رشک: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۴۹ بایت اضافه‌شده ،  ۳ سال پیش
هر انسانی باید سعی کند استعداد و امکانات فردی خودش را بیابد؛ زیرا شخص حسود کسی است که خیلی کم در مورد خودش می‌داند و در حقیقت هیچ اطلاعی از توانائی‌های خودش ندارد و به همین دلیل زندگی اش را بر اساس یک شخصیت غلط [[برنامه‌ریزی]] کرده و خود را با گروهی مقایسه می‌کند که به [[طبقه اجتماعی]] دیگری تعلق دارند و با ارزش‌های اخلاقی و اجتماعی متفاوتی زندگی می‌کنند که شخص حسود هرگز نمی‌تواند خودش را به آن‌ها برساند. به همین دلیل و به احتمال زیاد، شخص تبدیل به یک حسود عصبانی یا افسرده می‌شود.{{مدرک}}
 
نکته مهم این است که شخص، حسادت را پذیرفته، به خودش دروغ نگوید و سعی کند نقطه‌ای بین ایده‌آل و واقعیت بیابد و در زندگی خود توازن بوجود آورد.<ref name=":0">{{مدرکیادکرد وب|نویسنده=|کد زبان=fa|تاریخ=۱ مرداد ۱۳۹۲|وبگاه=سایت خانواده اسلامی|نشانی=http://shamiim.ir/a/1197/%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%AF%D8%AA|عنوان=حسادت}}</ref> در حقیقت باید پذیرفت که هیچ انسانی قدرت این را ندارد که عدالت واقعی را در جامعه به وجود آورد و کلاً حسادت در [[اثر تجربه]] بی عدالتی در جامعه ایجاد می‌شود.{{مدرک}}<ref name=":0" /> معمولاً برای حسودان این سؤال پیش می‌آید که بر چه اساسی گروهی بیشتر از دیگران دارند و بر اساس چه قانون اجتماعی این تقسیم انجام شده، اگر جامعه‌ای حسادت را به عنوان یک واکنش طبیعی انسانی در مقابل بی عدالتی‌های اجتماعی ببیند می‌تواند جوابی هم برای سؤال بالا بیابد.{{مدرک}}<ref name=":0" /> اما متأسفانه حسادت در جامعه واکنشی ناپسند و ناخوشایند محسوب می‌شود و کمتر کسی راحت در مورد آن حرف می‌زند.{{مدرک}}<ref name=":0" />
 
حسادت همیشه وجود دارد حتی اگر سرمایه‌های موجود در جامعه را به‌طور مساوی بین مردم تقسیم کنند. زیرا اگر شخصی همان سرمایه مشابه را به کمک هوش و درایت خویش بیشتر کند و خوشبخت تر و راحت‌تر باشد مورد حسادت دیگران قرار می‌گیرد.