باز کردن منو اصلی

تغییرات

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ۴ ماه پیش
اصلاح آمار
{{فردوسی (نوار کناری)}}
 
'''''شاهنامه''''' اثر [[فردوسی|حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی]]، [[حماسه]]‌ای منظوم بر وزن «فَعولُن فعولن فعولن فَعَلْ/ فَعولْ»، در [[بحر]]ِ [[متقارب مثمن محذوف|مُتَقارِبِ مثمَّنِ محذوف]]، دربرگیرندهٔ نزدیک به ۵۰٬۰۰۰۶۰٬۰۰۰ [[بیت (شعر)|بیت]] و یکی از بزرگ‌ترین و برجسته‌ترین سروده‌های حماسیِ جهان است که سرایش آن دست‌آوردِ دست‌کم سی سال کارِ پیوستهٔ این [[شاعر|سخن‌سرای]] نامدار [[ایران بزرگ|ایرانی]] است. موضوع این شاهکار ادبی، [[افسانه]]‌ها و [[تاریخ ایران]] از آغاز تا [[حمله اعراب به ایران|حملهٔ عرب‌ها به ایران]] در [[سده ۷ (میلادی)|سدهٔ هفتم میلادی]] است که در چهار دودمان پادشاهیِ [[پیشدادیان]]، [[کیانیان]]، [[شاهنشاهی اشکانی|اشکانیان]] و [[شاهنشاهی ساسانی|ساسانیان]] گنجانده می‌شود.
 
هنگامی که زبانِ دانش و [[ادبیات]] در [[ایران بزرگ|ایران]] [[زبان عربی]] بود، فردوسی، با سرودن ''شاهنامه'' با ویژگی‌های هدف‌مندی که داشت، [[زبان فارسی|زبان پارسی]] را زنده و پایدار کرد. یکی از بن‌مایه‌های مهمی که فردوسی برای سرودن ''شاهنامه'' از آن استفاده کرد، [[شاهنامه ابومنصوری|''شاهنامهٔ ابومنصوری'']] بود. ''شاهنامه'' نفوذ بسیاری در جهت‌گیری فرهنگ فارسی و نیز بازتاب‌های شکوه‌مندی در [[فهرست ادبیات جهان|ادبیات جهان]] داشته‌است و شاعران بزرگی مانند [[یوهان ولفگانگ فون گوته|گوته]] و [[ویکتور هوگو]] از آن به نیکی یاد کرده‌اند.
۱۰

ویرایش