ایثار: تفاوت میان نسخه‌ها

۶۱ بایت حذف‌شده ،  ۳ سال پیش
جز
ویرایش 37.148.127.173 (بحث) به آخرین تغییری که S.A.H1384 انجام داده بود واگردانده شد
جز (ویرایش 37.148.127.173 (بحث) به آخرین تغییری که S.A.H1384 انجام داده بود واگردانده شد)
برچسب: واگردانی
'''ایثار''' در لغت به معنی برگزیدن، عطا کردن، غرض دیگران را بر غرض خویش مقدم داشتن و منفعت غیر را بر مصلحت خود مقدم شمردن.<ref>{{یادکرد-دهخدا | عنوان=1377، ج 3: 368 | بازیابی=۰۸ دسامبر ۲۰۱۳}}</ref>
در معنی اصطلاحی، نیز بدان معنی است که آدمی از روی [[قصد]] و [[نیت]] خیر، دیگران را بر خود ترجیح دهد و او را بر خویشتن برگزیند.ایثار نوعی از فداکاری است.
ایثار و دیگرگزینی عمل متعالی و [[اخلاقی]] است و در مقابل آن، [[استیثار]] و [[خودگزینی]] قرار دارد که جزو [[رذیلت‌های اخلاقی]] محسوب می‌گردد.
[[ابوحفص]] می‌گوید: «الایثار أن تقدم حظوظ الاخوان علی حظک فی أمر آخرتک و دنیاک. (سلمی: ۱۲۲)
زیست شناسان اجتماعی، نوعدوستی را رفتاری می‌دانند که توفیق فرد انجام دهنده آن را در تولید مثل کاهش داده و این توفیق را در فرد دریافت‌کننده رفتار نوعدوستانه افزایش می‌دهد. طبق نظریه سنتی [[داروینی]] نوعدوستی نباید در طبیعت روی دهد زیرا طبق تعریف، فرایند [[انتخاب طبیعی|انتخاب]]، علیه صفاتی عمل می‌کند که اثر آن‌ها کاهش بازنمایی خود در نسل‌های بعدی است؛ با این حال، یک دسته رفتارهای نوعدوستانه در پستانداران وحشی و نیز در انسان‌ها دیده می‌شود. نوعدوستی به یک معنا نوعی [[خودخواهی]]، منتها در سطح [[ژنی]] است، نه در سطح فردی. نمونه‌های شناخته شده نوعدوستی را در آن دسته زنبورها، [[زنبور عسل]]، و [[مورچه]]‌های ماده می‌بینیم که طبقه کارگر را در این انواع تشکیل می‌دهند. آن‌ها [[عقیم]] اند و [[تولید مثل]] نمی‌کنند، امّا برای توفیق ملکه در تولید مثل، نوعدوستانه کار می‌کنند.
 
مکانیسم احتم[[الیاحتمالی دیگر برای ایجاد نوعد]]<nowiki/>وستینوعدوستی در روند [[تکامل]]، انتخاب گروه است. گروه‌های دارای افراد نوعدوست، موفق تر از گروههایی هستند که تماماً از افراد خودخواه تشکیل شده‌اند. در نتیجه گروههای نوعدوست دوام می‌آورند و گروههای خودخواه از دور خارج می‌شوند و به این ترتیب نوعدوستی در روند تکامل باقی می‌ماند. درحالی که گروههای نوعدوست از روند تکامل سربلند بیرون می‌آیند.<ref>کاپلان، هارولد، و سادوک، بنیامین. چکیده روانپزشکی بالینی. ترجمهٔ فرزین رضاعی. تهران: انشارات ارجمند. جلد اول. صفحه 207.</ref>
 
== منابع ==