تفاوت میان نسخه‌های «گویش رودباری»

بدون خلاصه ویرایش
<!-- متن بعد از این پیام را می‌توانید ویرایش کنید -->
'''گویش رودباری''' به گویشوران مناطق رودبار جنوب، کهنوج، قلعه گنج، منوجان، فاریاب، بخش‌هایی از جیرفت و عنبرآباد، در استان کرمان و رودخانه بَر ، هشت بندی، جغین، سندرک و بشاگرد در استان هرمزگان گفته می‌شود در واقع این گویش از سندرک میناب شروع و تا در نزدیکی جیرفت منطقه میانچیل پایان می‌یابد، در واقع به تمامی این مناطق رودباری زبان، رودبارزمین گفته می‌شود چون در گذشته منطقه کنونی رودبار جنوب مرکز جنوب کرمان بود. برخی‌ها به این گویش، گویش اَرَم نارَم می‌گویند.
{| class="wikitable"
|-
! گویش رودباری
|-
| '''گویش رودباری'''
|-
| گویشگاه ها :رودبار جنوب .کهنوج.قلع گنج. منوجان . فاریاب . بخش های گرمسیری جیرفت و عنبر آباد در استان کرمان و توکور و هشت بندی . سندرک بخش میناب و جغین . رودخانه بر رودان در استان هرمزگان
|-
| شمار گویشوران :حدود 200 هزار نفر
|}
 
<br />
== ویژگی‌های گویش رودباری ==
این گویش شباهت‌های زیاد به گویش های جنوبی دارد به طوری که به راحتی می‌توانند با یک فرد هرمزگانی تکلم کنند. همچنین این گویش شبیه [[زبان کردی]]، برخی [[گویش لری|گویش های لری]] نیز هست ، به [[زبان بلوچی|بلوچی]] نیز شباهت دارد و[[لهجه کرمانی]] نیز در آن تأثیر داشته و خلاصه این گویش را به زبان شیرینی تبدیل کرده‌است.
۱۷۵

ویرایش