تفاوت میان نسخه‌های «گرگور مندل»

ابرابزار، اصلاح ارقام
(به نسخهٔ 24939863 ویرایش N.Iran.S برگردانده شد. (توینکل))
برچسب: خنثی‌سازی
(ابرابزار، اصلاح ارقام)
{{جعبه اندیشمند
| نام= یوهان گرگور مندل (Johann Gregor Mendel)
| تصویر=Gregor Mendel.png
| زمینه فعالیت= [[ژنتیک]]
گرگور مندل در ۱۸۶۵ توانست قوانین حاکم بر انتقال صفات وراثتی را که حاصل آزمایش‌هایش روی [[گیاه]] [[نخود فرنگی]] بود، شناسایی کند؛ ولی از آنجایی که در جامعه علمی آن زمان بسیاری از افراد با نفوذ همچنان نظریات [[داروین]] و [[لامارک]] را صحیح می‌پنداشتند به دیدگاه‌ها و کشفیات او اهمیت چندانی ندادند و نتایج کارهای مندل به دست فراموشی سپرده شد. به نظر می‌رسید، پرونده این دانش رو به بسته شدن است. در سال ۱۹۰۰ میلادی کشف مجدد قوانین ارائه شده از سوی مندل، توسط درویس، شرماک و کورنز باعث شد که نظریات او مورد توجه و قبول قرار گرفته و مندل به عنوان پدر علم ژنتیک شناخته شود.
 
بعد از [[کشف]] مجددِ کارهای مندل در ابتدای این قرن، خیلی سریع به این موضوع پی برده شد که اصولِ اساسیِ [[وراثت]] که وی در نخود کشف کرده بود در [[گونه (زیست‌شناسی)|گونه‌های]] گیاهی و جانوریِ دیگر نیز می‌تواند موردِ استفاده قرار گیرد.<ref name="test">مبانی ژنتیک. اثرِ جونز – کارپ ترجمهٔ دکتر فارسی و دکتر شهریاری – نشرِ بنفشه – صفحهٔ 55۵۵</ref>
 
== زندگی‌نامه ==
ژوهان مندل، در [[ژوئیه]] سال ۱۸۲۲ در یک خانواده روستایی آلمانی تبارآلمانی‌تبار به دنیا آمد. زادگاه او [[موراویا]] بود که در آن موقع جزو مستعمره‌های [[اتریش]] محسوب می‌شد. در دهکده [[هاینزدورف]] وارد مدرسه ابتدایی شد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی، برای ادامه تحصیل از هاینزدورف به [[تروپا]]، که از شهرهای مجاور بود، رفت و وارد مدرسه متوسطه شد. به دلیل فقر مالی و به توصیه یکی از استادانش وارد [[خانقاه]] بزرگ [[آلبرون]] شد. وی در بیست و یک سالگی زندگی [[راهب|رهبانی]] پیشه کرد و لقب گرگور گرفت. مندل دوره مطالعات کشیشی را در سال ۱۸۴۷ به پایان رساند و به درجه افتخاری [[کلیسا]] نایل آمد. او در ۴۷ سالگی به مقام سرپرستی [[صومعه]] رسید. مندل در سال ۱۸۸۴ درگذشت.
 
== کشف مندل ==
او [[استدلال]] کرد که در تعیینِ هر ویژگی دو [[عامل]] نقش دارد. (مثلاً برای تعیینِ رنگ دانهٔ گیاهِ نخودفرنگی دو عاملِ سبز و زرد وجود دارد) یکی از این دو عامل بر دیگری ارجحیت داشته و آن ویژگی یا خصوصیت را تعیین می‌کند. امروزه این عوامل، ژن ([[آلل]]) نامیده می‌شوند.
یافته‌های مندل این [[عقیده]] ی رایج که فرزندان به سادگی صفاتِ والدین را به ارث می‌برند به مبارزه طلبید. در واقع این [[یافته]]‌ها نشان داد که بینِ [[ژنوتیپ]] (توانایی بالقوهٔ ژنتیکی) و [[فنوتیپ]] (ویژگی‌ها و خصوصیاتِ بالفعل شده) تفاوت وجود دارد. مثلاً در موردِ گیاه نخودفرنگی، از لحاظِ فنوتیپ همهٔ این والدین دانه زرد
بودند ولی از لحاظِ ژنوتیپ آن‌ها یک ژنِ دانه سبز و یک ژنِ دانه زرد داشتند.<ref name="m">مبانی شناخت انسان– اثر مایکل آیزنک– ترجمهٔ ب. کوشا- چاپ اینترنتی – ویرایش اول ۱۳۸۷- (فصل چهارم) ص153-154ص۱۵۳–۱۵۴ [http://www.4shared.com/dir/i3pcT7K6/mabani_shenakht_ensan.html نسخهٔ PDF]</ref>
 
== اشتباه مندل ==
مندل گمان می‌کرد که تمامیِ ژن‌ها [[مستقل]] از یکدیگر عمل می‌کنند. (مثلاً ژن‌های مربوط به رنگِ چشم هیچ تأثیری بر ژن‌های مربوط به قد نمی‌گذارند). امروزه می‌دانیم که این قانون تنها برای [[ژن‌های غیرپیوسته]] صحیح است. یافته‌های معاصر نشان می‌دهد که قانونِ مندل در موردِ [[ژن‌های پیوسته]] صحیح نیست. زیرا تمامیِ ژن‌های موجود بر روی یک [[کروموزوم]] با یکدیگر در ارتباط بوده و متعلق به گروهِ پیوستهٔ مشابهی می‌باشند. در نتیجه کروموزوم در نقل و انتقالاتِ خود، تمامیِ ژن‌های پیوسته را با خود حمل می‌کند؛ بنابراین، بر خلافِ [[باور]] مندل، ژن‌های پیوسته به طورِ مستقل از یکدیگر انتقال نمی‌یابند، بلکه تنها ژن‌های موجود بر روی کروموزوم‌های مختلف، به طورِ مستقل انتقال می‌یابند.<ref name="g">ژنتیکِ استانسفیلد – الرود – ترجمهٔ رضا پیله چیان، دکتر محمدی، دکتر معتمدی – نشرِ آییژ – صفحهٔ 15،1۱۵٬۱</ref>
 
== پانویس ==