کنوانسیون ژنو: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی با اشتباه‌یاب: بطور⟸به‌طور، مازادبر⟸مازاد بر، مثبته⟸معتبر، پارگراف⟸پاراگراف، کننوانسون⟸کنوانسون، کوناگون⟸گوناگون
جز (جایگزینی با اشتباه‌یاب: بیماربری⟸بیمار بری، زخمدار⟸زخمی، معتیر⟸، وآنان⟸و آنان، واثاثیه⟸و اثاثیه، وصلح⟸و صلح، وقواعد⟸و قواعد، ونانوشته⟸و نانوشته، ونیروهای⟸و نیروهای)
جز (جایگزینی با اشتباه‌یاب: بطور⟸به‌طور، مازادبر⟸مازاد بر، مثبته⟸معتبر، پارگراف⟸پاراگراف، کننوانسون⟸کنوانسون، کوناگون⟸گوناگون)
* اسیران جنگی
* رسانیدن کمک‌های پزشکی به غیرنظامیان و بر پا داشتن پرچم [[صلیب سرخ]] بالای ساختمان تمام بیمارستان‌ها یا [[بیمارستان|بیمارستان‌های صحرایی]] به معنی حفاظت و هدف قرار نگرفتن این مرکزهای پزشکی
* پارگرافپاراگراف سوم کنوانسیون چهارم دربارهٔ حفاظت و کمک‌رسانی به قربانیان جنگ‌های مسلح که در یک کشور اتفاق می‌افتد و بین قبیله‌ای یا نژادی
* [[۱۹۷۷ (میلادی)|۱۹۷۷]] [[پروتکل الحاقی]] بر کنوانسیون که در آن قواعد زیر تصویب شد که برای ارزیابی فرماندهان و فرمانبرداران در جنگ که این سه اصل را نادیده می‌گیرند می‌باشد:
* ابزار جنگی محدود می‌شود.
* وجدان
* انسانیت
* [[۲۰۰۵ (میلادی)|۲۰۰۵]] در [[کنفرانس ژنو]] پروتکل الحاقی در کنوانسیون تصویب شد که در آن سومین نشان حفاظت یعنی [[کریستال سرخ]] به تصویب رسید. این نشان برای کشورهایی است که دین‌های گوناگون و نژادهای کوناگونگوناگون در آن زندگی می‌کنند.
 
اگر چه برخی از اصول و قواعد مربوط به جنگ و حقوق جنگ بر اساس رفتار و نیروهای رزمنده و در جریان نبرد شگل گرفته و در اثر تکرار آن تدریجاً به صورت عرف لازم‌الاجرا درآمده، لیکن قسمت دیگری از حقوق جنگ به‌طور عمده، حقوق قراردادی جنگ است که پس از وقوع جنگ‌ها و کسب تجارب حاصل از جنگ‌ها تدوین شده‌است.
به هر حال قراردادها و کنوانسیون‌ها و حتی قواعد عرفی، هدفی جز تطبیق دقیق شرایط جنگ با معیارهای انسانی ندارد و سعی دارند ملاحظات انسان دوستانه بر ضروریات نظامی مرجح باشد.
 
بطوربه‌طور کلی قواعد و مقررات مربوط به جنگ سه نوع محدودیت برای عملیات جنگی در نظر گرفته‌اند:
 
الف-محدودیت میدان عملیات جنگی
 
=== فصل ۳: مقررات عمومی کنوانسیون ===
بر اساس مقررات مواد ۱ تا ۱۱ این کنوانسیون دول متعاهد کنوانسیون تقبل نموده‌اند که قرارداد را در هر مورد رعایت نمایند و اتباع خود را به رعایت آن نیز وادار، نمایند همچنین دولت‌ها در مواد ۴۵ و ۴۶ کننوانسونکنوانسون مکلف شده‌اند که چنانچه قوانین داخلی آن‌ها نارسا باشد برای جلوگیری از هرگونه سوءاستفاده از مقررات کنوانسیون قوانین لازم را تصویب نموده و در حالت جنگ موجبات اجرای این قرارداد بین‌المللی را توسط فرماندهان خود فراهم سازند: نیز موجب ماده ۴۸ کنوانسیون دول متعاهد تعهد کرده‌اند مقررات این کنوانسیون در زمان جنگ و صلح تدریس و اشاعه نمایند، و نیز ترجمه قرارداد را به شورای متحد سویس و در زمان جنگ به وسیلهٔ دول حامی به یکدیگر ابلاغ نمایند. بر اساس ماده۲ کنوانسیون علاوه بر مقرراتی که در زمان صلح باید اجرا شود این کنوانسیون در صورت جنگ رسمی یا هر گونه مخاصمه مسلحانه که بین دو یا چند دولت از دول متعاهد باشد اجرا می‌شود و در خاک ممالک اشغالی هم قابل اجرا است، هرگاه یکی از دول متخاصم عضو این قرارداد نباشد دول متخاصم دیگر که در این قرارداد شرکت دارند، در روابط متقابل خود تابع این قرارداد خواهندبود، چنانچه آن دولت مقررات این قرارداد را قبول و اجرا کند، در مقابل او نیز ملزم به اجرای این قرارداد خواهند بود. طبق ماده ۳ کنوانسیون اعمال زیر در جنگ ممنوع اعلام شده‌است:
 
۱ - لطمه به حیات و تمامیت بدنی من‌جمله قتل به تمام اشکال آن زخم زدن، رفتار بیرحمانه، شکنجه و آزار
۲ - مؤسسات دریایی ساحلی (بیمارستان‌های صحرایی و مشابه) از [[حمله هوایی]] و دریایی مصون هستند.
 
۳ - ناوهای صلیب سرخ یا جمعیت‌های خیریه همانند کشتی‌های بیمار بر نظامی و جنگی از حمله مصون هستند مشروط به داشتن مدارک مثبتهمعتبر.
 
۴ - ناوهای بیمار بر از دستگیری معاف هستند مشروط داشتن مدارک مثبت.
۱۸ - کشتی‌های بیمار بر می‌توانند اسلحه حمل نمایند و نیز می‌تواند برای حفظ نظم یا دفاع از خود تجهیزات و وسایل مخابراتی داشته باشند.
 
۱۹ - کشتی بیمار بر می‌توانند مازادبرمازاد بر نیاز لوازم بهداری حمل نماید و نیز می‌توانند عملیات کمک خود را برای افراد غیرنظامی مرتبط دهند.
 
۲۰ - ناو بیمار بر می‌تواند سلاح نیروهای زخمی را با خود حمل نماید.