تفاوت میان نسخه‌های «ترکستان شرقی»

بدون خلاصه ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
 
 
اویغورها و اقلیت های ایرانی تبار و پارسی زبان این استان در معرض ظلم و شکنجه سیستماتیک و خطر کشتار به سبب دفاع از فرهنگ، [[هویت]] و ارزشهای دینی خود، می باشند. تُرکستان خاوری به یک زندان رو باز تبدیل شده و [[جمهوری خلق چین]] در پی پاکسازی اسلام و هویت اقوام بومی این سرزمین می باشد. چین دو راه پیش روی مردم بومی این دیار گذاشته است؛ [[استحاله]] یا مرگ! بیشتر از '''۳۵۰,۰۰۰''' مسلمان در زندان‌های چین شکنجه می‌شوند. کشورهای غربی نیز از این وضع بهره‌برداری سیاسی می‌کنند. از اساتید موسیقی [[اویغوری]] عبدالرحیم هئییت در زندان های چین کشته شد. وی سال ۲۰۱۷ و بدون ارائه هیچگونه دلیلی در اورومچی بازداشت و به ۸ سال زندان محکوم شد. او پیش از آن نیز بارها به دلیل خواندن ترانه «آتیلار» (نیاکان) توسط دولت چین محاکمه شده بود.
 
 
سالهای درازی است که سازمان دیده‌بان حقوق بشر بارها از نقض گسترده حقوق مسلمانان در منطقه خودمختار سین‌کیانگ خبر می دهد. چندین سازمان حقوق بشری در آگوست ۲۰۱۷ در نشست کمیته مبارزه با نژادپرستی [[سازمان ملل متحد]] در [[ژنو]] درباره مسلمانان اویغوری و دیگر اقلیتهای بومی استان خودمختار سین کیانگ اعلام کردند: «این مسلمانان به بهانه مواضع سیاسی خود در [[کمپ]] های بازآموزی یا [[تفتیش عقاید]] تحت بازداشت هستند. حدود '''۳,۰۰۰,۰۰۰''' مسلمان اویغور، قزاق، تاجیک، پامیری و دیگر بومیان منطقه بدون هیچگونه محاکمه‌ای در کمپ ها نگهداری می شوند».
 
 
'''۱۰ گروه از ۵۶ گروه نژادی در چین را مسلمانان تشکیل می‌دهند.''' اقلیت‌های مسلمان شامل اقوام [[هوئی]]، [[اویغور]]، [[قزاق]]، [[تاجیک]]، [[قرقیز]]، [[تاتار]]، [[ازبک]]، [[قوم سالار]]، [[بائو آن]] و [[دونگ شیانگ]] در اپاختر و اپاختر باختری چین زندگی می‌کنند. مسلمانان هوئی و اویغور دارای دو منطقه خودمختار به نام های استان [[نینگ شیا]] و استان سین کیانگ (ترکستان خاوری) هستند. مسلمانان در برخی مناطق نیز دارای مدیریت محلی خودمختار هستند. لازم به یادآوری است که دولت کمونیست چین در سال ۱۹۴۹ منطقه ترکستان خاوری را اشغال و سپس نام آن را به سین کیانگ تغییر داد.
 
== جستارهای وابسته ==