باز کردن منو اصلی

تغییرات

۳ بایت اضافه‌شده ،  ۴ ماه پیش
بدون خلاصه ویرایش
* اجتهاد در دایره نص<ref>جمال عبدالناصر، موسوعه فقهی، ج3، ص9</ref> یا اجتهاد به معنای عام<ref>مرتضی مطهری، ده گفتار، ص81</ref><ref>محمدرضا جواهری، اجتهاد در عصر ائمه معصومین، ص49</ref> که همان کوشش برای استخراج احکام شرعی از ادله شرعی آن است<ref>شیخ آغا بزرگ تهرانی، تاریخ حصر الاجتهاد، ص16</ref><ref>محقق حلی، معارج، ص179</ref> و فقها و اصولییون آن را همراه و یا بدون یکی از قیدهای<ref>محمدرضا جواهری، اجتهاد در عصر ائمه معصومین، ص49</ref> «'''ظن'''»<ref>سیف الدین آمدی، الاحکام من اصول الاحکام، ج4، ص141</ref>، «'''فقیه'''»<ref>حسن بن زین الدین، معالم ادین و ملاذ المجتهدین، ص322</ref>، «'''علم'''»<ref>غزالی، المسصفی، ج2، ص350</ref> و «'''ملکه'''»<ref>امام خمینی، الرسائل، ج2، ص95</ref> تعریف می کنند. این نوع از اجتهاد مورد پذیرش علمای شیعه می باشد<ref>محمدرضا جواهری، اجتهاد در عصر ائمه معصومین، ص62</ref>.
== مجتهد متجزّی ==
به کسی که توانایی استخراج پاره‌ای از احکام فقهی را پیدا کند مجتهد متجزی می‌گویند. بعضی فقها مانند علامه حلی و شهید اول و شهید دوم به آن قائل هستند بعضی دیگر آن را منع کرده و می‌گویند مجتهد کسی است که توانایی بر استخراج جمیع احکام داشته باشد<ref>مبادی فقه و اصول، علیرضا فیض، دانشگاه تهران (۱۳۷۳)، ص۱۸۹ و ۱۹۰.</ref>.
مبادی فقه و اصول، علیرضا فیض، دانشگاه تهران (۱۳۷۳)، ص۱۸۹ و ۱۹۰.</ref>
 
=== اقسام تجزی در اجتهاد ===
# تجزی بر اساس از ابواب فقه: مانند کسی که تنها مجتهد در قضاوت است و در احکام عبادات و معاملات مجتهد نیست یا بر عکس.
۵۴

ویرایش