جو کند. بررسیهای او در زیست‌شناسی بر دانشمندان قرون وسطا در اروپا و به ویژه در قرن نوزدهم میلادی تأثیر فراوانی گذاشته‌است. ابن سینا تجربه‌های شخصی خود را دربارهٔ طیور و حیوانات در جوزجان، خراسان و ماوراءالنهر نوشته و فرق میان حیوانات شرق و غرب را بیان کرده‌است. وی زیست‌شناسی را به شناخت نفس مرتبط دانسته و هر دو را از طبیعیات به‌شمار آورده و نفس را خاستگاه شناخت حیات و حرکت در حیوان و انسان می‌داند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=درآمدی بر تاریخ فلسفه اسلامی|نام خانوادگی=|نام=|ناشر=|سال=|شابک=|جلد=2|مکان=|صفحات=368-367}}</ref>{{زیست‌شناسی}}
{{ویکی‌انبار-رده|Zoology}}
 
== منابع ==
{{پانویس}}
۱

ویرایش