نجوم به زبان ساده: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
'''''نجوم به زبان ساده''''' نام کتابی است در زمینه [[نجوم]] معمولاً دوجلد در یک مجلد نوشته مایر دگانی و محمدرضا خواجه‌پور آنراآن را ترجمه کرده‌است که تا کنون بیش از ده بار توسط نشر: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی (تهران)، به چاپ رسیده‌است. جلد اول آن در ۱۸۶ صفحه شامل کلیات [[ستاره|ستارگان]] و [[کهکشان|کهکشان‌ها]] و جلد دوم در ۳۵۸ صفحه دربارهدربارهٔ [[منظومه شمسی]] است.<ref>{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=دگانی|نام=مایر|ترجمه=محمدرضا خواجه‌پور|عنوان=نجوم به زبان ساده|سال=چاپ هشتم، ۱۳۷۹|ناشر=موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی|مکان=تهران|شابک=۹۶۴-۶۲۴۱-۰۵-۰}}</ref>
 
این کتاب ۴۶۴ صفحه‌ای، ۱۸ فصل و ۳۲ عکس رنگی دارد. تاریخ اولین چاپ را سال ۱۳۶۹ و با توجه به مقدمه ترجمه: «تاریخ آخرین ویرایش متن اصلی که ترجمه از روی آن صورت گرفته سال ۱۹۷۶ است.»
 
این کتاب شامل ۱۸ فصل است که تمام مباحث مقدماتی مورد نیاز یک منجم [[آماتور]] را دارا می‌باشد. عددهای به کاربرده شده در این کتاب بیشتر به صورت تقریبی می‌باشد اما از نظر محتوا برای کار آماتوری مناسب است. هر فصل این کتاب اطلاعات دقیقی درخصوصدر خصوص جهان و تاریخچه آن، طیف نگاری و کاربرد آن در نجوم، ستاره‌ها و کهکشان‌ها و منظومه شمسی را دربر دارد. شیوه یافتن و دیدن ستاره‌ها با روش‌های مختلف ” با [[تلسکوپ]] یا بدون تلسکوپ” با توجه به مکان و موقعیت ستاره‌ها را در آسمان بیان می‌کند. در پایان هرجلد واژه نامه دوزبانه نجومی آمده‌است.<ref>[http://www.taftansky.ir/main/index.php?option=com_content&view=article&id=240:1389-09-10-20-52-29&catid=83:1389-09-10-20-52-25 کتاب نجوم به زبان ساده<!-- عنوان تصحیح شده توسط ربات -->]</ref>
 
== فصلهای کتاب ==
# کسوف و خسوف
# سیارات زبرین
# ستاره‌های دنباله داردنباله‌دار و شهابوارها
# ماهواره‌ها
# پیدایش منظومه شمسی
۲-۱ علت مطالعه نجوم: ارضای حس کنجکاوی و پرسشگری از نادانسته‌ها
 
۳-۱ اجزای تشکیل دهنده عالم: تا جایی که دانش ما اجازه می‌دهد عالم از ستاره‌ها (بیلیون‌ها بیلیون ستاره)، سحابی‌ها، سیارات، سیارک‌ها، اقمار، ستاره‌های دنباله داردنباله‌دار و غیره تشکیل شده‌است.
 
۴-۱ ستارگان: گوی‌های بزرگی از گازهای بسیار گرم هستند که دمای سطح آن‌ها هزاران درجه و در داخل بسیار بیشتر است. در این دماها ماده نمی‌تواند به شکل جامد یا مایع باشد. گازهای تشکیل دهنده ستاره‌ها بسیار غلیظتر از گازهای سطح زمین‌اند. ستاره‌ها در فضا حرکت می‌کنند اما حرکت آن‌ها بسیار کند است و به آسانی مشهود نیست. این ثبات ظاهری مکان ستارگان موجب شده‌است که نام متداول "ثوابت" بر آن‌ها اطلاق گردد.
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش