باز کردن منو اصلی

تغییرات

۵ بایت اضافه‌شده ،  ۶ ماه پیش
جز
}}
'''سیراف''' (صورت قدیمتر: '''سیراب''') در بعضی نوشته‌ها''' صیراف ''' نیز نوشته شده‌است. شهری باستانی واقع در [[بخش مرکزی شهرستان کنگان]] در [[استان بوشهر]] یکی از آثار تاریخی و از [[نقاط دیدنی استان بوشهر]] در جنوب [[ایران]] است.{{سخ}}
سیراف یکی از قدیمیترین بنادر ایران است که زمانی دارای رونق فراوانی بوده‌است. شهر باستانی «سیراف» دارای معماری خاصی می‌باشد که بسیار شبیه به روستای [[ماسوله]] در شمال کشور می‌باشد.شبیه بودن آن به ماسوله از این جهت است که سیراف در یک نوار طولی با عرض بسیار کم قرار گرفته است که یک سمت آن دریا و سوی دیگر آن کوه می باشد و هر چند منازل آن بافت تاریخی ماسوله را ندارد ولی از این جهت که ساختمان ها بصورتبه‌صورت پلکانی به سمت کوهستان سوق پیدا نموده اند لذا مناطقی مانند ماسوله و کندوان را برای بازدید کننده ها تداعی می کنند با این تفاوت که سیراف بسیار تاریخی تر و دارای قدمتی به درازای خلیج فارس می باشد. بندری که در آن زمان بیش از سیصد هزار نفر جمعیت داشته و به دلیل آزادمنشی دینی در این بندر بین‌المللی پیروان مذاهب گوناگونی همچون زرتشتیان، مسیحیان، مانویان، یهودیان، بوداییان و اقوامی همچون رومیان، یونانیان و چینی‌ها در این بندر زندگی می‌کرده‌اند.<ref name="ReferenceA">{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی= |عنوان=تمدن سیراف، پمپئی ایران اسیر دیوارکشی | ناشر =VOA |تاریخ = ۳۱ مرداد ۱۳۹۱|تاریخ بازبینی= ۱۳۹۱/۵/۳۱}}</ref> گورستان‌های بازمانده از پیروان دین‌های گوناگون در این شهر باستانی نشانگر [[آزادی دینی]] این بندر ایرانی ست.<ref name="ReferenceA" />
 
سیراف پررونق‌ترین بندر کشور بود که روابط تجاری زیادی با روم و یونان در اروپا و ماداگاسکار در آفریقا تا کانتون چین در آسیا<ref name="ReferenceA" /> در دوره‌های ساسانی و اسلامی داشت. سفال‌های بازمانده با نقش‌های گوناگون، پارچه‌ها و زیورآلات، معماری‌های گچی و اتاق‌های آذین شده به آثار هنری و ساختمان‌های دو سه طبقه بخشی از میراث بجا مانده از آن تمدن است. اما [[زمین لرزه]] مرگبار هفت روزه سال سیصد و شصت و هفت [[هجری قمری]] مدفون شدن کامل این بندر را در پی داشت. از این روست که سیراف [[پمپئی]] ایران نامیده شده‌است.