باز کردن منو اصلی

تغییرات

۸ بایت اضافه‌شده ،  ۳ ماه پیش
جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
'''بخشندگی''' عادتِ [[دهش]] بدونِ انتظار جبرانِ آن از سوی طرفِ مقابل است. بخشندگی باعثِ بوجودبه وجود آمدنِ [[سازمان]]‌هایی همچون [[سازمان خیریه]]، [[بنیاد]] و [[سازمان ناسودبر]] در [[جامعه]] می‌گردد.
 
== بخشندگی در اسلام ==
در [[اسلام]] به بخشندگی '''سخاوت''' گفته می‌شود. سخاوت در لغت از مادهءمادهٔ "سَخو" به معنی [[جود]] و بخشش بوده و ''سَخی'' به معنی بخشنده است.<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم؛ لسان العرب، دار صادر، 1414ق، چاپ سوم، ج14، ص273.</ref> بنابراین "سخاوت" در مقابل [[بخل]] بوده که در اصطلاح [[دین]]ی به ملکهٔ بذلِ مال به مستحق، بدون درخواست [[سائل]]، به میزان شایسته، گفته میشودمی‌شود.<ref>طریحی، فخرالدین‌؛ مجمع البحرین‌، تحقیق سیداحمد حسینی، تهران، کتابفروشی مرتضوی، ‌ 1375ش، چاپ سوم، ج‌1، ص215.</ref> بخشندگی در اسلام -همچون دیگر ادیان- بسیار توصیه گشته است.
 
== بخشندگی در مزدیسنا ==
در [[مزدیسنا]] داد و دهش (ترکیب عطفی، اِ مرکب) از اتباع عطا و بخشش، عدل و سخا است و از سوی [[اشوزرتشت]] برای باورمندانِ به مزدیسنا بسیار سفارش شده استشده‌است. به دهشمند در مزدیسنا، [[سوشیانت]] نیز گفته می‌شود.
 
در این بینش، انسان با پیمودن راه عرفان بر آن است تا به [[اهورامزدا]] نزدیک شود و با همین انگیزه باید برخی از ویژگی‌های اهورایی را در خود پرورش دهد. یکی از ویژگی‌های [[اهورا]]یی، بخشندگی و داد و دهشِ بی پایان است. از این رو هر فرد نیز با پرداختن به نیکوکاری و داد و دهش، خشنودی اهورامزدا و روان آفرینش را فراهم خواهد ساخت.<ref>http://zartosht.persianblog.ir/post/47/ - داد و دهش در فرهنگ مزدیسنا</ref>
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش