تفاوت میان نسخه‌های «مالیات بر ارزش زمین»

جز
[[آدام اسمیت]] در کتاب [[ثروت ملل]] (۱۷۷۶) ابتدا به‌دقت تأثیرات مالیات بر ارزش زمین را تحلیل کرده و نشان می‌دهد که این مالیات به چه شکل مانع اختلال در فعالیت‌های اقتصادی گردیده و موجب افزایش اجاره‌ها نخواهد شد.
 
{{گفتاورد|«رانت عرصه (زمین) هدف مناسب‌تری برای مالیات‌گیری است تا رانت اعیان (خانه). مالیات گرفتن از رانت عرصه مبلغ رانت خانه‌ها را افزایش نمی‌دهد. این مالیات دقیقاً از جیب صاحب عرصه (مالک) پرداخت می‌شود یعنی همان کسی که بسان یک انحصارگر رفتار کرده و بالاترین نرخ اجاره (یا رانت) که می‌تواند از یک زمین اخذ کند را بر زمین می‌بندد. در هر کشوری تراکم ثروتمندان رقابت‌کننده، در پایتخت بیشتر از سایر شهرهاست و از این رو بیشترین میزان رانت عرصه (یعنی قیمت زمین) را می‌توان در آنجا مشاهده کرد. از آنجا که ثروت آن رقابت‌جویان به هیچ شکلی با مالیات‌بندی بر زمین افزایش نمی‌یابد، احتمالاً ایشان متمایل به پرداخت بیشتر برای استفاده از زمین نیستند. اینکه مالیات را ساکنین یک زمین بپردازند یا مالک آن، اهمیت چندانی ندارد. هر چه ساکنین بیشتر مکلف به پرداخت مالیات شوند، کمتر حاضر به پرداخت برای زمین خواهند بود؛ در نتیجه مالیات نهایی تماماً به عهدهٔ صاحب رانت عرصه (مالک) خواهد افتاد.»|آدام اسمیت|ثروت ملل، کتاب پنجم، فصل دوم، نوشتار ۱: مالیات بر اجارهٔرانت منازل}}
 
=== هنری جرج ===