باز کردن منو اصلی

تغییرات

=== صفویان ===
[[پرونده:میدان نقش جهان - اصفهان.jpg|بندانگشتی|250x250پیکسل|[[میدان نقش جهان]] که معماری دوران صفویان در آن کاملاً نمایان است.]]
در سال ۱۰۰۰ هجری قمری بدستور [[شاه عباس اول]] [[پایتخت]] صفویان از [[قزوین]] به اصفهان انتقال یافت در این زمان جمعیت اصفهان به یک میلیون نفر رسید و به شدت از نظر مراکز تجاری و فرهنگی ترقی نمود.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=http://csa.mui.ac.ir/index.php?option=com_content&task=view&id=119 |عنوان= دربارهٔ شهر اصفهان| ناشر = دانشگاه علوم پزشکی اصفهان|تاریخ = ۲۲ فروردین ۱۳۸۷ |تاریخ بازبینی= یکم۱ اسفند ۱۳۹۱}}</ref> عصر صفوی، عصر کمال و شکوفایی نبوغ [[معماری]] و [[شهرسازی]] در ایران است. هنرمندان شهر [[جلفا]]ی آذربایجان اوج شکوه معماری ایران را در اصفهان به نمایش گذاشتند. زیباترین و با شکوه‌ترین آثار [[معماری ایران]] در همین دوره، توسط [[معمار]]ان خلاق و هنرمندی چون [[محمدرضا اصفهانی|محمدرضا]] و [[علی اکبر اصفهانی]] آفریده شد. اصفهان در مرکز امپراتوری صفوی قرار داشت و نسبت به [[قزوین]] به [[خراسان]] نزدیک تر بود. موقعیت جغرافیایی این شهر موجب افزایش سرعت عکس‌العمل شاه در مقابل تهدیدات [[ازبکان]] و [[عثمانیان]] بود. شاه عباس بدون ایجاد تغییرات عمده در بخش قدیمی شهر، بخش‌های جدیدی را به آن افزود. [[میدان نقش جهان]]، [[دولتخانه]] و خیابان [[چهارباغ]] در کنار بخش‌های قدیمی شهر ساخته شدند.
 
از ویژگی‌های مهم در شیوهٔ معماری این دوره، علاوه بر استحکام و زیبایی ساختار، ''درخشش بیان'' است. در آثار این دوره تابش [[رنگ]] و [[نور]]، و جذابیت سطوح و شکوه چشمگیر آنها، احساس زیبائی خیره‌کننده‌ای در بیننده ایجاد می‌کند و طنین رنگ‌ها و سطوح مکرر کاشی‌های درخشان به منظره‌ای ''شفاف، مجرد'' و ''روحانی'' تبدیل می‌شود.