تفاوت میان نسخه‌های «پادتن»

۵۲ بایت اضافه‌شده ،  ۲ سال پیش
جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (ابزار پیوندساز: افزودن پیوند فیبرینوژن به متن)
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
پادتن‌ها از پلاسموسیت‌ها ترشح می‌شوند؛ و به ایمنی هومورال مربوط است.
پس از برخورد [[لنفوسیت]] B با آنتی‌ژن خاص خود، تقسیم شده و سلول B خاطره و پلاسموسیت به وجود می‌آورند.
سلولهایسلول‌های خاطره همواره در کمین هستند تا در صورت برخورد مجدد با همان آنتی‌ژن با سرعت بیشتری تقسیم شوند.
پلاسموسیت‌ها گیرنده آنتی‌ژنی ندارند و وظیفه آن‌ها تولید پادتن است و دارای [[شبکه آندوپلاسمی زبر]] و جسم گلژی گسترده هستند.
پادتن‌ها به صورت فعال تولیدمی‌شوند و به خون ریخته می‌شوند. پادتن در خون محلول است به همین خاطر به این ایمنی هومورال گفته می‌شود.
# موجب حفاظت در برابر عامل محرک ایمنی برای مدت طولانی است.
 
هر ماده‌ای بطوربه‌طور اختصاصی [[واکنش]] ایمنی ویژه‌ای را پس از ورود به بدن موجب گردد، پادگن(آنتی‌ژن) نامیده می‌شود. با ورود یک پادگن(آنتی‌ژن) به بدن پادتن(آنتی‌بادی) تولید می‌گردد که قادر به ایجاد پیوند اختصاصی با پادگن (آنتی‌ژن) محرک تولید آن است. پادتن‌ها تحت نام کلی [[ایمنوگلوبولین]] نیز شناخته می‌شوند، زیرا عضو گروهی از پروتئین‌ها بنام گلوبولینهاگلوبولین‌ها هستند. به هنگام جداسازی پروتئین‌های سرم خون به روش [[الکتروفورز]]، چهار بخش عمده در آن‌ها قابل تشخیص است که عبارت‌اند از: آلبومین، گلوبولین‌ها (گلوبولین آلفا۱، آلفا ۲، بتا و گاما) و [[فیبرینوژن]].
 
گاما گلوبولین‌ها (ایمنوگلوبولین‌ها یا آنتی‌بادی‌ها) در لنفوسیت‌ها بعد از ورود و شناسایی آنتی‌ژن‌ها سنتز می‌شوند. گاما گلوبولین‌ها با اتصال به آنتی‌ژن‌ها اعمال آن‌ها را متوقف می‌سازد. ایمنوگلوبولین‌ها از نظر شکل و اندازه، قند موجود در ساختمان آن‌ها و تعداد و نوع اسیدآمینه‌ها، به دسته‌های مختلف تقسیم می‌شوند که به صورت ایمنوگلوبولین
 
== تقسیم‌بندی ==
پادتنهاپادتن‌ها بر اساس خواص فیزیکی، شیمیایی و ایمونولوژیکی تقسیم‌بندی می‌شوند:
# [[پادتن A]]
# [[پادتن D]]
 
== پادتن‌های خنثی‌کننده ==
این گروه با ویروس‌ها یا توکسین‌های میکروبی واکنش نشان می‌دهند و آثار زیانبخش آن‌ها را خنثی می‌کنند. آنتی توکسینهایی که در برابر عامل بیماری‌های [[کزاز]]، [[بوتولیسم]]، [[دیفتری]] یا گزیدگی مارهای سمی تولید می‌شوند، سموم مربوطه را در خون خنثی می‌کنند. پادتنهایپادتن‌های خنثی‌کننده ویروسی، با اشغال نقاط اتصال بر سطح ویروس، مانع [[بیماری ویروسی]] می‌شوند.
 
== اگلوتینین‌ها ==
این گروه شامل پادتن‌هایی است که با پادگن‌های(آنتی‌ژن) ذره‌ای (مانند تمامی یاخته باکتری) واکنش نشان می‌دهند و موجب به هم چسبیدن و تجمع آن‌ها می‌شوند. [[آگلوتینه شدن]] Agglutination مانع پراکندگی [[عوامل بیماری‌زا]] است و هر یاخته بیگانه‌خوار (ماکروفاژ) می‌تواند تعداد زیادی از باکتریهایباکتری‌های اگلوتینه شده را یک جا ببلعد.
 
== پرسی‌پیتن‌ها ==
این گروه شامل ایمونوگلوبولین‌هایی است که با پادگن‌های(آنتی‌ژن) محلول واکنش نشان می‌دهند و آن‌ها را به رسوبات جامد تبدیل می‌کنند ([[پرسی‌پیتاسیون]]). بسیاری از این مولکولهایمولکول‌های محلول که از عوامل بیماری‌زا هستند، به هنگام رسوب کردن غیرفعال می‌شوند.چند پادتن به آنتی ژن هایژن‌های محلول متصل میشوندمی‌شوند و زنجیره یزنجیرهٔ اتصالی آنتی ژن هاژن‌ها بدین صورت باعث میشودمی‌شود که اجتماع آنتی ژن و پادتن هاپادتن‌ها با یکدیگر رسوب کنند.
 
== اوپسونین‌ها ==
این گروه شامل پادتنهایی است که با اجزا سطحی ساخته‌های میکروبی و غیرمیکروبی ترکیب می‌شوند و محرک بلعیده شدن آنتی‌ژن‌های مربوطه به وسیله یاخته‌های بیگانه‌خوار هستند. این گروه از پادتنهاپادتن‌ها مثلاً می‌توانند خاصیت [[بیگانه خواری]] کپسول [[استرپتوکوکس نومونیا]] عامل بیماری [[ذات‌الریه]] را خنثی کنند، تا این میکروب‌ها به سادگی به‌وسیله درشت‌خوارها بلعیده شوند.
 
== پادتنهای تثبیت‌کننده مکمل ==
این گروه از پادتنهاپادتن‌ها یاخته‌های میکروبی (بویژه [[گرم منفی|باکتریهای گرم‌منفی]]) را در حضور یک سری از پروتئین‌های خون به نام مکمل متلاشی می‌کنند. پادتنهایپادتن‌های تثبیت‌کننده مکمل، قبل از اینکه اجزا غیرفعال مکمل به گونه‌ای بر روی هم سوار شوند تا در مجموعه پادگن _ پادتن (Ay-Ab) اشکال فعال را بوجودبه وجود آورند، به یاخته‌های پادگنی(آنتی‌ژن) متصل می‌شوند. بدین ترتیب پروتئین‌های مکمل، با تغییر ساختار غشای یاخته‌ای، موجب خروج [[سیتوپلاسم]] از یاخته و متلاشی شدن آن می‌گردند.
 
مکملهامکمل‌ها به همراه پادتنهاپادتن‌ها در سه نوع عمل حفاظتی دخالت دارند: متلاشی شدن، جذب شیمیایی ([[شیمیوتاکسی]]) و [[اپسونیزاسیون]][[opsonization]] کل این فرایند را تثبیت مکمل نامند، زیرا مولکول مکمل به صورت برگشت‌ناپذیری بر روی مجموعه پادگن _ پادتن تثبیت شده و در نتیجه از سرم خون جدا می‌شود.
 
== جستارهای وابسته ==
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش