تفاوت میان نسخه‌های «سید جلال‌الدین اشرف»

توصیف و بیو گرافی سید جلال الدی اشرف
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه
(توصیف و بیو گرافی سید جلال الدی اشرف)
[[پرونده:Jalaleddin-ashraf-Shrine.JPG|بندانگشتی|300px|چپ|نمای بیرونی مرقد سیدجلال‌الدین اشرف]]
[[پرونده:Jalaleddin-ashraf-Shrine-2.JPG|بندانگشتی|300px|چپ|نمائی از ضریح مرقد سیدجلال‌الدین اشرف]]
حضرت سلطان سید جلال الدین اشرف فرزند امام موسی کاظم در سال ۱۸۰ هجری قمری در مدینه منوره به دنیا امد. او فرزند امام موسی کاظم و نجمه خاتون می باشد. و به روایتی ایشان کوچکترین فرزند امام هفتم شیعیان است و برادر اعیانی یعنی از پدر و مادر با امام رضا یکی میباشد.
بنابر نوشته منابع معتبر در سالهای نخست قرن هفتم هجری قمری، سیداشرف حسنی علوی غریبی بود که در سال 544ق. در لیاهجان (لاهیجان) گیلان کاندیدای امامت مذهب زیدیه شد و خیلی زود کارش رونق گرفت، اما شیخ جمال الدین ابویوسف بن علی خانکنجی با او مخالفت کرد و دو سال و اندی پس از برگزیده شدنش در سرزمین تجن (گوکه) فوت کرد. قبرش معروف و در روستای کُجاین (کوچان) مورد زیارت است. او فردی سنگدل و خون ریز بودو هر کس را که معتقد به صلح با ملاحده (اسماعیلیه) بود، از روی اختیار و گاهی نیز بدون قصد به قتل می رسانید و اموالش را به غارت می برد و خانه اش را به آتش می کشید.
در مورد نام مبارک ایشان اختلاف نظر وجود دارد برخی او را حسن بن موسی کاظم یا ابراهیم اصغر معروف به مرتض می دانند ولی چون ایشان فرزند کوچک امام موسی بن جعفر بودن می توان نام ابراهیم اصغر را بیشتر پذیرفت.
 
لقب ایشان جلال الدین است و در خاندان علوی لقب های این چنین رایج بوده است مانند یکی دیگر از برادران علی بن موسی به نام علا الدین و پسوند اشرف به معنای برتری ایشان در بین سادات علوی در زید و عبادت و علم فروان ایشان میتوان بیان نمود.
 
ایشان در سن سه سالگی یعنی در سال ۱۸۳ هجری قمری پدر بزرگوارشان امام موسی بن جعفر را از دست دادن و گرد یتمی به صورت ایشان نشست ولی با وجود برادر بزرگوارشان امام هشتم شیعیان حضرت علی بن موسی الرضا به خوبی تحت پرورش و اموزش قرار گرفتن و معلمی به خوبی امام رضا داشتند.
 
سر انجام در سن ۲۱ سالگی از مدینه به بغداد امدند و مامور ترویج و تبلیغ دین شدند به نمایندگی ازبرادرشان امام رضا علیه سلام پس از شهادت برادر به گیلان مهاجرت کردن و برای خون خواهی از برادرشان تشکیل حکومت علوی در سرزمین دیلم را دادند و پس از مبارزات فروان و حکومتی ۴۰ ساله در گیلان نهایتا در روز ۱۴ رمضان سال ۲۲۳ یا ۲۳۰ هجری قمری به دست دشمنان دین و سادات علوی به شهادت رسیدند.
 
بر حسب وصیت ایشان به شیخ مفید الدین که از مردان پارسا و دین دار بود ایشان پس از مرگ غسل داده شوند و به رود خانه خروشان سفید رود با تابوت سپرده گردند. نهایتا تابوت در محلی به نام قریه کوچان از توابع لاهیجان به ساحل میرسد و مردم محلی ان را در همان مکان دفن میکند .که بعد ها ان مکان به استانه اشرفیه معروف میگردد.
 
سالها بعد در سال ۳۱۱ هجری قمری گنبدی توسط گوهرشاد خانم بنت کیا رستم از خاندان شیعی ال بویه بر سر مزار سید جلال الدین اشرف ساخته میشود.
 
== پانویس ==
 
{{پانویس}}
 
کاربر ناشناس