باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
Tradition, Modernity, and the Bahá’í Faith|نام خانوادگی=Sergeev|نام=Mikhail|ناشر=Brill|سال=2015|شابک=|مکان=|صفحات=}}</ref>
 
به اعتقاد بهائیان، پیامبران در طی فرآیندی مستمر، تدریجی و همیشگی، به تناسب ظرفیت درک و فهم بشر و نیازها و شرایط هر زمان، تعالیم و هدایت لازم را برای تکامل اجتماعی و معنوی انسان فراهم می‌کنند و بشر را از قابلیت‌ها و مسئولیت‌هایش در مقام حافظ و امانت‌دار جهان آفرینش آگاه می‌سازند.<ref name=":2" /> در این نگاه، حقیقت و تعالیم دینی به تدریج و به تناسب ظرفیت روحانی مردم در هر برهه از تاریخ عرضه می‌شود<ref name=":2" /> و تفاوت ادیان در آن دسته تعالیم اجتماعی و احکام آن‌ها دیده می‌شود که بنا به درجهٔ بلوغ اجتماعی و روحانی مردم و شرایط خاص جامعه ای که دینی خاص در آن ظاهر شده می‌توانند متفاوت باشند. همچنین دلیل دیگر تفاوت‌های میان ادیان، برداشت‌های غلط و شرح و تفاسیری ذکر می‌شود که در طول قرن‌ها توسط پیروان ادیان انباشته شده و حقیقت هر دین را مخدوش می‌کند.<ref name=":8" />
 
به‌طور کلی، بهاءالله بیان می‌کند که دین وسیله مؤثری برای تکامل اجتماعی است و سلسله ادیان جهان مراحل مختلف هدایت بشر توسط خداوند هستند که به تدریج رشد و تکامل بشر را تضمین می‌کنند.<ref name=":8" /> بر این اساس، اعتقاد بهائیان این است که هیچ دینی نمی‌تواند ادعای آخرین دین بودن داشته باشد و بشر تا ابد هدایت الهی را از طریق پیامبران دریافت می‌کند. بهاءالله نیز بیان می‌کند که بعد از او نیز آمدن پیامبران ادامه خواهد داشت.<ref name=":2" />
=== لزوم ترک تعصب ===
 
دیانت بهائی پذیرش فرهنگی و دینی را ترویج می‌دهد.<ref name=":2" /> بهائیان معتقدند پذیرش اصل یگانگی انسان ایجاب می‌کند که هر نوع تعصبی از جمله تعصب نژادی، طبقاتی، قومی، زبانی، دینی، جنسیتی و … از میان برداشته شود. منابع بهائی بیان می‌کنند تعصب تصویری نادرست دربارهٔ دیگران است که به افراد اجازه نمی‌دهد که همه انسان‌ها را برابر و شریف ببیند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=The Baha'is|نام خانوادگی=|نام=|ناشر=Baha'i International Community|سال=2017|شابک=|مکان=|صفحات=}}</ref> بهائیان احساس برتری را دلیل اصلی ایجاد تعصب می‌دانند.<ref>خطابات مبارکه، [[حضرت عبدالبهاء]]، صفحهٔ ۱۶۱</ref> در آثار بهائی انواع تعصب از جمله تعصبات سیاسی، نژادی، دینی، قومی، اقتصادی و مایهٔ ویرانی جامعهٔ انسان معرفی شده‌ است.<ref>پیام ملکوت، عبد الحمید اشراق خاوری، صفحهٔ ۵۹</ref> و رفع تعصبات وسیلهٔ رسیدن به وحدت و پیشرفت جامعهٔ بشری در نظر گرفته می‌شود.<ref name=":2" />
 
=== [[تساوی حقوق رجال و نساء|برابری زنان و مردان]] ===
 
بهاءالله در آثار خود بیان می‌کند که نزد خدا زن و مرد برابر هستند و هیچ‌یک بر دیگری برتری ندارد.<ref name=":2" /> آثار بهائی تعلیم می‌دهند که انسانیت جنسیت ندارد. زن و مرد هر دو انسانند و هیچ‌یک به دلیل جنسیت امتیاز یا برتری بر دیگری ندارند.<ref name=":1" /> آثار بهائی برابری میان زنان و مردان و مشارکت آن‌ها در عرصه‌های مختلف را پیش نیازی برای دستیابی به وحدت و صلح جهانی و پیشرفت اجتماع می‌دانند.<ref name=":1" /> در دیدگاه بهائی نابرابری میان زنان و مردان نه تنها مانع ترقی زنان بلکه مانع پیشرفت کل اجتماع می‌شود و همین‌طور به پیشرفت مردان نیز لطمه می‌زند.<ref name=":2" /><ref name=":1" /> عبدالبهاء در آثار خود زن و مرد را به دو بال پرنده تشبیه می‌کند و توضیح می‌دهد همان‌طور که تنها هنگامی که هر دو بال قوی باشند پرنده می‌تواند پرواز کند، به همین نسبت موفقیت و رفاه بشریت نیز تنها وقتی اتفاق می‌افتد که زنان همپای مردان پیشرفت کرده باشند.<ref name=":2" /> برای بهائیان اصل برابری زن و مرد صرفاً به معنای فراهم کردن ترتیباتی برای مشارکت زنان در ساختارهای فعلی جهان نیست و بهائیان تلاش برای ارتقای مقام زنان به سطح مردان را به تنهایی کافی نمی دانند بلکه بهائیان معتقدند تغییر اساسی تر در ساختارهای اجتماع لازم است و زنان و مردان باید با همکاری یکدیگر برای ساختن نظم اجتماعی جدیدی تلاش کنند که در آن خصوصیاتی چون سلطه‌جویی، قدرت‌طلبی، رقابت خصومت‌آمیز جای خود را به عشق و خدمت بدهد، خصوصیاتی که آثار بهائی زنان را در آن‌ها قوی می‌بیند.<ref name=":2" /><ref name=":1" />
 
=== دین باید سبب الفت و محبت باشد ===
=== هماهنگی علم و دین ===
 
هماهنگی علم و دین یکی از اصول اساسی آئین بهائی است. آثار بهائی علم و دین را در تضاد با یکدیگر نمی‌دانند بلکه بر هماهنگی بنیادین آن دو تأکید می‌کنند. <ref name=":8" />
 
آثار بهائی توضیح می‌دهد که حقیقت یکی است و علم و دین دو وسیله برای شناخت و درک حقیقت هستند.<ref name=":8" /> در دیدگاه بهائی برای درک واقعیت، هم باید به علم و هم به دین رجوع کرد.<ref name=":9" /> برای بهائیان، علم و دین دو نظام دانش هستند که نقش مکملی دارند و هر دو با هم پیشرفت تمدن را امکان‌پذیر می‌سازند.<ref name=":9" /> بهائیان معتقدند دین بدون علم عقلگرایی و خرد به خرافات و تعصبات فروکاسته می شود و علم بدون دین و اخلاق به ابزاری در خدمت ماده گرایی خشک تبدیل می‌شود.<ref name=":9" /><ref>{{یادکرد وب|نویسنده=بیت العدل اعظم|کد زبان=|تاریخ=۱۲ ا سفند ۱۳۹۱|وب‌گاه=|نشانی=http://www.payamha-iran.org/node/78 پیام ۱۲ اسفند ۱۳۹۱)|عنوان=پیام ۱۲ اسفند ۱۳۹۱}}</ref><ref name=":9" />
 
=== صلح عمومی ===
=== از میان بردن فقر مفرط و ثروت بی اندازه ===
 
آثار بهائی به ارتباط و بهم پیوستگی افراد به عنوان اجزای اجتماع تأکید دارند و تعالیم بهائی از میان بردن فقر مفرط و ثروت بی‌اندازه را برای وحدت خانوادهٔ بشری و بنای یک جامعهٔ جهانی برپایهٔ صلح و عدل لازم می‌دانند.<ref name=":2" /> البته آثار بهائی معتقد به یکسان‌سازی ثروت و ایجاد برابری کامل اقتصادی میان مردم آن طور که ایدئولوژی کمونیسم ترویج می‌دهد نیستند و معتقدند چنین یکسان‌سازی‌هایی غیرممکن است و به اجتماع صدمه می‌زند.<ref name=":92" /><ref name=":29" /> بهاءالله و عبدالبهاء برای از میان بردن فقر فاحش و ثروت مفرط هم تمهیدات ساختاری را لازم می‌دانند و هم تقویت حس مسئولیت و دغدغه اجتماعی میان افراد را.<ref name=":2" />
 
منابع مادی و انسانیِ جامعه بشری باید در راه رفاه درازمدت عموم انسانها نه منافع کوتاه مدت یک اقلیت خاص صرف شود و فرهنگ مشارکت، همکاری و خدمت جای خود را به رقابت، مصرف گرایی و حرص بدهد. آئین بهائی بر اشتغال با روحیه خدمت به دیگران<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=در جستجوی عدالت اجتماعی|نام خانوادگی=هادلستون|نام=جان|ناشر=Century Press|سال=|شابک=|مکان=|صفحات=}}</ref>، عدم تأثیر پذیری از مادی گرایی <ref>{{یادکرد وب|نویسنده=بیت العدل اعظم|کد زبان=|تاریخ=۱ مارس ۲۰۱۷|وب‌گاه=|نشانی=http://www.payamha-iran.org/node/240|عنوان=پیام اول مارس ۲۰۱۷ خطاب به بهاییان عالم}}</ref> و ابراز خصائل اخلاقی همچون درستکاری، صداقت و امانت در فعالیت‌های اقتصادی تأکید می‌کند. از جمله احکامی که به فرد بهائی کمک می‌کند تا اولویتهای مادی و ضروری اش را متعادل کند حکم حقوقُ الله است که در آن فردِ بهائی بصورت داوطلبانه نوزده درصد درآمد خود را بعد از خرجهای ضروری به تشکیلات بهائی اعطاء می‌کند تا در راه خیر عموم خرج شود. <ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=An introduction to the Baha'i Faith|نام خانوادگی=Smith|نام=Peter|ناشر=Cambridge: Cambridge University Press|سال=2008|شابک=|مکان=|صفحات=163-164}}</ref> در سال ۱۳۹۷ بیت العدل اعظم، بهائیان را تشویق کرد که در فعالیت‌های جامعه سازی با مشارکت در گفتمانهای مربوط به درک علل ریشه ای فقر یادگیری، دانش و تجربه خود را در این زمینه مستمراً افزایش دهند و در فرآیندهای جامعه سازی بکار گیرند<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=بیت العدل اعظم|کد زبان=|تاریخ=اوّل مارس ۲۰۱۷|وب‌گاه=|نشانی=http://www.payamha-iran.org/node/240|عنوان=پیام اوّل مارس خطاب به بهاییان عالم}}</ref>
 
=== تعلیم و تربیت عمومی و اجباری ===
در آئین بهائی تاکید شدیدی بر اهمیت تعلیم و تربیت وجود دارد و تعلیم و تربیت به عنوان یکی از عوامل اصلی پیشرفت معنوی و مادی فرد و اجتماع در نظر گرفته میشود.<ref name=":2" /> آثار بهائی بیان می کنند که با تعلیم و تربیت است که استعدادهای و توانمندی های بالقوه افراد پرورش می یابد.<ref name=":2" /> آثار بهائی یکی از وظایف اصلی والدین را تعلیم و تربیت فرزندان خود می داند و به خصوص تاکید ویژه ای بر تعلیم و تربیت فرزندان دختر قرار می دهد زیرا در آینده به عنوان مادر نسل بعد را پرورش می دهند.<ref name=":2" /> تعالیم بهائی هم به لزوم تربیت معنوی و اخلاقی فرد و هم به تعلیم و آموزش انسانی از جمله کسب علم و یادگیری هنر و فن و حرفه تاکید دارند.<ref name=":2" />
 
این آموزه بر تعلیم علم و تربیت اخلاقی همگانی تأکید می‌کند<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مدارس فراموش شده: بهاییان و آموزش نوین در ایران|نام خانوادگی=شاهوار|نام=سلی|ناشر=باران|سال=۲۰۱۳|شابک=|مکان=|صفحات=}}</ref> و هدف از تعلیم و تربیت توانمندسازی افراد برای خدمت به جامعه است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مدارس فراموش شده: بهائيان و آموزش و پرورش نوين در ايران|نام خانوادگی=شاهوار|نام=سلی|ناشر=باران|سال=۲۰۱۳|شابک=|مکان=|صفحات=}}</ref> بهائیان فعالیت‌های گسترده ای در ایجاد مدارس نوینِ دخترانه و پسرانه در ایران داشتند. آنان در اواخر قرن نوزدهم با تشویقها و راهنماییهای عبدالبهاء در بسیاری از نقاط ایران، از روستاهای کوچک گرفته تا شهرهای بزرگ مدارس نوینی برپا کردند که پذیرای همه افراد فارغ از دین و جنسیت بود. در این مدارس دانش آموزان با علوم و هنرهای مدرن آشنا می شدند. <ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مدارس فراموش شده: بهائيان و آموزش و پرورش نوين در ايران|نام خانوادگی=شاهوار|نام=سلی|ناشر=باران|سال=۲۰۱۳|شابک=|مکان=|صفحات=}}</ref> از دیگر نمونه‌های تلاشهای جامعه بهائی ایران برای امر آموزش تأسیس دانشگاه علمی آزاد است که در سال ۱۳۶۶ به منظور فراهم کردن امکان تحصیلات عالیه برای بهائیان محروم از تحصیل ایجاد شد.<ref>{{Cite journal|last=Mina|first=Yazdani,|date=2015|title=Higher Education under the Islamic Republic: the Case of the Baha’is|url=https://cedar.wwu.edu/jec/vol10/iss1/7/|journal=Journal of Educational Controversy|language=en|volume=10|issue=1|issn=1935-7699}}</ref>
 
== احکام ==
در آئین بهائی، احکام به صورت مجموعه‌ای از باید و نبایدها که از روی ترس و هراس از عذاب الهی باید رعایت شوند مطرح نمی‌شود.<ref name=":1">{{یادکرد کتاب|عنوان=Baha'i Faith: A Short Introduction.|نام خانوادگی=Momen|نام=Moojan|ناشر=OneWorld Publication|سال=1999|شابک=|مکان=|صفحات=}}</ref> بهاءالله احکام را بخش جدایی‌ناپذیر ترقّی معنوی انسان می‌داند.<ref name=":1" /> بهائیان معتقدند همان‌طور که اگر فردی از بام ساختمان بلندی به پایین بپرد به دلیل نادیده گرفتن قوانین فیزیکی عالم دچار صدمه می‌شود، زیرپا گذاشتن قوانین معنوی که بر عالم وجود حکمفرماست نیز به انسان از نظر معنوی لطمه وارد می‌سازد.<ref name=":1" /> در این دیدگاه، احکام دینی به انسان کمک می‌کند که زندگی خود را با قوانین معنوی که بر عالم حکمفرماست هماهنگ سازند.<ref name=":1" />
 
به اعتقاد بهائی، احکام شامل دو بعد مکمّل هستند. یک بُعد، شامل احکام اخلاقی می‌شود که در گذر زمان تغییرناپذیرند و در ادیان مختلف مشترک هستند؛ مانند دعوت به صداقت و درستکاری. بُعد دیگر شامل احکامی است که هدف نظم‌بخشی به زندگی اجتماعی را دارند و که بعضی از آن‌ها در بستر زمان قابلیت تغییر دارد.<ref name=":2">{{یادکرد کتاب|عنوان=An Introduction to the Baha'i Faith|نام خانوادگی=Smith|نام=Peter|ناشر=Cambridge University Press|سال=2008|شابک=|مکان=|صفحات=}}</ref> بسیاری از احکام مربوط به زندگی معنوی و اجتماعی فرد در [[آئین بهائی]] در «[[کتاب اقدس]]» از آثار بهاءالله ذکر شده‌اند. در مقدمه این کتاب آمده اگر چه بسیاری از قوانین موجود در کتاب اقدس در جامعه امروزی قابل استفاده هستند، بهاءالله امکان استفاده از قوانین جدید با توجه به مقتضیات جامعه بهائی را فراهم آورده و این قوانین اندک اندک در این آئین ظهور یا تغییر می‌کنند.<ref name="aqdas" /> رعایت قوانین شخصی مانند روزه و نماز در عین حالی که به عهده همگان گذاشته شده از وظایف شخصی و فردی محسوب می‌شوند.<ref name="log_233">{{یادکرد
|نویسنده=[[شوقی افندی]]
|coauthors= بیت العدل اعظم
|تاریخ بازدید=۲۰۰۶–۰۷–۱۱
|ناشر=bahai-library.org
}}</ref> بهاءالله احکام را به عنوان یک چارچوب کیفری به هدف اجرای حکم یا مجازات در نظر نمی‌گیرد، بلکه احکام را عامل ترقّی معنوی انسان‌ها مطرح می‌کند.<ref name="aqdas_intro:2" /><ref name=":2aqdas_intro" />
 
در آئین بهائی احکام غالباً نه به صورت دستورالعمل‌های جزئی برای موقعیت‌های متفاوت بلکه به به شکل اصول کلی ارائه شده‌است که در بسیاری موارد فرد به شکلی که در زندگی خود و در هر موقعیت مناسب می‌بیند این اصول را به کار می‌گیرد.<ref name=":2" /> تعالیم بهائی دربارهٔ بسیاری از جنبه‌های زندگی اظهارنظری نمی‌کنند.<ref name=":2" /> در برخی موارد، به صراحت ذکر شده که یک موضوع خاص مسئلهٔ انتخاب فردی است و نه حکم الهی. همچنین در مورد برخی از احکام اجتماعی آئین بهائی که هم‌اکنون به اجرا گذاشته می‌شوند نیز تأکید کلّی شدیدی بر آگاهی، درک و عقلانیت فرد است.<ref name=":2" /> بر طبق بیانات بهاءالله، بهائیان احکام بهائی را باید با سرور و از روی عشق اجرا نمایند.<ref name=":1" /> در آئین بهائی هیچ فردی مسئول نظارت بر رعایت احکام توسط دیگران نیست<ref name=":2" />. در نظر بهائیان فرد فقط پاسخگوی خداست و هر شخص مسئولیت بهبود و به انضباط درآوردن رفتار و اعمال خود را دارد.<ref name=":2" /> در دیانت بهائی طبقهٔ روحانیون و علمای دینی که بتوانند احکام الهی را وضع یا تفسیر کنند وجود ندارد.<ref name=":2" />
 
مبنای احکام بهائی آثار مکتوب و رسمی بهاءالله مانند کتاب اقدس و ضمائم آن به همراه تبیینات و توضیحات عبدالبهاء و شوقی افندی و قوانین وضع شده توسط بیت العدل اعظم است.<ref name=":2" /> حکایت‌های شخصی و روایت‌های شفاهی از زندگی بهاءالله یا دیگر بزرگان این آئین، نمی‌توانند به هیچ وجه مبنایی برای تعیین احکام باشند.<ref name=":2" />
در حال حاضر هشت معبد بهائی قاره ای یا منطقه‌ای بهائی در جهان وجود دارند که واقع در استرالیا، ساموآ، اوگاندا، شیلی، آلمان، هندوستان، پاناما و ایالات متحده آمریکا هستند.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=|کد زبان=|تاریخ=11 November 2018|وبگاه=CNN|نشانی=https://edition.cnn.com/style/article/bahai-temple-chile/index.html|عنوان=The temple that welcomes all religions, or none at all}}</ref><ref>{{یادکرد وب|نویسنده=|کد زبان=|تاریخ=22 مهر 1395|وبگاه=رادیو فردا|نشانی=https://www.radiofarda.com/a/f14-bahai-house-of-worship-in-chile/28051467.html|عنوان=نخستین معبد آیین بهایی در آمریکای جنوبی در کشور شیلی افتتاح شد}}</ref>
 
هر یک از این معابد معماری خاص خود را دارند که با تأثیر از فرهنگ محلی و در همخوانی با عناصر زیست‌محیطی، اجتماعی و فرهنگی بومی هر منطقه طراحی شده‌است.<ref name=":11">{{یادکرد کتاب|عنوان="Bahai temples"|نام خانوادگی=Rafati|نام=V|نام خانوادگی۲=Sahba|نام۲=F|ناشر=|سال=|شابک=|سری=Encyclopædia Iranica|مکان=|صفحات=}}</ref> از جمله خصوصیات مشترک در طراحی این معابد این است که همه طرحی دایره‌وار، ۹ ضلع، ۹ در ورودی و گنبد دارند و پیرامون آنها را باغ و فضای سبز فرا گرفته‌است.<ref name=":117" /><ref name=":711" />
 
در معابد بهائی موعظه یا آداب و آئین خاصی انجام نمی‌پذیرد.<ref name=":11" /> برنامه دعا و نیایش در این معابد شامل قرائت آثار بهائی و متون دینی سایر ادیان است که می‌تواند به زبان‌های مختلف و به شکل قرائت ساده یا همراه با آواز صورت گیرد.<ref name=":117" /><ref name=":711" /> معابد بهائی به روی همگان از هر دین، نژاد، ملیت، قوم و جنسیت باز هستند.<ref name=":11" />
 
در اردیبهشت سال۱۳۹۱ (آوریل ۲۰۱۲) شورای حاکمهٔ بین‌المللی دیانت بهائی، [[بیت‌العدل اعظم]]، برنامهٔ ساخت دو معبد ملی (در [[جمهوری دموکراتیک کنگو]] و [[پاپوآ گینه نو]]) و ۵ معبد محلی (باتامبانگ در [[کامبوج]]، بیهار شریف در [[هندوستان]]، ماتوندا سوی در [[کنیا]]، نورته دل کائوکا در [[کلمبیا]] و تانا در [[وانواتو]]) را اعلام کرد.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=|کد زبان=|تاریخ=3 اردیبهشت 1393|وبگاه=سرویس خبری جامعه بهائی|نشانی=https://news.persian-bahai.org/story/354|عنوان=اعلام برنامهٔ ساخت مشرق‌الاذکارهای تازه}}</ref> معبد بهائی باتامبانگ در کامبوج در سپتامبر ۲۰۱۷ (شهریور ۱۳۹۶) بازگشایی شد<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=Vandy Muang|کد زبان=|تاریخ=7 September 2017|وبگاه=The Phnom Penh Post|نشانی=https://www.phnompenhpost.com/post-property/bahai-house-worship-emerges-battambang|عنوان=Baha’i House of Worship emerges in Battambang}}</ref> و معبد بهائی محلی نورته دل کائوکا در کلمبیا در ژوئیه ۲۰۱۸ (مرداد ۱۳۹۷) افتتاح شد.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=|کد زبان=|تاریخ=1 مرداد 1397|وبگاه=سرویس خبری جامعه بهائی|نشانی=https://news.persian-bahai.org/1275|عنوان=گشایش معبد کلمبیا طی مراسمی پرنشاط و سرورانگیز}}</ref>
 
== متون بهائی ==
{{اصلی|متون بهائی}}کتاب‌ها و نامه‌های بسیاری توسط [[بهاءالله]]، [[عبدالبهاء]] و [[شوقی افندی]] نوشته شده‌است که همگی جزو آثار بهائی دسته بندی می‌شوند. <ref name=":13">{{یادکرد کتاب|عنوان=The Development of Babi and Baha'i Communities|نام خانوادگی=Ioannesyan|نام=Youli|ناشر=Routledge|سال=2013|شابک=978–0–415–66136–2|مکان=|صفحات=3}}</ref> در آئین بهائی آثار باب و بهاءالله به عنوان وحی یا کلام الهی، متون و سخنرانی های عبدالبهاء و آثار شوقی افندی به عنوان تفسیر و تبیین رسمی و آثار بیت العدل اعظم به عنوان تشریع و توضیحات رسمی در نظر گرفته می‌شود.<ref name=":2" />
 
=== آثار بهاءالله ===
== سرکوب و آزار و اذیت بهائیان ==
{{اصلی|بهائی‌ستیزی}}
از ابتدای پیدایش [[آئین بابی]] در سال ۱۸۴۴ میلادی و پس از آن آئین بهائی در ۱۸۵۲ میلادی مخالفت و سرکوب توسط علمای دینی[[شیعه]] و حکومت [[قاجاریه]] با این دو آئین آغاز شد. بهائی ستیزی در دوران حکومت قاجاریه در [[ایران]] به اشکال گوناگون دیده می‌شد. انتشار مطالب بر ضدّ آئین بابی و بهائی و تبعید، حبس، شکنجه و قتل و کشتار پیروان، از روش‌های رایج بهائی ستیزی در آن دوران بود.<ref name=":3">{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی=Momen|نام=Moojan|عنوان=The Babi and Baha'i community of Iran: A case of "suspended genocide"?|ژورنال=Journal of Genocide Research, Vol. 7, No. 2|ناشر=|تاریخ=June 2005|زبان=|شاپا=|doi=|پیوند=|تاریخ دسترسی=}}</ref><ref name=":4">{{یادکرد ژورنال|نویسنده=Micheal Karlberg|عنوان=Constructive Resilience: The Baha´ ’ı´ Response to Oppression|ژورنال=PEACE & CHANGE, Vol. 35, No. 2,|ناشر=|تاریخ=April 2010|زبان=|شاپا=|doi=|پیوند=|تاریخ دسترسی=}}</ref> بهائی ستیزی در دوران [[حکومت پهلوی]] نیز اگرچه نسبت به دوران قاجاریه کم تربود، ولی به همان اَشکال سابق ادامه داشت. <ref name=":3" /><ref name=":4" /> در دوران قاجار آزار و اذیت‌ها بیش تر از طرف عوامل محلی صورت می‌گرفت و حکومت مرکزی گاهی از این برخوردها حمایت می‌کرد و گاهی به دلیل ترس از دست دادن کنترل با آن‌ها مخالفت می‌نمود.<ref name=":3" /> اما در دوران پهلوی با قوی تر شدن حکومت مرکزی، این خود دولت بود که به تدریج عامل اصلی آزار و اذیت بهائیان شد. در نتیجه شکل آزار و اذیت‌ها از حرکت‌های تهاجمی عوام در دوران قاجار تغییر کرد و ماهیتی اداری به خود گرفت که اغلب همراه با بخشنامه‌ها و آئین‌نامه‌های دولتی بود.<ref name=":3" />
 
در دورهٔ [[جمهوری اسلامی]] (از انقلاب ۱۳۵۷ تاکنون) بهائی ستیزی مجدداً به شکلی شدید و مستمر ادامه یافته‌است. بعد از انقلاب ایران و به قدرت‌رسیدن مسلمانان شیعه در راس حکومت، تبعیض‌های اجتماعی و [[پروپاگاندا|تبلیغات منفی]] از سوی حکومت و نهادهای وابسته به آن، علیه اصول دیانت بهائی و باورمندان به آن به شکلی «سازمان‌یافته»<ref>[http://www.radiofarda.com/content/f3_bahis_under_pressure_iran/24649252.html «برنامه سیستماتیک برای نابودی جامعه بهایی در ایران»]، رادیو فردا</ref> شکل گرفت.<ref>{{یادکرد
از جمله موارد سرکوب و آزار و اذیت بهائیان ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ می توان به موارد زیر اشاره کرد:
 
* ممنوع اعلام کردن تمامی موسسات (شوراهای انتخابی) و فعالیت‌های جامعهٔ بهائی<ref name=":43" /><ref name=":34" />
* دستگیری و اعدام اعضای شوراهای انتخابی بهائی در سطح محلی و ملی (محفل‌های ملی و محلی)<ref name=":3" />
* مصادره اماکن و دارایی‌های متعلق به جامعهٔ بهائی<ref name=":43" /><ref name=":34" />
* مصادره و تخریب امکان دینی و قبرستان‌های بهائی<ref name=":3" /><ref name=":6">[http://www.bbc.co.uk/persian/iran/2012/07/120716_l21_bihe_jail_iran.shtml 'موج تازه' بازداشت بهائیان در ایران]، بی‌بی‌سی فارسی</ref><ref name=":3" />
* زندان و شکنجه بهائیان<ref name=":43" /><ref name=":34" />
* اخراج بهائیان/ممانعت از اشتغال آن‌ها در مشاغل دولتی<ref name=":3" />
* ایجاد شرایط فشار بر صاحبان مشاغل برای اخراج کارکنان بهائی خود<ref name=":3" />
|شابک=978–0–19–954572–8
}}</ref>
 
 
== تئوری توطئه ==
 
برخی از ادعاهای بی پایه و اساس و متناقضی که در ایران در مورد بهائیان مطرح می‌شود عبارتند از اینکه آئین بهائی یک جنبش سیاسی است نه یک دین یا اینکه بهائیان عاملان و جاسوسان اسرائیل و صهیونیسم هستند یا بهائیان جاسوس و عامل امپریالیسم آمریکایی، انگلیسی یا روسی هستند و ... بی پایه و اساس بودن تمامی این ادعاها توسط سازمان ملل متحد، نهادهای حقوق بشری و محققان بی‌غرض به اثبات رسیده است.<ref name=":0">{{یادکرد ژورنال|نویسنده=Michael Karlberg|عنوان=Constructive Resilience: The Bahai Response to Oppression|ژورنال=Peace & Change|دوره=Vol 35|شماره=No. 2|ناشر=Peace History Society and
Peace and Justice Studies Association|تاریخ=April 2010|زبان=|شاپا=|doi=|پیوند=|تاریخ دسترسی=}}</ref> برای مثال اتهام ارتباط با صهیونیسم و جاسوسی برای اسرائیل به این دلیل مطرح می‌شود که مرکز روحانی و اداری جامعۀ جهانی بهائی در عکا و حیفا در اسرائیل قرار دارد که تنها دلیل این مسئله این است که بهاءالله توسط مقامات ایرانی و عثمانی زندانی و در سال ۱۸۶۸ به عکا تبعید شد و در سال ۱۸۹۲ در همان جا درگذشت.<ref name=":0" /> بهائیان در حالی عامل صهیونیسم قلمداد می‌شوند که آئین بهائی در سال ۱۸۹۰ و قبل از تشکیل جنبش صهیونیسم، در فلسطین مرکز جهانی خود را بنا نهاده بود. <ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=The Baha'is of Iran: Socio-Historical Studies|نام خانوادگی=Tavakoli-Targhi|نام=Mohammad|ناشر=Routledge|سال=2008|شابک=|نام خانوادگی ویراستار=|نام ویراستار=|مکان=|صفحات=|فصل=Anti-Baha'ism and Islamism in Iran}}</ref>
 
== گروه‌های بهائی ==