تفاوت میان نسخه‌های «دمیتری شوستاکوویچ»

{{جعبه اطلاعات هنرمند موسیقی
| نام = دمیتری شوستاکوویچشوستاکُویچ
| تصویر =Dmitri Shostakovich credit Deutsche Fotothek adjusted.jpg
| توضیح_تصویر = دمیتری شوستاکُویچ به‌سال ۱۹۵۰ میلادی
| دورنما =
| پس‌زمینه = non_performing_personnel
| نام_اصلی = '''دمیتری دمیتری‌یویچ شوستاکوویچشوستاکُویچ'''
| نام_مستعار =
| تولد = {{تولد|۱۹۰۶|۹|۲۵}}{{سخ}}[[سن پترزبورگ]]
شوستاکُویچ در شهر [[سنت پترزبورگ]] [[روسیه]] به دنیا آمد و فرزند میانی از سه فرزند بولسلاویچ شوستاکُویچ و سوفیا واسیلیونا کوکولینا بود. اگرچه آنان در اصل رومن [[کاتولیک]] [[لهستانی]] بودند و ریشه‌های آنان به شهر [[ویلکا]] می‌رسید، اما اجدادشان اهل [[سیبری]] بودند.
 
او هم به عنوان یک [[پیانیست]] و [[آهنگساز]]، نابغه‌ای کوچک بود، استعداد او بعد از درس‌های پیانو که از مادرش فرا می‌گرفت در سن هشت سالگی آشکار شد. او به عنوان یک [[پیانیست]] و [[آهنگساز]] نابغه‌ای کوچک بود. در سال ۱۹۱۸ [[کوارتت شماره ۱۵ برای سازهای زهی (شوستاکووچشوستاکویچ)|مارش عزا]] را نوشت. سپس به هنرستان موسیقی رفت و در آنجا درخشید چنان‌که کمک هزینه تحصیلی مخصوصی برای وی در نظر گرفتند.
 
در سال ۱۹۳۲ با [[نینا وازاروارزار]] ازدواج کرد که حاصل آن دو فرزند بود و با آنکه در سال ۱۹۳۵ از هم جدا شدند اما خیلی زود،زود باز به هم پیوستند. او همواره در ازدواج اول خود با نینا وارزار تا مرگ وارزار در سال ۱۹۵۴ باقی‌ماند. ازدواج دوم او در سال ۱۹۵۶ با [[مارگریتا کاینوفا]] عضو [[گروه جوانان کمونیست روسیه]] بود، آنان سه سال بعد از هم جدا شدند.
 
شوستاکُویچ بر اثر [[سرطان ریه]] در ۹ اوت ۱۹۷۵ در سن ۶۸ سالگی در مسکو درگذشت و در [[گورستان نووودویچی|گورستان نووُدِویچی]] به خاک سپرده شد.
 
== موسیقی ==
[[پرونده:Shostakovichbirthplaque.JPG|چپ|بندانگشتی|200px|محل تولد شوستاکُویچ که اکنون مدرسه است.]]
 
شوستاکُویچ با تأثیر از موسیقیدانانی همچون، [[پروکوفیف]] و [[استراوینسکی]]، شیوه ترکیبی را توسعه بخشید. اولین موفقیت رسمی وی «[[سمفونی شماره ۱ (شوستاکویچ)|سمفونی شماره ۱]]» بود که آن را برای پایان‌نامه‌اش در سن ۱۹ و در سال ۱۹۲۶ اجرا شد.
اولین موفقیت رسمی وی «[[سمفونی شماره ۱ (شوستاکوویچ)|سمفونی یکم]]» بود که آن را برای پایان‌نامه‌اش در سن ۱۹ و در سال ۱۹۲۶ اجرا شد.
 
در سال ۱۹۲۷ [[برونو والتر]] رهبر ارکستر [[آلمانی‌ها|آلمانی]] سمفونی اولشماره ۱ را در برلین به اجرا گذارد و شوستاکُویچ جوان را به شهرت جهانی رساند.
 
شوستاکُویچ [[سمفونی شماره ۲ (شوستاکوویچ)|سمفونی شماره ۲]] را به سفارش حزب و دولت اتحاد شوروی و به مناسبت دهمین سالگرد «[[انقلاب روسیه (۱۹۱۷)|انقلاب سوسیالیستی اکتبر]]» تصنیف کرد و آن را «به اکتبر» نامید. این اثر از بداعتهای نخستین سمفونی او تهی است.
 
در سال ۱۹۳۰ آغاز کار روی اپرایی تازه به نام [[لیدی مکبثِ ناحیه متزنسک|لیدی مکبثِ ناحیه ی متزنسک]] را آغاز کرد. اپرای «لیدی مکبث» در [[لنینگراد]] و [[مسکو]] به روی صحنه رفت و تا سال ۱۹۳۶ بارها با موفقیت اجرا شد. در این میان [[استالین]] قدرت خود را در حزب و دولت تحکیم بخشیده، پیگرد و سرکوب مخالفان را آغاز کرده بود. در سراسر کشور روشنفکران و هنرمندان نخستین قربانیان ماشین ترور بودند.
 
شوستاکُویچ پس از اعتراض مأموران حزبی به «لیدی مکبث،مکبث»، [[سمفونی شماره ۵ (شوستاکوویچشوستاکویچ)|سمفونی پنجم]] را منتشر کرد که از مهم‌ترین کارهای او به‌شمار می‌رود.
 
اولین سمفونی او که ترکیبی از سبک آکادمی و مدرسی بود و [[اپرا]]یش به نام «[[بینی (اپرا)|بینی]]» را می‌توان به عنوان ناسازگارترین اثر مدرن او بر روی صحنه نام برد. گروو، از [[سمفونی شماره ۴ (شوستاکوویچ)|سمفونی چهارم او]] به عنوان ''ترکیبی عظیم از پیشرفت موسیقی شوستاکُویچ'' یاد کرده‌است. همچنین این سمفونی اولین اثری بود که تأثیر [[گوستاو مالر]] در آن وجود دارد. آثار اپرایی او بیشتر با مضمونهای عشق، مرگ و هنر همراه بودند.
مشهورترین آثارش ۱۵ سمفونی و ۱۵ کوارتت زهی است.<ref>[http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2006/09/printable/060908_waa_shostakovitch.shtml علی امینی نجفی، به مناسبت صدمین زادروز شوستاکوویچ]</ref>
 
از ساخته‌های مردم پسند شوستاکُویچ [[والس شماره ۲ (شاستاکوویچ)|والس شماره ۲]] است. این اثر شهرت فراوانی برای او آورد. در سال ۱۹۹۹ [[استنلی کوبریک]] در واپسین فیلم اش به نام [[چشمان تمام بسته]] از این والس استفاده کرد.<ref>[http://musiceiranian.ir/old/music-film-video-cinema-menu/69-music-film-video-cinemaa/1257-1388-04-03-10-22-42.html موسیقی کلاسیک در سینما]</ref>دمیتری شوستاکُویچ رویداد وحشتناک قتل‌عام مردم را در ۱۹۰۵ توسط [[تزار]] در سمفونی ۱۱ خود به قدرتمندترین و هیجان‌انگیزترین شکلی با [[موسیقی]] به تصویر کشید.
دمیتری شوستاکُویچ رویداد وحشتناک قتل‌عام مردم را در ۱۹۰۵ توسط [[تزار]] در سمفونی ۱۱ خود به قدرتمندترین و هیجان‌انگیزترین شکلی با [[موسیقی]] به تصویر کشید.
 
== برخورد حکومت با هنرمندان ==
در ژانویه ۱۹۳۶ نقدی جنجال‌برانگیز در روزنامه [[پراودا]]، ارگان رسمی حزب کمونیست، منتشر شد،کمونیست با تیتر: «هیاهو به جای موسیقی» منتشر شد. این مقاله را یا شخص استالین نوشته یا متن آن را به یکی از ایادی خود دیکته کرده بود. شوستاکُویچ متهم شده بود که به جای «بازتاب احساسات خلق قهرمان شوروی» هنر خود را در خدمت «دشمنان طبقاتی» قرار داده‌است. اپرای درخشان «لیدی مکبث» سانسور و سپس توقیف شد و دیگر تا سال۱۹۶۱ اجرا نشد.
 
استالین در سال ۱۹۴۸ شروع به حذف و پاکسازی آهنگسازان کرد. استالین به کمیسرهایش دستور داد موسیقی «[[سوسیالیسم واقع گرایانه]]» را به آهنگسازان تحمیل کنند و هر کس را که ایده دیگری دارد، به راحتی کنار بگذارند. او همچنین گزارش داد که مردم «در سراسر [[اتحاد جماهیر شوروی]]» به اتفاق آرا، به اصطلاح فرمالیست‌ها را محکوم کردند و خواستند با تمام کسانی که نامشان در لیست سیاه بوده‌است،بوده‌است مانند وطن فروشان رفتار شود؛ «[[سمفونی]]های روشنفکرمآب دیگر کافی است! با دستورهای روشن و صریح حزب، تمام مانیفست‌های فرمالیست‌ها را متوقف خواهیم کرد». زمان تشکیل نخستین کنگره انجمن آهنگسازان، فهرست کاملی از آهنگسازان «ضد مردم» تهیه کرد. نخستین «ضد[[سوسیالیست]]‌ها» شوستاکُویچ، [[پروکوفیف]]، [[خاچاتوریان]] و [[مایاکوفسکی]] بودند. شوستاکُویچ را بیشتر از همه به خاطر اپرای «لیدی مکبث» آزار دادند.
استالین در سال ۱۹۴۸ شروع به حذف و پاکسازی آهنگسازان کرد.
 
استالین به کمیسرهایش دستور داد موسیقی «[[سوسیالیسم واقع گرایانه]]» را به آهنگسازان تحمیل کنند و هر کس را که ایده دیگری دارد، به راحتی کنار بگذارند.
 
او همچنین گزارش داد که مردم «در سراسر [[اتحاد جماهیر شوروی]]» به اتفاق آرا، به اصطلاح فرمالیست‌ها را محکوم کردند و خواستند با تمام کسانی که نامشان در لیست سیاه بوده‌است، مانند وطن فروشان رفتار شود؛ «[[سمفونی]]های روشنفکرمآب دیگر کافی است! با دستورهای روشن و صریح حزب، تمام مانیفست‌های فرمالیست‌ها را متوقف خواهیم کرد». زمان تشکیل نخستین کنگره انجمن آهنگسازان، فهرست کاملی از آهنگسازان «ضد مردم» تهیه کرد. نخستین «ضد[[سوسیالیست]]‌ها» شوستاکُویچ، [[پروکوفیف]]، [[خاچاتوریان]] و [[مایاکوفسکی]] بودند. شوستاکُویچ را بیشتر از همه به خاطر اپرای «لیدی مکبث» آزار دادند.
 
بسیاری از آثار او یا هرگز اجرا نشدند یا تنها پس از مرگ استالین به اجرا درآمدند.<ref>[http://www.harmonytalk.com/id/1727 سرگذشت موسیقی کلاسیک در شوروی کمونیستی (I)]</ref>
 
== یادبود ==
در سپتامبر ۲۰۰۶ به مناسبت صدمین سال تولدش در برخی از کشورها مراسم و کنسرت‌هایی به یاد او برگزار شد، از جمله [[مستیسلاو راستروپوویچراستروپویچ]] که [[سمفونی شماره ۸ (شوستاکوویچ)|سمفونی هشتم او]] را در [[مسکو]] اجرا کرد.
 
== پانویس ==