تفاوت میان نسخه‌های «اصفهان»

۳۹ بایت اضافه‌شده ،  ۱۰ ماه پیش
جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (تمیزکاری یادکردها (وظیفه ۱۹))
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
 
=== جیِ باستانی ===
بنای اصفهان را به [[طهمورث]]، سومین پادشاه از سلسله [[پیشدادیان]] نسبت داده‌اند. اصفهان در تاریخ قدیم با نامِ «گِی» در [[پارس علیا]] معرفی گردیده‌وُ در دوره‌یدورهٔ پس از اسلام به حالت عربی در می‌آید و می‌شود «جِی»، نام آن نیز از آن، تحتِ عنوانِ ''گابای'' یا ''تابای''<ref name=ToolAutoGenRef3>Gabai or Tabai</ref> نیز نام برده شده‌است.<ref name="EIrii" /> این شهر محلِ تقاطعِ راه‌های عمده و اقامتگاهِ سلطنتی پادشاهانِ [[هخامنشی]] نیز بوده‌است. [[استرابون]] [[جغرافی‌دان]] [[یونانی‌ها|یونانی]]، از اصفهان به عنوانِ ''مرکز کشور ایران'' نام برده‌است.
 
==== یهودیه ====
زمانی که [[کوروش بزرگ]] [[بابل (دولت‌شهر)|بابِل]] را گرفت و یهودیان با ریشه‌یریشهٔ عربی عراق امروز را از اسارتِ [[نبوکدنصر]] شاه بابل نجات داد، شماری از یهودیان به فلسطین بازگشتند و شماری دیگر از آن‌ها به اصفهان آمدند و در این منطقه که به ''دارالیهود'' و یا''یهودیه'نامگذاری شد، اسکان یافتند. این منطقه در کنار منطقهٔ ''جی'' یا''گی''بود که بعدها این دو منطقه به یکدیگر متصل شد و شهر اصفهان را ایجاد کرد. [[ابن فقیه همدانی]] تاریخدان ایرانی قرن دهم میلادی می‌نویسد:
 
{{نقل قول|وقتی یهودیان از [[اورشلیم]] مهاجرت کردند و از ''نبوکدنصر'' فرار کردند، با خود مقداری از خاک و آب اورشلیم را بردند. آن‌ها در هیچ جا ساکن نشدند بدون اینکه قبل از آن خاک و آب آن را مورد آزمایش قرار دهند. آن‌ها اینکار را ادامه دادند تا به شهر اصفهان رسیدند. در آنجا استراحت کردند و خاک و آب آن را آزمایش کردند و آن را مشابه اورشلیم یافتند. وقتی آنجا ساکن شدند شروع به کاشتن در زمین کردند و فرزندان و نوادگان خود را به دنیا آوردند و امروزه نام این منطقه ''یهودیه'' است.<ref>Sacred Precincts: The Religious Architecture of Non-Muslim Communities Across the Islamic World, Gharipour Mohammad, BRILL, Nov 14, 2014 page 179</ref>}}
در سال ۱۰۰۰ هجری قمری بدستور [[شاه عباس اول]] [[پایتخت]] صفویان از [[قزوین]] به اصفهان انتقال یافت در این زمان جمعیت اصفهان به یک میلیون نفر رسید و به شدت از نظر مراکز تجاری و فرهنگی ترقی نمود.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=http://csa.mui.ac.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=119 |عنوان= دربارهٔ شهر اصفهان| ناشر = دانشگاه علوم پزشکی اصفهان|تاریخ =پنجشنبه ۲۲ فروردین ۱۳۸۷ |تاریخ بازبینی= یکم اسفند ۱۳۹۱}}</ref> عصر صفوی، عصر کمال و شکوفایی نبوغ [[معماری]] و [[شهرسازی]] در ایران است. هنرمندان شهر [[جلفا]]ی آذربایجان اوج شکوه معماری ایران را در اصفهان به نمایش گذاشتند. زیباترین و با شکوه‌ترین آثار [[معماری ایران]] در همین دوره، توسط [[معمار]]ان خلاق و هنرمندی چون [[محمدرضا اصفهانی|محمدرضا]] و [[علی اکبر اصفهانی]] آفریده شد. اصفهان در مرکز امپراتوری صفوی قرار داشت و نسبت به [[قزوین]] به [[خراسان]] نزدیک تر بود. موقعیت جغرافیایی این شهر موجب افزایش سرعت عکس‌العمل شاه در مقابل تهدیدات [[ازبکان]] و [[عثمانیان]] بود. شاه عباس بدون ایجاد تغییرات عمده در بخش قدیمی شهر، بخش‌های جدیدی را به آن افزود. [[میدان نقش جهان]]، [[دولتخانه]] و خیابان [[چهارباغ]] در کنار بخش‌های قدیمی شهر ساخته شدند.
 
از ویژگی‌های مهم در شیوهٔ معماری این دوره، علاوه بر استحکام و زیبایی ساختار، ''درخشش بیان'' است. در آثار این دوره تابش [[رنگ]] و [[نور]]، و جذابیت سطوح و شکوه چشمگیر آنها، احساس زیبائی خیره‌کننده‌ای در بیننده ایجاد می‌کند و طنین رنگ‌ها و سطوح مکرر کاشیهایکاشی‌های درخشان به منظره‌ای ''شفاف، مجرد'' و ''روحانی'' تبدیل می‌شود.
 
معماری این دوره از لحاظ وسعت و کارایی، بسیار متنوع است و در تمامی ابعادِ حیاتِ فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مردم حضوری زنده و پویا دارد. باشکوه‌ترین مساجد، عظیمترین میدانها، زیباترین [[پل]]ها و [[خیابان]]ها، بزرگ‌ترین [[بازار]]ها، [[مدرسه]]ها، و [[کاروانسرا]]ها در این عصر ساخته شد؛ و همه در نوع خود در اوج کمال هنری، استحکام و کارایی و بعضی چنان باشکوه و زیبا و کامل، که گاهی نمی‌توان باور کرد که انسانی ناچیز آن را پدیدآورده باشد.
جمعیت اصفهان در سال ۱۳۸۵ خورشیدی بالغ بر ۱٬۵۸۳٬۶۰۹ نفر بوده که این رقم در سال ۱۳۹۰ خورشیدی به ۱٬۷۵۶٬۱۲۶ نفر و در سال ۱۳۹۵ خورشیدی به ۱٬۹۶۱٬۲۶۰ نفر رسیده‌است. اصفهان از دیرباز از مهم‌ترین مراکز شهرنشینی در [[فلات ایران]] به‌شمار می‌رفته‌است. در ۵ دی ۱۳۱۹ در زمان [[رضاشاه]] برای نخستین بار در ایران به سبک اروپایی در اصفهان از مردم سرشماری به عمل آمد و ۲۰۴٬۶۰۰ تن را ساکن شهر اصفهان گزارش کردند.
 
مردم استان اصفهان به‌طور عمده فارس هستند قومهایقوم‌های مختلف دیگری نیز در این استان ساکن هستند که عبارتنداز:[[قشقایی|ترک‌ها]]، [[بختیاری ها|لرها]]، [[مردم ارمنی|ارمنی‌ها]]، [[گرجی‌های ایران|گرجی‌ها]]، [[مردم آذری|آذری‌ها]]، [[یهودیان ایرانی|یهودی‌ها]]، [[کولی‌ها]]، [[لر]]ها و [[عرب]]‌ها (عشایر عرب جرقویه). در این استان ۱۲۰’۰۰۰ پناهنده قانونی و به همین تعداد پناهنده غیرقانونی، اصالتاً از عرا ق و افغانستان ساکن هستند.[http://behtarinsoghat.ir/اصفهان/]
 
'''[[ایرانیان فارسی‌زبان|فارس‌ها]]:''' اصلی‌ترین و بزرگترین گروه قومی استان اصفهان هستند که در دشت‌های استان ساکن هستند. در استان اصفهان لهجه‌های متعددی از زبان فارسی به چشم می‌خورد مانند '''۱-''' لهجهٔ نواحی شرقی استان که شبیه به مردم [[یزد]] و زرتشتیان یزد است.'''۲-'''لهجه مردم اصفهان، [[خمینی‌شهر|خمینی شهر]] و [[فلاورجان]] که به [[لهجه اصفهانی|لهجهٔ اصفهانی]] شهرت دارد (کلمات به صورت کشیده ادا می‌شوند) '''۳-'''لهجهٔ مردم [[نجف‌آباد|نجف آباد]] و [[شهرضا]] که شبیه به [[لهجه اصفهانی|لهجهٔ اصفهانی]] است به‌طور کلی فارس‌ها ۷۰ تا ۸۳درصد جمعیت استان اصفهان را تشکیل می‌دهند. این امار برابر پژوهش سال ۱۳۸۹، تقریباً تأیید شد است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=پژوهش عمومی پارس 1389|نام خانوادگی=|نام=|ناشر=|سال=1389|شابک=978-600-6627-68-شابک:7|مکان=|صفحات=}}</ref><ref name="behtarinsoghat.ir">{{یادکرد وب|عنوان=اصفهان|نشانی=http://behtarinsoghat.ir/اصفهان/|وبگاه=بهترین سوغات|تاریخ=2018-04-06|بازبینی=2019-02-21|کد زبان=fa-IR|نام=توسط فریبا تاج|نام خانوادگی=بخش}}</ref><ref name="anthropologyandculture.com">{{یادکرد وب|عنوان=برگه داده‌های شهری (2): اصفهان - انسان‌شناسی و فرهنگ|نشانی=https://anthropologyandculture.com/fa/شهر-و-معماری/1092-برگه-داده-های-شهری-2-اصفهان|وبگاه=anthropologyandculture.com|بازبینی=2019-02-21}}</ref>
 
'''[[مردم لر|لرها]]:''' دومین گروه قومی استان اصفهان لرها هستند. از مناطق لر نشینلرنشین استان اصفهان می‌توان به شهرستان [[شهرستان فریدن|فریدن]] (جنوب و جنوب غربی) و غرب شهرستان چادگان و روستاهایی از [[شهرستان فریدون‌شهر|فریدوشهر]] و بخشی در شهرهای [[شاهین شهر]] درشهرستان شاهین شهر و میمه، [[فولادشهر]] و [[زرین‌شهر|زرین شهر]] در شهرستان لنجان، بختیاریهابختیاری‌ها در شهرستان خمینی شهر و یزدانشهر، امیرآباد، آزادگان و ویلاشهر در شهرستان نجف آباد و شهر اصفهان اشاره کرد. اغلب لرهای اصفهان مهاجر و از [[مردم بختیاری|طوایف بختیاری]] هستند که از [[استان چهارمحال و بختیاری|استان‌های چهار محال و بختیاری]] و [[استان خوزستان|خوزستان]] به این استان مهاجرت کرده‌اند. مهم‌ترین دلیل مهاجرت لرها به استان اصفهان اشتغال در مراکز صنعتی مانند [[شرکت سهامی ذوب‌آهن اصفهان|ذوب آهن]] و [[شرکت فولاد مبارکه اصفهان|فولاد مبارکه]]<nowiki/>است که این امر موجب شده که جمعیت انبوهی از لرها در شهرستان‌هایی چون اصفهان، [[خمینی‌شهر|خمینی شهر]] و [[نجف‌آباد|نجف آباد]] و [[شهرستان لنجان|لنجان]] ساکن شوند. لرها در جامعهٔ فارس نشینفارس‌نشین استان اصفهان جا افتاده‌اند. به‌طور کلی لرها ۱۰ تا ۱۶ درصد جمعیت استان اصفهان را تشکیل می‌دهند.<ref name="behtarinsoghat.ir" /><ref name="anthropologyandculture.com" />
 
'''[[قشقایی|ترک‌ها]]:''' قشقایی گروهی از مردمان ترک هستند که از [[آسیای مرکزی]] به جنوب ایران مهاجرت کردند. از مناطق بومی ترک نشینترک‌نشین استان می‌توان با [[چادگان]] و [[سمیرم]] و بخش‌هایی از فریدن و فریدونشهر اشاره کرد. تعدادی از قشقایی‌ها نیز در مناطق فارس نشینفارس‌نشین مانند اصفهان ،[[شهرستان لنجان|لنجان]]، [[خمینی‌شهر|خمینی شهر]] و [[نجف‌آباد|نجف آباد]] ساکن هستند که بیشتر از [[چادگان]] و همچنین [[سامان (شهر)|سامان]]، [[بن (چهارمحال و بختیاری)|بن]]، [[کیان (شهرکرد)|کیان]]، و [[سفیددشت]] در [[استان چهارمحال و بختیاری|استان چهارمحال وبختیاری]] مهجرت کرده‌اند. بخش عمده ای از ترکان ساکن [[چادگان]] ،[[سامان (شهر)|سامان]] و [[بن (چهارمحال و بختیاری)|بن]] به دلیل زیر آب رفتن روستاهایشان برای ساخت سد [[زاینده‌رود|رودخانه زاینده رود]] به شهرهای فارس نشینفارس‌نشین مذکور مهاجرت کردند. قشقایی‌ها در [[سمیرم]] لباس محلی خود را دارند ولی شهرهای [[چادگان|چادگان ،]][[سامان (شهر)|سامان]] و [[بن (چهارمحال و بختیاری)|بن]] فاقد پوشش محلی هستند. به‌طور کلی ۵ درصد جمعیت استان اصفهان را ترک‌ها تشکیل می‌دهند.<ref name="behtarinsoghat.ir" />
 
'''[[مردم آذری|آذری‌ها]] :''' در شهرستان‌های [[گلپایگان]]، [[خوانسار]] و بخش شمالی [[شهرستان فریدن|فریدن]] مردمانی به چشم می‌خورند که نیای آذری دارند و از قوم ماد هستند. بعضی از آنان بازماندهٔ قبایل کوچانده شده از [[اران]] و [[همدان]] در زمان [[صفویان|صفویه]] هستند (ساکنان اکثر روستاهای شهرستان‌های مذکور) که به زبان [[زبان ترکی آذربایجانی|ترکی آذربایجانی]] سخن می‌گویند. برخی دیگر نیز بومیان هستند که به زبان [[زبان آذری|آذری باستان]] (به اصطلاح [[زبان خوانساری]])که واژه‌های [[زبان ترکی استانبولی|ترکی]]، کمتر در آن وجود دارد سخن می‌گویند. به گفته [[یونسکو|سازمان یونسکو]] این زبان در معرض انقراض است به طوری که در شهر گلپایگان زبان مردم بسیار شبیه فارسی شده‌است. در بین مردم این مناطق ویژگی‌های دیگر آذری‌ها مانند :'''۱-'''عزاداری‌های بزرگ سالیانه مثل روستای [[قودجان]] '''۲-'''پوشش محلی نزدیک به سایر نقاط آذربایجان بزرگ'''۳-'''چهره‌های زاغ و بور نسبت به سایر شهرهای استان اصفهان بیشتر به چشم می‌خورد. بطور کلی آذری‌ها ۲ تا ۳ درصد جمعیت استان را شامل می‌شوند.
 
'''[[مردم ارمنی|ارامنه]]:''' ارمنی‌ها را در زمان [[صفویان|صفویه]] را به اصفهان و به ویژه مناطق [[شهرستان فریدن|فریدن]] و [[شهرستان فریدون‌شهر|فریدونشهر]] کوچاندند. ارمنی‌ها از گذشته تا به امروز نقش پر رنگی را در شهر اصفهان داشته‌اند و نمونه‌های بارز حضور پر رنگشان، [[کلیسای وانک]] و بسیاری از تعمیرگاه‌ها در شهر اصفهان است. امروزه بیشتر ارمنیان [[شهرستان فریدن|فریدن]] و به ویژه روستای [[خویگان علیا]] در[[شهرستان فریدون‌شهر|فریدونشهر]] که زمانی بزرکترین روستای ارمنی نشینارمنی‌نشین ایران به حساب می‌رفت به اصفهان و در منطقه ای به نام [[جلفای اصفهان|جلفا]] تجمع یافته‌اند.
 
'''[[مردم گرجی|گرج‌ها]]:''' گرج‌ها نیز همانند ارمنی‌ها در زمان [[شاه عباس بزرگ|شاه عباس اول]] از [[قفقاز]] به استان اصفهان کوچانده شدند. آنان ابتدا در شهر تازه بنا شدهٔ [[نجف‌آباد|نجف آباد]] سکنا گزیدند ولی بعدها به دلیل ناسازگاری با آب و هوای [[نجف‌آباد|نجف آباد]] و دلایل دیگر به [[شهرستان فریدن|فریدن]] و [[فریدون‌شهر|فریدونشهر]] رفتند. امروزه زبان و رسم‌الخط گرجی در [[فریدون‌شهر|فریدونشهر]] آموزش داده می‌شوند. علاوه بر[[فریدون‌شهر|فریدونشهر]] در شهرهای بزرگ فارس نشینفارس‌نشین استان اصفهان نیز گرجی‌ها ساکن شده‌اند که اغلب در غالب اقوام دیگری همچون [[ایرانیان فارسی‌زبان|فارس]] درآمده انددرآمده‌اند.
 
=== زبان ===
{{نوشتار اصلی|لهجه اصفهانی}}
{{نوشتار اصلی|گویش کلیمیان اصفهان}}
مردم اصفهان به زبان فارسی با [[لهجه اصفهانی]] سخن می‌گویند از ویژگی‌های ''لهجه اصفهانی'' اضافه کردن حرفِ '''س''' به آخر واژگان می‌باشد که به جای واژهٔ '''است''' استفاده می‌شود. مهاجران به اصفهان دارای گویشهایگویش‌های متفاوت هستند و [[ارامنه اصفهان]] نیز به [[زبان ارمنی]] سخن می‌گویند. مکالمات روزمره و رسمی شهر همگی به زبان فارسی است.
 
=== دین و مذهب ===
اصفهان یکی از مرکزهای اصلی و تأثیرگذار برای درمان بیماران در ایران محسوب می‌شود. حدود سی بیمارستان، بیست درمانگاه، ده‌ها انجمن و نهاد پزشکی و بهداشتی، بیش از ۱۴۷ آزمایشگاه، ۲۵۴ داروخانه، ۸۷ مرکز [[پرتونگاری]] و ۲۰۸ مرکز توانبخشی در این شهر فعالیت دارند.<ref>[http://www.myesfahan.ir/information.aspx?id=90 اصفهان من]</ref>
{{سخ}}با توجه به عزم مدیران شهری در حوزه گردشگری، بخش خصوصی در زمینه [[گردشگری سلامت]] پا به عرصه گذاشت و فعالیت خود را تحت عنوان شهرک سلامت در این شهر آغاز کرد. این مجموعه توانایی گردهمایی پزشکان داخلی و خارجی و همچنین جذب بیماران از سراسر دنیا را داراست.<ref>http://www.isfahanhealthcarecity.com</ref>
اصفهان اولین شهر در ایران م میمی‌باشد باشد که شهرک سلامت دارد و مجموعه ای کامل از پزشکان
 
=== زیرساخت‌های اولیه ===
=== پارک و فضای سبز ===
اصفهان دارای سه هزار و هفتصد هکتار (۳۷ میلیون متر مربع) فضای سبز شهری است<ref>[http://www.isna.ir/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1217653&Lang=P = قطره]</ref> که با داشتن سرانه فضای سبز ۲۴ متر مربع بالاترین رتبه را در سطح کلان‌شهرهای ایران دارد. همچنین مقدار این سرانه تا سال ۱۳۹۵ به ۳۲ متر مربع خواهد رسید که با توجه به آلاینده‌های زیست‌محیطی اصفهان این سرانه باید به ۴۰ متر مربع افزایش پیدا کند. بوستانهایبوستان‌های کنارهٔ زاینده رود که به ''بوستانهای ساحلی'' نیز مشهور هستند از مهم‌ترین فضاهای سبزِ اصفهان می‌باشند. زیباترین و منحصر بفردترین فضای سبز اصفهان [[بوستان جنگلی ناژوان]] است که در غرب اصفهان و در کنار زاینده رود قرار دارد. نام برخی از بوستانهایبوستان‌های ساحلی و غیر ساحلی چنین است:
* بوستان‌های ساحلی: ناژوان، سعدی، زاینده رود، کودک، ملت، آیینه خانه، آبشار، مشتاق و باغ گلها.
* بوستانهایبوستان‌های غیر ساحلی: قلمستان، نقش جهان، استقلال، باغ فدک و باغ غدیر و پارک امام رضا.
 
==== کوهِ صُفه ====
 
''کوه صفه'' نام کوهی است از سلسله جبال [[زاگرس]] در منتهی‌الیهِ جنوبِ جغرافیاییِ اصفهان که از شمال به جاده کمربندی، از غرب به کوه‌های تخت رستم و دره خان، از شرق به شهرک‌ها و مجتمع‌های مسکونی و از جنوب به اراضی باز و خط آهن محدود می‌گردد. این کوه از دیرباز محل کوهنوردی اصفهانی‌ها بوده‌است. پس از انقلاب شهرداری اصفهان برای آبادانی این منطقه تلاش فراوان نمود. در دورهٔ سلجوقی فرقهٔ اسماعیلیه قلعه‌های محکمی در این کوه‌ها ساختند که آثاری از آن هم‌اکنون باقی است.{{مدرک}}
کوه نخودی در شرق اصفهان هم هست که یکی از بهترین جاذبه هایجاذبه‌های گردشگری در ایران میمی‌باشد باشد پیشرفت سی درصدی داشته تا سال ۱۳۹۷
 
=== ساختمان‌های بین‌المللی ===
 
=== ره‌آورد ===
معروفترین ره‌آورد اصفهان [[گز]] است. گز اصفهان مرغوب‌ترین نوع گز است و قدمتی بیش از ۴۵۰ سال را داراست.<ref>http://www.mehrnews.com/news/3578468/%D9%81%D8%AE%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C-%DA%AF%D8%B2-%DB%B4%DB%B5%DB%B0-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D8%A7-%DA%86%D8%B4%D9%85-%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%</ref> اصفهان مهمترین، بزرگترین و بهترین تولیدکننده گز کشور است. حدود ۹۰ درصد گز ایران در اصفهان تولید می‌شود. براساس آخرین داده‌ها ۴۵۰ واحد تولید گز و ۱۲۰۰ واحد توزیع گز و شیرینی در اصفهان فعال هستند. این واحدهای تولیدی ۶۵۰ هزار تُن گز تولید و روانه بازار مصرف می‌کنند. [https://www.tasnimnews.com/fa/news/1392/12/11/299836/%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%A2%D9%88%D8%B1%DB%8C-2-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D9%88-500-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%AF%D9%84%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D8%A] برندهایی همچون کرمانی، معراج، سلطانی، آنتیک، مظفری، سکه، بهشت آرا، شیرین منش، بوعلی سینا، گز شیرین، گز ساحل، گز ارک، گز مقصودی، گز نیکو منش، گز حنایی، چیداک، چهلستون، امیر، مراویج، گز سلامتیان، گز نفیس گز اشرافی، گز گوهر و گز سنت از بهترین نمونه‌های تولید '''گز اصفهان''' و اکثراً مخصوص صادرات هستند. گز یک نوع شیرینی است که با گز انگبین یا [[ترنجبین]] شکر بادکا و مغز [[پسته]]، [[بادام]]، [[فندق]] یا [[گردو]] و سفیده [[تخم مرغ]] و [[گلاب]] ساخته می‌شود و در آن در از هیچ ماده شیمیایی استفاده نمی‌شود. از دیگر رها آوردهای اصفهان می‌توان به صنایع دستی به ویژه قابهایقاب‌های [[خاتم کاری]] و میناکاری، پارچه‌های [[قلمکار]]ی شده و آثار مختلف [[قلمزنی]] اشاره نمود.<ref>[http://www.esfahan.ir/ShowPage.aspx?page_=form&order=show&lang=1&sub=0&PageId=311&tempname=sdasti شهرداری اصفهان]</ref>
 
=== صنایع بزرگ ===
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش