باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
الف) مشخصات سر:
* پیشانی: معمولاً عریض، مسطح یا کمی برجسته‌است.
* روی بینی: در اسبهایی که قسمت وسط بینی در مقطع طولی و نمای عرضی، عرض کمی داشته باشد آن را جمع می‌نامند که برخی نویسندگان این ویژگی را در اسب عرب مطرح می‌کنند ولی یکی از ویژگیهایویژگی‌های اسب عرب در این ناحیه مقداری فرورفتگی در سطح طولی است و گاهی اوقات هم صاف دیده می‌شود، روی بینی اسب خوزستان عمدتاً صاف است.
* انتهای بینی و [[منحزین]]: در اسب عرب انتهای بینی به‌طور واضح برجسته می‌باشد و و منحزین کاملاً گشاد و ناصاف می‌باشد.
* گوش: معمولاً گوشهایگوش‌های اسب عرب کوچک هستند. گوش اسب عرب از ترکمن کوچکتر است.
* چشم: یکی از ویژگیهایویژگی‌های بارز اسب عرب چشمهایچشم‌های زیبای آن هستند که جذابیت و زیبائی خاصی به چهره آن می‌بخشند ولی به‌طور کلی چشمهایچشم‌های [[اسب عرب]] درشت، گرد و معمولاً حدقه برجسته دارند که برجستگی حدقه در چشمان اسب عرب از ویژگیهایویژگی‌های شاخص آن است.
* گونه: گونه در اسب عرب مشخص است. معمولاً دارای سطحی گرد است.
* لبها: باریک و متناسب است و زیبائی خاص به چهره می‌دهد.
به‌طور کلی اگر بخواهیم از اختصاصات عمومی و ویژگیهایویژگی‌های اختصاصی ناحیه سر در اسب عرب صحبت کنیم می‌توانیم بگوئیم که اسب عرب سری متناسب با بدن خود دارد که سر در ناحیه گونه‌ها عمق زیادی دارد و معمولاً در ناحیه پیشانی در حد فاصل چشمهاچشم‌ها برجستگی سپر مانندی به نام جبه دارد و در ناحیه لبهالب‌ها و پوزه کمی جمع تر می‌شود و کلاً سر فرمی مثلثی شکل پیدا می‌کند و در ناحیه دو فک تحتانی فضای وسیعی وجود دارد که در اسب خوب این فاصله منحصربه‌فرد است.
ب) مشخصات بدن و یال و دم:
* [[جدوگاه]]: معمولاً چون اسب عرب دارای اتصال قوی گردنی – سینه‌ای می‌باشد در نتیجه ارتفاع جدوگاه با گردن یکی شده و معمولاً جدوگاه مشخص در اسب عرب به چشم نمی‌خورد و بصورتبه صورت پیوسته با گردن بلندی می‌یابد.
* کمر: معمولاً زین گاه اسب عرب اندکی پائین تر از سطح کپل و جدوگاه می‌باشد که مقدار این پائین افتادگی کمر بسیار متناسب با بدن و خوش فرم است.
* [[کپل]]: کپل اسب عرب یکی از ویژگیهایویژگی‌های اندام‌شناسی آن است معمولاً اسب عرب دارای کپل گرد و کاملاً برجسته و بسیار خوش فرم است.
* سینه: این ناحیه در اسب عرب هم در عرض و هم در طول عمق متناسبی دارد و به خاطر عرض زیاد و متناسب آن ناحیه با ناحیه شکم پیوسته به نظر می‌رسد. در هر صورت این عمق متناسب سینه به همراه منخرین گشاد و فاصله زیاد دو فک تحتانی، شرایط تنفسی خوبی را برای این نژاد فراهم می‌سازد. در هر صورت سینه عریض و عضلانی از اختصاصات این نژاد می‌باشد.
* شکم: در اسب عرب شکم به صورت مدور و استوانه‌ای در امتداد سینه قرار دارد.
* یال و دم: یال و دم بلند و پرپشت در اسب عرب یکی از ویژگیهایویژگی‌های بارز و شاخص این نژاد می‌باشد که زیبائی و جلوه زیادی به آن می‌بخشد. یکی از ویژگیهایویژگی‌های اسب عرب بالا گرفتن دم در هنگام حرکت است.
 
ج) اندامهایاندام‌های حرکتی:
از شاخص‌ترین ویژگیهایویژگی‌های اندام حرکتی سم‌های سخت، بزرگ و معمولاً مقطع گرد آن‌ها است. همچنین دستهادست‌ها و پاها کاملاًعضلانی و قلم در اندامهایاندام‌های حرکتی جلو و عقب قطر متناسب و قوی دارند و هم چنین یکی از ویژگیهایویژگی‌های اسب عرب وجود موهایی در پشت ناحیه بخلق است که به نام Feather نامیده می‌شوند.
همچنین در مفصل خرگوشی (Hock) در اسب عرب خمیدگی نسبت به بقیه نژادها اندکی بیشتر است).
توضیح: یکی از ویژگیهایویژگی‌های اسب عرب در مورد گردن آن است که معمولاً اسب عرب قوسی در ناحیه گردن دار دکه معمولاً به سر فرمی قوسی شکل یا قویی شکل می‌دهد که اصطلاحاً به آن Mitbah می گویندمی‌گویند.اسب.
 
=== تفاوت اساسی ساختار و ترکیب بدن اسب عرب با سایر اسبها ===
اسبهایاسب‌های دنیا دارای ۱۸ دنده – ۶ مهره کمری و ۱۸ مهره دمی می‌باشند.
اما اسب عرب دارای ۱۷ دنده – ۵ مهره کمری و ۱۶ مهره دمی می‌باشند.
این اختلاف، به تحرک زیاد و ناحیه دم حیوان کمک می‌کند. ناحیه پشت حیوان کوتاه و تا حدودی مقعر می‌باشد.
اسب ترکمن گونه‌ای از زیباترین اسب‌ها است که در منطقهٔ ترکمن صحرا زیست کرده و پرورش می‌یابد. رنگ آن‌ها بیشتر خاکستری رنگ و بدنی کشیده و لاغر دارند. شکم آن‌ها بر خلاف بسیاری از نژادهای دیگر اسبها، تخت و به معنی دیگر شکم آن‌ها لاغر است. صادرات این اسب به خارج از کشور ممنوع است.
 
اسب ترکمن اسبی است دارای ویژگی‌های منحصربه‌فردی از جمله: قد ۱۴۸ تا ۱۵۵ سانتیمتر، گوشهایگوش‌های بلند ومتحرک، سینه فراخ و متناسب، [[کپل]] کم شیب با عرض خوب، مفاصل قوی، سم‌های محکم با زاویه مناسب، تحمل حرکات سنگین ورزشی و…است. رنگ‌های اصلی این نژاد: کهر، نیله، کرنگ، سمند و قره کهر می‌باشد.
 
نژادهای شناخته شده از اسب ترکمن در چهار گروه: یموت، آخال تکه، چناران (مخلوط از تلاقی اسب ترکمن وعرب) و گوگلان (منقرض گردیده) دسته بندیدسته‌بندی شده‌اند.
 
اسب ترکمن اندامی کشیده، دُمی باریک، سر و گردن زیبا دارد. برای اسب‌های بانژاد ترکمن درسال‌های گذشته ذخیره‌های ژنتیک این اسب، تقاضای جهانی یافته‌است. اسب ترکمن در نزد ترکمن‌ها پیشینه‌ای طولانی در سنن و زندگی صحرانشینی وجنگ وگریزها درگذشته داشته‌است.
== هانوورین(Hanoverian) ==
 
اسبهایاسب‌های [[هانوورین]] یا هانووری شناخته شده‌ترین اسب‌های [[نژاد خونگرم]] [[اروپا|اروپایی]] به شماربه‌شمار می‌روند و در [[ایالات متحده]] و همچنین در کل جهان به خوبی شناخته شده‌اند. اسب نژاد هانوورین در رشته‌های [[پرش]]، [[درساژ]] و [[سه روزه]] عملکردی بسیار خوب دارد.
 
بنابراین اگر در فکر خرید اسبی برای سوارکاری حرفه‌ای و شرکت در مسابقات پرش و به ویژه درساژ هستید اسب نژاد هانووری برایتان مناسب است. موفقیت‌هایی که این نوع اسب در [[رقابت|رقابتها]] به دست آورده‌است برتری او را به خوبی نشان می‌دهد. در [[المپیک]] سال ۱۹۹۲، ۱۳ [[مدال]] به اسب‌های نژاد هانووری تعلق گرفت و ۴ عنوان [[قهرمانی]] پی در پی پرورش اسب جهان همراه با ۵ مدال طلا، ۱ نقره و ۲ برنز در [[مسابقات درساژ]] و [[پرش نمایشی]] در المپیک سال ۱۹۹۶ جایگاه این اسبهااسب‌ها را هر چه بیشتر نشان داد.
 
[[انجمن اسب]] هانوورین آمریکا در سال ۱۹۷۸ شکل گرفت.
 
== اسب کاسپین (خزری) ==
شواهدی مربوط به وجود یک اسب سواری اولیه و همچنین اسبی که متفاوت با اسبهایاسب‌های هند و اروپایی باشد در دست است. محققان سال‌ها از وجود نقش یک اسب کوچک روی حجاریهاحجاری‌ها در ایران آگاه بودند اما طراحان اغلب این طور تفسیر می‌کردند که حجاری اسبهایاسب‌های کوچک به دلیل کمبود جا بوده‌است. در بعضی از موارد این امر ممکن است دلیلی برای به تصویر درآوردن اندازه‌های متفاوت باشد، همان طورهمان‌طور که این روش گاهی برای تمیز موقعیت دو یا چند تصویر به کار می‌رفته‌است ولی به ندرت در یک حجاری در مورد تندیس‌ها یا حیوانات رزمی که دارای اندازه‌های کاملاً متفاوت هستند به کار گرفته شده‌است. تخت جمشید و دارابگرد نمونه‌هایی عالی از مورد آخر هستند. در حجاریهایحجاری‌های تخت جمشید اختلاف اندازه بین اسب نیسایی و اسبهایاسب‌های کوچک لیدیایی به ۸/۲۱ سانتی متر می‌رسد. باتطابق این مقدار با اندازه‌های طبیعی، اختلاف قد این دو اسب ۴۰ سانتی متر است. در حجاریهایحجاری‌های دارابگرد که از زمان ساسانیان به جا مانده نیز اختلاف بین اندازه این اسبهااسب‌ها در همین حد بوده‌است.
اسب خزر به لحاظ ظاهری، تناسب اندام یک اسب بزرگ را دارد برخلاف بسیاری از پونیهاپونی‌ها که دارای دست و پای کوتاه و تنه درشت می‌باشند، دقیقاً یک اسب مینیاتوری است که شناخت آن از روی عکس و تصویر به راحتی امکان‌پذیر نیست و از آن جا شناخت زیادی با اسب نژاد عرب دارد، باید آن را در کنار یک شاخص قرار داد تا بتوان آن را تشخیص داد.
 
سر کوچک، چشمهاچشم‌ها درشت و برجسته، پیشانی کمی محدب و گوشهاگوش‌ها کوچک است. پوزه آن‌ها معمولاً کوچک و دارای منخرین باز هستند. گردن آن‌ها معمولاً قوس دار، باریک و دارای تناسبی مطلوب می‌باشد. یال و دم پر پشت و زیبا، کمر تا حدودی کشیده و بدن آن‌ها تقریباً باریک است. اندام حرکتی در عین ظرافت دارای استخوان بندی بسیار قوی و محکمی می‌باشد. دارای سم بسیار سفت و بیضی شکل است که احتیاج به نعل بندی ندارد. از نظر رنگ این نژاد به رنگ‌های سفید، سیاه، نیله یا خاکستری، کرنگ، کهر همانند رنگ کرنگ می‌باشد فقط یال، دم، دست و پا سیاه می‌باشد. سمند که همانند رنگ طلایی است فقط موهای یال، دم و قسمت‌های پایینی دست و پا سیاه‌است. در این نژاد تا کنون اسب ابلق دیده نشده‌است. قد اسب خزر کمتر از ۱۲۰ سانتیمتر است.
# اسب خزر فاقد Parietal Crest در جمجمه خود می‌باشد.
# استخوان کتف در اسب خزر پهن تر از سایر نژادهای ایرانی بوده و بیشتر به استخوان کتف نشخوار کنندگان شبیه‌است.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش