تفاوت میان نسخه‌های «مقدونیه شمالی»

جز
ابزار پیوندساز: افزودن پیوند میهن‌پرستی به متن
جز (ابزار پیوندساز: افزودن پیوند میهن‌پرستی به متن)
در میانه سده دوم پیش از میلاد، رمی‌ها با حمله به د درآوردند و بعد از تزار سیمون نیز این سرزمین با پادشاهی فرزند او ([[تزار ساموئل]]) به زیر کنترل بلغارها رفت. شکست ساموئل در برابر [[بیزانسی‌ها]] در سال ۱۰۱۴ میلادی باعث شد تا کشور مقدونیه برای مدت طولانی بین بیزانسی‌ها، بلغارها و [[صرب]]ها رد و بدل شود و هر کدام از این قدرت‌ها برای مدتی مقدونیه را در تصرف داشته باشند.
 
در سال ۱۳۸۹ میلادی، زمانی که مقدونیه در تصرف صربها بود قوم [[مردمان ترک|ترک]] عثمانی نیز اقدام به تصرف مقدونیه کرد و موفق شد تا مقدونیه و صربستان را بطور کامل با رهبری [[اوتوم]] به تصرف درآورد. با شکست خوردن ترک‌های عثمانی در سال ۱۳۸۷ میلادی، توسط روسیه بار دیگر مقدونیه با عقد [[عهدنامه سنت استفانو]] بین روسیه و بلغارستان به بلغارستان ملحق شد ولی دوباره ترک‌های عثمانی توانست با پشتیبانی غرب مقدونیه را از [[بالکان]] جدا کند. سرانجام در سال ۱۸۹۳ میهن‌پرستان مقدونی حزب انقلابیون مقدونیه را تشکیل دادند و به مبارزه برای بدست آوردن استقلال علیه دولت عثمانی پرداختند؛ ولی در ماه مه سال ۱۹۰۳ که انقلابیون به اوج قدرت خود رسیده بودند توسط دولت به طرز وحشیانه‌ای قتل‌عام شدند و رهبر آن‌ها [[کووچه دلکی]] به سمبل [[میهن‌پرستی]] مقدونیه تبدیل شد.
 
در [[جنگ اول بالکان]] در سال ۱۹۱۲ کشورهای [[بلغارستان]]، [[یونان]] و [[صربستان]] باهم علیه ترک‌ها متحد شدند ولی بازهم نتوانستند مقدونیه را باز پس بگیرند. در [[جنگ دوم بالکان]] (۱۹۱۳) این سه کشور موفق به پس گرفتن مقدونیه از ترک‌ها شدند ولی صربستان و یونان با کنار گذاشتن بلغارستان، مقدونیه را بین خود تقسیم کردند. انقلابیون مقدونیه که خواستار استقلال بودند علیه حکومت پادشاهی صربستان دست به تظاهرات و اعتراض زدند ولی پادشاه زبان مقدونیه‌ای و حتی نام مقدونیه را در سراسر کشور ممنوع اعلام کرد. با این حال انقلابیون مقدونیه در طول [[جنگ جهانی دوم]] برای صربستان جنگیدند و به همین دلیل بعد از جنگ جهانی دولت مقدونیه در درون [[یوگسلاوی]] به صورت یک استان خود مختار درآمد. همچنین اولین قوانین زبان مقدونیه‌ای و اولین کلیسای مستقل ارتدوکس مردم مقدونیه در سال ۱۹۵۲ برپا شد.