باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
بدون خلاصه ویرایش
شوش اوروکی احتمالا در اوایل ۵ هکتار وسعت داشت و به باور برخی باستان‌شناسان وسعتش در اوج به ۲۵ هکتار می‌رسید.{{یاد|برای مقایسه، وسعت خود شهر اوروک در میان‌رودان در این زمان بین ۱۰۰ تا ۲۵۰ هکتار تخمین زده می‌شود.}} به‌نظر می‌رسد بخشی از شهر به خانه‌های مسکونی اختصاص داشته‌است و در آن اثری از کارگاه‌های تولیدی نیست.<ref dir=ltr>{{harvcolnb| Potts | 2015 | p=55}}</ref>
 
== شوش ۳ (نیاایلامی)==
به نظر می‌رسد شوش نیاایلامی حدود ۱۰ هکتار وسعت داشته‌است.<ref dir=ltr>{{harvcolnb|Abdi|2012|p=25}}</ref>
پیر آمیه{{یادچپ|Pierre Amiet}} شوش نیاایلامی را «شوش تقلیل‌یافته» توصیف می‌کند.<ref dir=ltr>{{harvcolnb| Potts | 2015 | p=71}}</ref>
تا ۳٬۲۰۰ پ.م. در محوطهٔ شوش، که پس از رها شدن شوش ۲ (در اواخر دوران مس‌سنگی) متروک مانده بود، شهری بر پا شد که با عنوان «شوش ۳» یا «شوش نیاایلامی» شناخته می‌شود. تا ۳٬۰۰۰ پ.م. الواح و مهرهای مدیریتی نیاایلامی به [[تپه سیلک]]، [[تپه یحیی]]، و [[شهر سوخته]] و شاید حتی [[تپه حصار]] رسیده بود. شواهدی نیز از ارتباطات بین فرهنگ نیاایلامی و فرهنگ‌های [[آسیای میانه]]، جنوب شرقی [[آناتولی]]، و حتی [[مصر باستان|مصر]] هست.<ref dir=ltr>{{harvcolnb|Abdi|2012|p=24}}</ref>
 
== شوش ۴ (ایلامی) ==
با پایان دوران بانش (اوایل عصر برنز میانی) شوش (موسوم به شوش ۴) دوباره تبدیل به شهری در قامت شهرهای میانرودان شد و بناهای آیینی آن با مجسمه‌های سنگی و لوح‌هایی شبیه به لوح‌های میانرودان تزئین شد. با این وجود از شواهد باستان‌شناسی چنین بر می‌آید که از نظر سیاسی شوش تحت کنترل حکومت‌های میانرودان نبود و حاکمان آن طبقه‌ای از بومی‌های «میانرودان‌زده»{{یادچپ|Mesopotamianized}} بودند که به تأثیر از چند کتبیهٔ سومری مرتبط با [[پادشاهی اوان|«دودمان» ایلامی آوان]]{{یاد|گسترهٔ قلمرو آوان‌ها مشخص نیست، ولی احتمالاً در جنوب زاگرس یا زاگرس مرکزی حکومت می‌کرده‌اند.}} دانسته می‌شوند.<ref dir=ltr>{{harvcolnb|Abdi|2012|p=29}}</ref> تخمین زده می‌شود شوش ایلامی در اوج خود حدود ۹۵ هکتار وسعت داشته‌است.<ref dir="ltr">{{harvcolnb| BRONZE AGE – Encyclopaedia Iranica | 1989}}</ref>