تفاوت میان نسخه‌های «مالیات بر ارزش زمین»

[[آدام اسمیت]] در کتاب [[ثروت ملل]] (۱۷۷۶) ابتدا به‌دقت تأثیرات مالیات بر ارزش زمین را تحلیل کرده و نشان می‌دهد که این مالیات به چه شکل فعالیت‌های اقتصادی را مختل نکرده و موجب افزایش اجاره‌ها نخواهد شد.
 
{{گفتاورد|«اجارهٔرانت عرصه [زمین] هدف مناسب‌تری برای مالیات‌گیری است تا اجارهٔ خانه‌ها [اعیان]. مالیات گرفتن از اجارهٔرانت عرصه مبلغ اجارهٔ خانه‌ها را افزایش نمی‌دهد. این مالیات دقیقاً از جیب صاحب اجارهٔ عرصه (مالک) پرداخت می‌شود یعنی همان کسی که همچونبسان یک انحصارگر رفتار کرده و بالاترین نرخ اجاره‌ای را که می‌تواند از یک زمین اخذ کند بر مستأجر آن زمین می‌بندد. در هر کشوری تراکم ثروتمندان رقابت‌کننده، در پایتخت بیشتر از سایر شهرهاست و از همین رو بیشترین میزان اجاره‌بهایرانت عرصه (یعنی قیمت زمین) را می‌توان در آنجا مشاهده کرد. از آنجا که ثروت آن رقابت‌جویان به هیچ شکلی با مالیات‌بندی بر زمین افزایش نمی‌یابد، احتمالاً ایشان متمایل به پرداخت بیشتر برای استفاده از زمین نیستند. اینکه مالیات را ساکنین یک زمین بپردازند یا مالک آن، اهمیت چندانی ندارد. هر چه ساکنین بیشتر مکلف به پرداخت مالیات شوند، کمتر حاضر به پرداخت برای زمین خواهند بود؛ در نتیجه مالیات نهایی تماماً به عهدهٔ صاحب اجارهٔ عرصه (مالک) خواهد افتاد.»|آدام اسمیت|ثروت ملل، کتاب پنجم، فصل دوم، نوشتار ۱: مالیات بر اجارهٔ منازل}}
 
=== هنری جرج ===