باز کردن منو اصلی

تغییرات

۱۹ بایت اضافه‌شده ،  ۶ ماه پیش
جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
۱۹م/۱۳ق [[گلدزیهر]]، با نظر نویسندگان مسلمان مخالفت کرد و چنین اظهار داشت که «جهل» در دوران پیش از اسلام، نه در مقابل «علم» که در مقابل «حلم» می‌نشسته‌است. نظر گلدسیهر را بسیاری پسندیدند؛ در زمینة تاریخ ادبیات عرب که خواه ناخواه با عنوان «عصر جاهلی» آغاز می‌شود، نویسندگان باختر به همین نظریه گرایش یافتند. بلاشر و ویر و نویسندگان «دائرةالمعارف اسلام» و دیگران نیز آن را کاملاً پذیرفته‌اند.
 
اما [[ایزوتسو]] با بهره‌گیری از پژوهشهایپژوهش‌های گلدسیهر، بیش از همه به موضع پرداخته، و با استناد به یکی دو روایت معروف اسلامی نتیجه گرفته‌است که جاهلیت در نظر محمد و مردم آن روزگار دورهای نبود که گذشته باشد، بلکه حالت روانی خاصی بود که با برآمدن اسلام، دامن درکشیده بود، اما آثارش همچنان در جامعه عربهاعرب‌ها می‌توانست مشاهده شود.<ref>دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۸، ج ۱۷ ص ۴۴۰ و ۴۴۱.</ref>
 
== تقسیم‌بندی جزیره عرب ==
در آن دوران [[عرب|جزیره عرب]] به سه قسمت تقسیم شده بود که عبارتند از:
* '''بلاد الحجر''' در شمال شرقی [[شبه جزیره عربستان|جزیره عرب]] ومابین «فلسطین» و شرق «دریا سرخ» و به نام «[[بترا|البتراء]]» معروف بود، که حالیاً در کشور [[اردن]] واقع شده‌است.
* '''بلاد العرب السعیدة''' که در قلب‌ها و شرق‌های صحرای بزرگ عرب «[[صحرای دهنا]]» واقع شده‌است، و در مغاره‌های کوهای آن قبائل عرب کوه نشینکوه‌نشین زندگی می‌کرده أند.
* اقلیم سوم: '''باقی‌مانده شبه جزیره عرب''' مانند: [[حجاز]]، [[یمن]] «بلاد العرب السعیدة» (بلاد عرب خوشبخت)، سرزمین پهناوری از کرانهٔ [[دریای سرخ]]، تا [[باب‌المندب]]، که شامل [[حضرموت]]، [[عمان]] در کرانهٔ [[اقیانوس هند]] بود، در این اقلیم أیضاً شامل مناطق کوهستانی حجاز، و همچنین مناطق شنی مانند: [[ربع الخالی]]، و فلات [[نجد]]، [[مکه]]، [[مدینه]]، [[جده]] در کرانهٔ دریای سرخ، و شهر [[عدن]] در کرانهٔ اقیانوس هند، این اقلیم مناطق گسترده أی مانند:
«ساحل حضرموت»، «الأحساء»، «خلیج عدن»، در ساحل کرانهٔ [[اقیانوس هند]] دربرمی‌گرفته‌است.
== قبائل عرب ==
* '''العرب البائدة:''' کسانی هستند که نابود شده‌اند، فقط نامی از آن‌ها مانده‌است، و هیچ تاریخی از آن‌ها برجای نمانده‌است، به جزء نقاطی محدود مانند: «عاد»، «[[قوم ثمود|ثمود]]»، و «[[طسم و جدیس]]». (آنان احتمالاً قبل از تاریخ زندگی می‌کرده‌اند)
* '''العرب العاربة:''' اینهااین‌ها عرب جنوب [[یمن]] هستند، ونسب ایشان به «قحطان الیمن بن هود» می‌رسد ومشهورترین قبائل آنها: «[[حمیر]]»، «[[سبا]]»، «[[قبیله کهلان|کهلان]]»، «[[مذحج]]»، «[[طیء]]»، «[[الأوس والخزرج،]]»، «[[الغساسنة]]» و «[[المناذرة]]».
* '''العرب المستعربة:''' (عدنانیان) اینهااین‌ها از نسل «عدنان بن إسماعیل بن إبراهیم» هستند، مشهوترین قبائل آن‌ها عبارتنداز: [[قریش]]، [[تمیم]]، [[هوازن]]، [[ثقیف]]، [[باهله]]، [[قبیله عبس|عبس]] و [[ذبیان]]، [[بکر]]، [[عنزه]] وغیرهم.
 
== نبرد ذیقار ==
تاریخ‌نویس بزرگ ونسب نویسونسب‌نویس عرب: «محمود بن علی بن ناصر ال أبو بکر» می‌نویسد: از قبائل مهم قبیلهٔ بنی شیبان البکری، به سر پرستی [[هانی بن مسعود الشیبانی]] توانست قبائل عرب صحرای [[دیار بکر]] (در شمال عراق کنوی) جمع‌آوری کند ولشکری انبوه تهیه نماید وبا لشکری که پادشاه [[ساسانی]] برای سرکوبی اعراب فرستاد بود در مکانی به نام «ذی قار» بجنگد، در این [[جنگ]] اعراب بر لشکر کسری [[چیره]] شدند ودو سردار بزرگ ایرانیان به نام‌های:
[[هامرز تستری]] و سردار [[جلابزین]] کشته شدند. این جنگ در تاریخ به نام [[نبرد ذی قار]] مشهور است. وأولین باری بود که اعراب بر ایرانیان پیروز می‌شوند. تاریخ نویسان این واقعه به سال ۶۰۹ میلادی ترجیح می‌دهند، یعنی در بدایات ظهور اسلام در [[شبه جزیره عربستان]].
 
شاخه‌هایی از قبیلهٔ بزرگ «بنی بکر» امروزه تقریباً در تمام کشورهای عربی منتشر هستند، بطور مثال:[[شبه جزیره عربستان]]، [[یمن]]، [[شام]]، «آل ابوکر» در [[فلسطین]] (در منطقهٔ جنین)، و [[غزه]]، «آل البطاینه» در [[اردن]] ([[اربد]])، «آل ابوغوش» در [[قدس]]، «آل الحوت» در [[مصر]]، و [[لبنان]] تمام اینهااین‌ها فروعی از قبیلهٔ بزرگ «بنی بکر» [[تغلب]] هستند. همچنین أمراء از قبیلهٔ [[بکر بن وائل]] (تغلب) در سراسر [[شبه جزیره عربستان]] در دوران جاهلیت منتشر شده بوده أند، وساکنان أصلی این مناطق بوده أند.
 
== منابع ==
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش