باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
تصحیح نامها، پیوندها و کلمات
فارادی دربارهٔ میدان مغناطیسی موجود در دور یک رسانا که [[جریان DC]] حمل می‌کند مطالعاتی داشت و مفاهیم اولیه [[میدان الکترومغناطیس]] را در [[فیزیک]] بنیان نهاد. وی [[القای الکترومغناطیسی]] و قانون‌های برقکافت را کشف کرد. او اثبات کرد که خاصیت مغناطیسی می‌تواند بر روی شعاع‌های نور اثر بگذارد و رابطه‌ای اساسی بین این دو برقرار است.<ref name="EncBrit">[http://www.1911encyclopedia.org/Michael_Faraday Michael Faraday] entry at the 1911 Encyclopaedia Britannica hosted by LovetoKnow Retrieved January 2007.</ref><ref name="IEEUK">[http://www.iee.org/TheIEE/Research/Archives/Histories&Biographies/Faraday.cfm Institution of Engineering and Technology, London] Archives, Michael Faraday</ref> اختراعات او در زمینه [[دستگاه‌های چرخنده الکترومغناطیس]] اساس فناوری [[موتور الکتریکی]] را پی ریزی کرد و این وضع ناشی از تلاش‌های او در زمینه کاربرد الکتریسیته در فناوری بود.
 
با وجود این که فارادی علوم رسمی کمی آموخت و ریاضیات عالی را خیلی کم یادگرفت (مثل [[حساب دیفرانسیل و انتگرال]])، یکی از تأثیر گذارترین دانشمندان تاریخ بود. برخی از مورخان علم<ref>{{یادکرد|فصل= |کتاب=Michael Faraday: Physics and Faith|ناشر= Oxford University Press|شهر= New York|کوشش= |ویرایش= |سال= 2000 |شابک= |نویسنده=Russell, {{چر}}Colin |نویسندگان سایر بخش‌ها=|ترجمه=|صفحه= |زبان=en |مقاله= |ژورنال= |نشریه= |تاریخ= |دوره= |شماره= |شاپا=}}</ref> او را به عنوان بزرگ‌ترین [[تجربه‌گر]] در تاریخ علم می‌دانند.<ref>[http://www.bath.ac.uk/news/2006/10/25/gulp-ford251006.html "best experimentalist in the history of science."] Quoting Dr Peter Ford, from the University of Bath’s Department of Physics. Accessed January 2007.</ref> [[فاراد]] که واحد ظرفیت الکتریکی در [[SI]] است بعد از او به این اسم نامیده شد همان‌طور که [[ثابت فارادی]]، بار الکتریکی یک مول از الکترون است (حدود ۹۶٬۴۸۵ کولن). [[قانون القای فارادی]] بیان می‌کند که میدان مغناطیسی که با زمان تغییر می‌کند به همان نسبت نیروی [[نیروی محرکه الکتروموتیوالکتریکی]] تولید می‌کند.
 
فارادی اولین و بهترین دانای گرانسنگ در علم شیمی ([[Fullerian Professor of Chemistry]]) در [[انستیتوی سلطنتی بریتانیای کبیر]] بود؛ مقامی که در تمام طول عمرش به آن منتسب بود.
 
[[پرونده:Humphry Davy Engraving 1830.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|سر [[همفری دیوی]]، ۱۸۳۰، قلمزنی مبنی بر نقاشی اثری از [[سر توماس لارنس]] (۱۷۶۹–۱۸۳۰)]]
در بیست سالگی در سال ۱۸۱۲ در پایان شاگردیش او در سخنرانی‌های دانشمند سرشناس شیمی، [[همفری داوی]]، رئیس [[انجمن رویال]]، شرکت کرد. سپس فارادی یک کتاب ۳۰۰ صفحه‌ای بر اساس سخنرانی‌های دیوی به او ارسال کرد. پاسخ دیوی سریع و مهربانانه و دلچسب بود. وقتی دیوی بینایی خود را به دلیل [[نیتروژن تری کلرید]] از دست داد تصمیم گرفت فارادی را به عنوان منشی استخدام کند در آن دوران فارادی فرد متشخصی شناخته نمی‌شد و گفته می‌شود که همسر دیوی با او برخورد خوبی نداشت. به هر حال طولی نکشید که فارادی از داویدیوی پیش افتاد. فارادی با ریاضیات مشکل داشت و هرگز مقدار زیادی از آن را نیاموخت و بنابراین برایش مشکل بود که ازآن چه در آزمایشگاهش، راجع به پدیده عجیب الکترومغناطیس مشاهده می‌کرد، تصویری نظری بسازد، گرچه سرانجام او موفق شد.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=طرح بزرگ|نام خانوادگی=هاوکینگ|نام=استیون|ناشر=انتشارات مازیار|سال=|شابک=|مکان=|صفحات=۸۱}}</ref>
 
فارادی با سارا برنارد (Sarah Barnard) {{رچ}} (۱۸۷۹–۱۸۰۰) در ۲ ژوئن ۱۸۲۱ ازدواج کرد اما [[فرزند]]ی نداشت.<ref name=ODN>BFrank A. J. L. James, ‘Faraday, Michael (1791–1867)’, [[Oxford Dictionary of National Biography]], [[انتشارات دانشگاه آکسفورد]]، Sept 2004; online edn, Jan 2008 [http://www.oxforddnb.com/view/article/9153 accessed 3 March 2009]</ref> آن‌ها وقتی در [[ساندمانیان]] بودند باهم آشنا شدند. حامی و مشاور او [[جان مدجک فولر]] بود که [[کرسی استادی]] [[فولرین شیمی]] را در مؤسسه رویال ایجاد کرد. فارادی اولین و معروفترین فرد دارنده این مقام بود که تا آخر عمرش برای این مقام انتخاب شد. او در منزلش در [[همپتون کورت]] در ۲۵ اوت ۱۸۶۷ میلادی درگذشت.
=== شیمی ===
[[پرونده:M Faraday Lab H Moore.jpg|بندانگشتی|چپ|200px|مایکل فارادی در آزمایشگاه، اثری از [[هریت جین مور]] (Harriet Jane Moore) که با [[آبرنگ]] کشیده شده‌است]]
مایکل فارادای دانشمند انگلستانیبریتانیایی با آزمایشی که به آن برق کافت[[برق‌کافت]] میگویند منجر به کشف [[الکترون]] شد.
با عبور دادن جریان برق از درون یک ترکیب شیمیایی فلز دار ([[کلرید قلع (IV)|کلرید قلع]]) مشاهده کرد که یک واکنش شیمیایی در آن به وقوع می پیوندد.
 
=== الکتریسیته و مغناطیس ===
بزرگ‌ترین کار وی با [[الکتریسیته]] و [[مغناطیس]] بود. اولین [[آزمایش]]ی که ثبت کرد ساختن [[پیل ولتایی]] با استفاده از هفت halfpennyنیم‌پنی (سکه‌ای برنز که در [[پادشاهی متحده]] استفاده می‌شود) که با هفت ورقه از فلز روی و شش قطعه از کاغذ که با آب نمک مرطوب شده بود، در کنار هم قرار می‌گرفتند با این وسیله او نمک فرنگی اصل (سولفات منیزی یا sulphate of magnesia) را تجزیه کرد. (اولین نامه به Abbott در ۱۲ ژوئیه ۱۸۱۲)
 
در سال ۱۸۲۱م، کمی بعد از اینکه شیمیدان و فیزیکدان [[دانمارکی]]، [[هانس کریستین اورستد]]، الکترومغناطیس را کشف کرد، [[همفری دیوی]] و دانشمند بریتانیایی [[ویلیام هید ولاستون]] William Hyde Wollaston سعی کردند تا یک [[موتور الکتریکی]] را طراحی کنند، اما نتوانستند.<ref name="IEEUK" /> فارادی پس از صحبت با این دو نفر، تصمیم به ساخت دو وسیله برای تولید آنچه که او گردش الکترومغناطیسی (یک حرکت چرخشی پیوسته ناشی از نیروی مغناطیسی اطراف یک سیم) می‌نامید، گرفت. اگر یک سیم غوطه‌ور در یک حمام [[جیوه]] با یک [[آهنربا]] که در وسط آن قرار داده شده، با [[الکتریسیته]] تولید شده توسط یک [[باتری شیمیایی]] [[شارژ]] می‌شد، در اطراف [[آهنربا]] می‌چرخید.
وسیله اخیر یک [[موتور هم قطبی]] (homopolar motor) نامیده می‌شود. این اکتشافات و [[آزمایش]]ات پایه فناوری [[الکترومغناطیس]] نوین را بنا نهاد. فارادی نتایج تحقیقات خود را منتشر کرد بدون این که از والستون و داوی (Wollaston و Davy) در ابتدای کتاب قدردانی کند و این امر ستیزه‌ای را به وجود آورد که باعث شد که فارادی برای چند سال از تحقیقات [[الکترومغناطیس]] کناره‌گیری کند. {{Fact|date=October 2008}}
 
[[پرونده:Faraday magnetic rotation.jpg|بندانگشتی|200px|آزمایش چرخش الکترومغناطیسی فارادی، ۱۸۲۱<ref>{{یادکرد|فصل=2 |کتاب=Experimental Researches in Electricity|ناشر= |شهر= |کوشش= |ویرایش= |سال= 1844 |شابک= |نویسنده= Faraday, Michael|نویسندگان سایر بخش‌ها=|ترجمه=|صفحه= |زبان=en |مقاله= |ژورنال= |نشریه= |تاریخ= |دوره= |شماره= |شاپا=}} See plate 4.</ref> در]] سال ۱۸۳۱ او سری بزرگ آزمایش‌هایش را که در آن به کشف [[القای الکترومغناطیسی]] نایل شد، آغاز کرد. او فهمید که اگر یک آهنربا را از وسط یک حلقه سیمی عبور دهد، یک جریان الکتریکی در سیم ایجاد می‌شود. [[جوزف هانری]] نیز چند سال بعد به‌طور مشابهی [[خود القاییخودالقایی]] را کشف کرد و هر دوی اینها بعد از کار [[فرانسبسکو زانتدچی]] (Francesco Zantedeschi) در سال ۱۸۲۹ و ۱۸۳۰ در ایتالیا بود.<ref>{{یادکرد|فصل=|کتاب=|ناشر= |شهر= |کوشش= |ویرایش= |سال=|شابک=|نویسنده=Brother Potamian |نویسندگان سایر بخش‌ها=|ترجمه=|صفحه= |زبان=en |عنوان = Encyclopedia (1913)/Francesco Zantedeschi|Francesco Zantedeschi article at the Catholic Encyclopedia | پیوند = [:s:en:Catholic] |ژورنال= |نشریه=Wikisource |تاریخ= 1913 |دوره= |شماره= |شاپا=}} Retrieved on 2007-06-16.</ref>
 
دلایل او نشان داد که [[جریان الکتریکی]]، [[مغناطیس]] را ایجاد کرده‌است. سپس فارادی از این اصول برای ساخت [[دینامو]]، شکل قدیمی [[ژنراتور]]های توان پیشرفته الکتریکی، استفاده کرد.
 
فارادی بیان داشت که نیروهای الکترومغناطیسی در فضای خالی اطراف [[هادی]] وجود دارد، اما او کارش را بر روی این پروژه تکمیل نکرد. تجسم آزمایشی فارادی از خطوط شار نشأت گرفته از بدنه بارها، برای بار اول به صورت ریاضی توسط قانون القای فارادی (که بعداً جزو [[معادلات ماکسول]] شد) مدل شد که در تعمیم کلی تکمیل شده و به عنوان تئوری میدان شناخته شده‌است. فارادی به صورت تفننی به شیمی نیز پرداخت و مواد شیمیایی نظیر بنزن را کشف و سیستم اعداد [[اکسیداسیون]] و [[میعان]] [[گاز]]ها را ابداع کرد. او همچنین قانون [[الکترولیز]] را کشف کرده و الفاظی نظیر آند،[[آند (شیمی)|آند]]، [[کاتد]]، [[الکترود]] و [[یون]] را عمومی ساخت.
 
[[پرونده:Faraday photograph ii.jpg|بندانگشتی|چپ|150px|مایکل فارادی در حال نگه داشتن یک میله شیشه‌ای که در سال ۱۸۴۵ برای نشان دادن این که خاصیت مغناطیسی می‌تواند بر روی نور در مواد عایق اثر بگذارد استفاده می‌شد<ref>Detail of an engraving by [[Henry Adlard]], based on an earlier photograph by Maull & Polyblank ''ca.'' 1857. See [http://www.npg.org.uk/live/search/person.asp?LinkID=mp01529 National Portrait Gallery, UK]</ref>]]
۲۱

ویرایش