تفاوت میان نسخه‌های «برش‌نگاری با گسیل پوزیترون»

جز
اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
| OtherCodes =
}}
'''برش‌نگاری با گسیل پوزیترون'''<ref>دکتر محمد حیدری ملایری http://aramis.obspm.fr/~heydari/dictionary فرهنگ ریشه شناختی اخترشناسی-اخترفیزیک</ref> {{انگلیسی|''Positron Emission Tomography''}} که به اختصار '''پِت اسکن''' ([[انگلیسی]]: ''PET scan'') گفته می‌شود، روشی نوین است که در علوم تشخیصی در [[فیزیک پزشکی]] به ویژه [[پزشکی هسته‌ای]] کاربرد پژوهشی فراوانی دارد. این سیستم جفت‌های [[اشعه گاما]] را که به‌طور غیر مستقیمغیرمستقیم توسط یک رادیونوکلئوتایس [[پوزیترون]] منتشر می‌شود تشخیص می‌دهد، بیشتر [[فلوئور]] 18 که به مولکول فعال زیست‌شناختی به نام رادیواکتیو معرفی می‌شود. سپس تصاویر سه بعدی از غلظت ردیابی درون بدن توسط تجزیه و تحلیل کامپیوتری ساخته می‌شود. در اسکنرهای PET-CT جدید، تصویربرداری سه بعدی اغلب با کمک یک سی تی اسکن در بیمار در همان جلسه در یک دستگاه انجام می‌شود. اگر مولکول ردیاب بیولوژیک فعال برای PET انتخاب شده باشد، (Fludeoxyglucose (FDG، یک [[آنالوگ]] از [[گلوکز]] است، غلظت ردیاب تصوير، فعالیت متابولیک بافت را نشان می‌دهد، زیرا آن را با جذب گلوکز منطقه منطبق می‌کند. استفاده از این تکرار برای کشف امکان متاستاز [[سرطان]] (به عنوان مثال، گسترش به قسمت‌های دیگر)، شایع‌ترین نوع اسکن PET در مراقبت‌های استاندارد پزشکی است (که نشان دهنده 90٪ اسکن‌های فعلی است). [[متابولیک|تله متابولیک]] مولکول رادیواکتیو گلوکز اجازه استفاده از اسکن PET را می‌دهد.<ref>{{Cite journal|last=Miele|first=Evelina|last2=Spinelli|first2=Gian|last3=Tomao|first3=Federica|last4=Zullo|first4=Angelo|last5=De Marinis|first5=Filippo|last6=Pasciuti|first6=Giulia|last7=Rossi|first7=Luigi|last8=Zoratto|first8=Federica|last9=Tomao|first9=Silverio|date=2008|title=Positron Emission Tomography (PET) radiotracers in oncology – utility of 18F-Fluoro-deoxy-glucose (FDG)-PET in the management of patients with non-small-cell lung cancer (NSCLC)|url=http://dx.doi.org/10.1186/1756-9966-27-52|journal=Journal of Experimental & Clinical Cancer Research|volume=27|issue=1|pages=52|doi=10.1186/1756-9966-27-52|issn=1756-9966}}</ref>
 
همان ردیاب نیز ممکن است برای بررسی PET و تشخیص انواع دمانس مورد استفاده قرار گیرد. اغلب موارد دیگر نشانگرهای رادیواکتیو، که معمولاً و نه همیشه برچسب با فلوئور -18 دارند، برای تصویرسازی غلظت بافت مولکول‌های دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی از معایب اسکنرهای PET، هزینه عملیاتی آن‌ها است.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب|نشانی=https://www.worldcat.org/oclc/769818904|عنوان=Physiology of behavior|نام خانوادگی=1942-|نام=Carlson, Neil R.,|شابک=9780205239399|ویرایش=Eleventh edition|مکان=Boston|oclc=769818904}}</ref>
مقاله اصلی: توموگرافی انتشار پوزیترون مغز
 
[[عصب‌شناسی|عصب شناسی]]: [[تصویربرداری عصبی|تصویر برداری عصبی]] PET مبتنی بر یک فرضیه است که مناطقی از رادیواکتیویت بالا با فعالیت مغز مرتبط است. غالبا به‌طور غیر مستقیمغیرمستقیم اندازه‌گیری جریان خون به قسمت‌های مختلف مغز که به‌طور کلی اعتقاد بر آن همبستگی است و با استفاده از تریسیکس اکسیژن 15 اندازه‌گیری شده‌است. به دلیل نیمه عمر 2 دقیقه، O-15 باید به‌طور مستقیم از یک سیکلوترون پزشکی استفاده شود که دشوار است. در عمل، از آنجا که مغز به‌طور معمول یک کاربر سریع از گلوکز است و از آنجایی که آسیب مغزی مانند [[بیماری آلزایمر]] به میزان قابل توجهی متابولیسم مغز گلوکز و اکسیژن را در کنار هم کاهش می‌دهد، FDG-PET استاندارد مغز، که میزان مصرف گلوکز را اندازه‌گیری می‌کند، همچنین ممکن است با موفقیت مورد استفاده قرار گیرد تا بیماری آلزایمر را از دیگر فرایندهای دمانس تشخیص دهد و هم‌چنین تشخیص زودهنگام بیماری آلزایمر. مزیت FDG-PET برای این کاربردها بسیار وسیع است. تصویربرداری PET با FDG همچنین می‌تواند برای تعیین محل تمرکز تشنج استفاده شود: تمرکز تشنج در طول اسکن اینترتیال به عنوان هیوم متابولیک ظاهر می‌شود. چندین [[پرتودرمانی|رادیوتراپی]] (یعنی رادیولایگارد) برای PET ساخته شده‌است که لیگاندهای برای انواع خاصی از نوروپریپتورهای مانند [<sup>11</sup>C] راکلوپرید، [<sup>18</sup>F] فاللیپرید و F-18] desmethoxyfallpride] برای گیرنده‌های dopamine D2 / D3،[<sup>11</sup>C] McN 5652 و [<sup>11</sup>C]
 
DASB برای انتقال‌دهنده‌های سروتونین، <sup>18</sup>F] Mefway] برای گیرنده‌های سروتونین [5HT1A، [<sup>18</sup>F نایفن برای گیرنده‌های استیل کولین نیکوتین یا آنزیم (به عنوان مثال 6-FDOPA برای آنزیم AADC). این عوامل اجازه می‌دهد تجسم استخرهای نورولوژیک را در زمینه چندین بیماری‌های نوروپزشکی و نورولوژیک تجویز نمایند.
 
=== فارماکوکینتیک ===
[[فارماکوکینتیک]]: در آزمایشات قبل از بالینی، ممکن است یک داروی جدید را به وسیله رادیو نشان داده و آن را به حیوانات تزریق کند. چنین اسکن‌هایی به عنوان مطالعات انتشار بیولوژیکی نامیده می‌شود. جذب دارو، بافت‌هایی که در آن متمرکز می‌شود و از بین بردن آن، می‌تواند بسیار سریع تر و مؤثرتر از روش قدیمی تر کشتار و تخریب حیوانات برای کشف اطلاعات مشابه، نظارت شود. بیشتر به‌طور معمول، مصرف مواد مخدر در یک محل مشخص شده از عمل می‌تواند به‌طور غیر مستقیمغیرمستقیم توسط مطالعات رقابت بین داروهای بدون برچسب و ترکیبات radiomabeled شناخته شده apriori به اتصال با خاصیت به سایت منعکس شده‌است. یک رادیولینگ تنها می‌تواند برای آزمایش بسیاری از نامزدهای احتمالی دارو برای یک هدف مورد استفاده قرار گیرد. یک روش مرتبط با آن شامل اسکن کردن با رادیوليگندها می‌باشد که با یک گیرنده داده شده با یک ماده درونزا (طبیعی) رقابت می‌کنند تا نشان دهند که یک داروی باعث آزاد شدن ماده طبیعی می‌شود.<ref>{{Cite journal|last=Laruelle|first=Marc|date=2000-03|title=Imaging Synaptic Neurotransmission within VivoBinding Competition Techniques: A Critical Review|url=http://dx.doi.org/10.1097/00004647-200003000-00001|journal=Journal of Cerebral Blood Flow & Metabolism|volume=20|issue=3|pages=423–451|doi=10.1097/00004647-200003000-00001|issn=0271-678X}}</ref>
 
=== تصویربرداری کوچک حیوانات ===
مقالات اصلی: فهرست رادیوتراپی‌های PET و Fludeoxyglucose
 
[[:en:Radionuclide|رادیونوکلئید]]‌هایی که در اسکن پت استفاده می‌شوند، معمولاً [[ایزوتوپ]]‌ها با [[نیمه‌عمر|نیمه عمر]] کوتاه مانند [[کربن]] 11 (~ 20 دقیقه)، [[نیتروژن]] 13 (~ 10 دقیقه)، [[اکسیژن]] 15 (~ 2 دقیقه)، [[فلوئور]] 18 (~ 110 دقیقه)، [[گالیم]] 68 (~ 67 دقیقه)، [[زیرکونیم]] 89 (~ 78.41 ساعت)،<ref>{{Cite journal|date=2018-11-03|title=Radionuclide|url=https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Radionuclide&oldid=867118029|journal=Wikipedia|language=en}}</ref> یا [[روبیدیم|روبیدیوم]] 82 (~ 1.27 دقیقه). این رادیونوکلئیدها یا به ترکیباتی که به‌طور طبیعی توسط بدن مورد استفاده قرار می‌گیرند مانند گلوکز (یا آنالوگ‌های گلوکز)، [[آب]] یا [[آمونیاک]] یا مولکول‌هایی که به گیرنده‌ها و یا سایر سایت‌های فعالیت دارویی متصل می‌شوند، متصل می‌شوند. چنین ترکیبات برچسب دار به عنوان رادیوتراپی شناخته می‌شوند. فن آوری PET می‌تواند برای ردیابی مسیر بیولوژیکی هر ترکیب در انسان‌های زنده (و همچنین بسیاری از گونه‌های دیگر) نیز مورد استفاده قرار گیرد، در صورتی که با ایزوتوپ PET قابل تشخیص باشد. بنابراین، فرآیندهای خاصی که می‌توانند با PET مورد بررسی قرار گیرند، عملاً بی‌حد و حصر هستند و رادیوتراپی برای مولکول‌های هدف و فرآیندهای جدید هم‌چنان سنتز می‌شود؛ همانطور که از این نوشتار، در حال حاضر ده‌ها تن در استفاده بالینی و صدها مورد استفاده در تحقیقات وجود دارد. در حال حاضر [هنگامی که] رادیوتراپی رایج‌ترین در پت اسکن بالینی پلاسما فلورایدوکسو گلوکوز (هم‌چنین به نام FDG یا فلوتیکسی گلوکز)، یک آنالوگ از گلوکز است که با فلورین 18 برچسب گذاری می‌شود. این رادیوتراپی در اصل همه اسکن برای انکولوژی و اکثر اسکن در مغز اعصاب استفاده می‌شود و در نتیجه اکثریت کل رادیوتراپی (> 95٪) مورد استفاده در اسکن PET و PET را تشکیل می‌دهد. با توجه به نیمه کوتاه عمر اکثر رادیو ایزوتوپ‌های پرتوی پوزیترون، رادیوتراپی‌ها به‌طور سنتی با استفاده از یک [[شتاب‌دهنده حلقوی|سیکلوترون]] در نزدیکی دستگاه تصویربرداری PET تولید می‌شوند. نیمه عمر فلوئور 18 به اندازه کافی بلند است که رادیوتراپی‌هایی که دارای فلوئور 18 می‌باشند می‌توانند به صورت تجاری در محل‌های خارج از محل تولید شوند و به مراکز تصویربرداری منتقل شوند. اخیرا ژنراتورهای [[روبیدیم|روبیدیوم]] 82 به صورت تجاری در دسترس بوده‌اند. این‌ها حاوی [[استرانسیم]] 82 هستند که با جذب الکترون برای تولید روتادیوم-82 انتشار پوزیترون فرو می‌ریزند.
 
=== انتشار ===
 
=== بازسازی 2D / 3D ===
اسکنرهای اولیه PET تنها یک حلقهٔ آشکارساز داشتند، از این رو کسب اطلاعات و بازسازی بعدی به یک صفحهٔ عرضی محدود شده بود. امروزه اسکنرهای مدرن شامل حلقه‌های متعدد هستند که اساساً یک سیلندر آشکارساز را تشکیل می‌دهند. دو روش برای بازسازی داده‌ها از یک اسکنر وجود دارد:
 
1) هر حلقه را به عنوان یک نهاد جداگانه تلقی کنید، به طوری که فقط در درون یک حلقه تشخیص داده می‌شود، تصویر از هر حلقه می‌تواند به صورت جداگانه بازسازی شود (بازسازی 2D)، یا
 
2) اجازه می‌دهد که همزمان بین حلقه‌ها و همچنین حلقه‌ها اتفاق بیفتد، سپس کل حجم را با هم بازسازی می‌کنیم (3D). تکنیک‌های 3D حساسیت بیشتری دارند (به این دلیل که بیشتر سازگاری‌ها شناسایی و مورد استفاده قرار می‌گیرند) و به همین دلیل سر و صدای کمتر، اما بیشتر به اثرات پراکنده و تصادفی سازگاری حساس هستند، و هم‌چنین نیاز به منابع کامپیوتر به‌طور مساوی بیشتر. ظهور آشکارسازهای حل و فصل زمان‌های نیمه نانو، امکان رد تصادفی بهتر را فراهم می‌کند، بنابراین برای بازسازی تصویر 3D ترجیح می‌دهد.
 
=== زمان پرواز TOF) PET) ===
مقالات اصلی: [[:en:PET-CT|PET-CT]] و [[:en:Positron emission tomography–magnetic resonance imaging|PET-MRI]]
[[پرونده:PET-MR2-Head-Keosys.JPG|بندانگشتی|تصویر PET-MRI از مغز]]
اسکن PET‌ها در کنار اسکن سیگنال‌های مغناطیسی یا [[رزونانس مغناطیسی هسته‌ای|رزونانس مغناطیسی]] (MRI)، با ترکیب به اطلاعات هر دو آناتومیک و متابولیکی (یعنی آنچه که ساختار است و آنچه که آن را بیوشیمیایی انجام می‌دهد) خوانده می‌شود. از آنجا که تصویربرداری PET در ترکیب با تصویربرداری آناتومیکی مفید است، مانند CT، اسکنرهای PET مدرن اکنون با CT Scanners چند منظوره پیشرفته (به اصطلاح PET-CT) در دسترس هستند. از آنجا که دو اسکن می‌تواند در یک جلسه فوری در همان جلسه انجام شود و بیمار موقعیت بین دو نوع اسکن را تغییر نمی‌دهد، دو مجموعه تصاویر دقیق تر ثبت می‌شوند، به طوری که مناطق ناهنجاری در تصویربرداری PET می‌توانند بیشتر باشد کاملا با آناتومی در تصاویر سی تی ارتباط دارد. این بسیار مفید است در ارائه دیدگاه‌های دقیق از حرکت دادن اندام‌ها یا ساختارها با تغییرات آناتومیکی بالاتر، که بیشتر در خارج از مغز اتفاق می‌افتد. در مؤسسه بیولوژي و بیوفیزیک [[:en:Forschungszentrum Jülich|Jülich]]، بزرگترین دستگاه PET MRI جهان در آوریل 2009 شروع به کار کرد: یک توموگرافی رزونانس مغناطیسی 9.4 تسلی (MRT) همراه با توموگرافی انتشار پوزیترون (PET). در حال حاضر، فقط مغز را می‌توان در این میدان‌های مغناطیسی بالا اندازه‌گیری کرد.<ref>{{Cite journal|last=Bidmon|first=Hans-J|last2=Speckmann|first2=Erwin-J|last3=Zilles|first3=Karl J|date=2009|title=Seizure Semiology, Neurotransmitter Receptors and Cellular-stress Responses in Pentylenetetrazole Models of Epilepsy|url=http://dx.doi.org/10.17925/enr.2009.04.01.76|journal=European Neurological Review|volume=4|issue=1|pages=76|doi=10.17925/enr.2009.04.01.76|issn=1758-3837}}</ref> برای تصویربرداری از مغز، ثبت نام CT، MRI و اسکن PET می‌تواند بدون نیاز به یک PET CT یا PET-MRI با استفاده از دستگاه شناخته شده به عنوان N-localizer انجام شود.<ref name="dx.doi.org"/><ref>{{یادکرد کتاب|نشانی=http://dx.doi.org/10.1007/978-1-4614-8363-2_3|عنوان=Techniques of Stereotactic Localization|نام خانوادگی=Tse|نام=Victor C. K.|نام خانوادگی۲=Kalani|نام۲=M. Yashar S.|نام خانوادگی۳=Adler|نام۳=John R.|تاریخ=2015|ناشر=Springer New York|شابک=9781461483625|مکان=New York, NY|صفحات=25–32}}</ref><ref>{{Cite journal|last=Green|first=Dave|date=2014-12-08|title=Stereotactic Radiosurgery and Stereotactic Body Radiation Therapy. Edited by Stanley H. Benedict, David J. Schlesinger, Steven J. Goetsch, Brian D. Kavanagh CRC Press, Taylor & Francis Group; ISBN 13:978-1-4398-4197-6; 395 pages; Hardback £79.20|url=http://dx.doi.org/10.1017/s146039691400048x|journal=Journal of Radiotherapy in Practice|volume=14|issue=01|pages=105–106|doi=10.1017/s146039691400048x|issn=1460-3969}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|نشانی=http://dx.doi.org/10.1016/b978-0-444-53497-2.00003-6|عنوان=Deep brain stimulation surgical techniques|نام خانوادگی=Khan|نام=Fahd R.|نام خانوادگی۲=Henderson|نام۲=Jaimie M.|تاریخ=2013|ناشر=Elsevier|شابک=9780444534972|صفحات=27–37}}</ref>
 
=== محدودیت‌ها ===
۱۳۳٬۲۴۲

ویرایش