تفاوت میان نسخه‌های «میا فارو»

۴۴ بایت اضافه‌شده ،  ۷ ماه پیش
جز
ویرایش نگارشی
جز (ربات ردهٔ همسنگ (۳۰.۱) +املا+مرتب (۱۴.۹ core): + رده:سوسیالیست‌های کاتولیک)
جز (ویرایش نگارشی)
برنده جایزه NBR بهترین هنرپیشه زن در سال [[۱۹۹۰ (میلادی)|۱۹۹۰]] برای فیلم آلیس{{سخ}}
}}
'''میا فارو''' {{به انگلیسی|Mia Farrow}} هنرپیشه آمریکایی و نامزد دریافت و برندهٔ جوایز مختلفی از جمله [[گلدن گلوب]]، بافتابفتا و سن سباستین بهترین بازیگر نقش اول و مکمل زن می‌باشداست. فارو علاوه بر بازیگری،بازیگری به فعالیت‌های بشر دوستانهبشردوستانه نیز مشغول است و در سال [[۲۰۰۰ (میلادی)|۲۰۰۰]] به عنوان سفیر صلح و دوستی یونیسف برگزیده شد. او همچنین چندین بار از منطقهٔ بحران‌زدهٔ [[دارفور]] [[سودان]] بازدید کرده است و سایتی را برای کمک به پناهجویان دارفوری که قربانی نسل‌کشی قومی شده‌اند راه‌اندازی کرده‌استکرده‌ است و گزارش‌ها و عکس‌های خود را از این منطقه را در سایت مزبور قرار می‌دهد. این عکس‌ها در مجلهٔ پیپل نیز به چاپ رسیده‌اند. مجله [[تایم]] نیز در سال [[۲۰۰۸ (میلادی)|۲۰۰۸]]، میا فارو را به عنوان یکی از ۱۰۰ نفر از تأثیرگذارترین مردم جهان انتخاب کرد.<ref>[http://www.time.com/time/specials/2007/article/0,28804,1733748_1733756_1735264,00.html The 2008 Time 100]</ref>
 
== زندگینامه ==
'''میا فارو''' با نام '''ماریا د لوردس ویلرس فارو''' ([[زبان انگلیسی|انگلیسی]]: Maria de Lourdes Villiers Farrow) در [[۹ فوریه]] [[۱۹۴۵ (میلادی)|۱۹۴۵]]، در شهر [[لوس آنجلس]] [[ایالت کالیفرنیا]]ی [[آمریکا]] به دنیا آمد. پدرش [[جان فارو]]، کارگردان و مادرش [[مورین اوسالیوان]]، هنرپیشهٔ سینما بود. اولین حضور او در برابر دوربین در سال [[۱۹۴۷ (میلادی)|۱۹۴۷]] رقم خورد ولی فعالیت جدیشجدی‌اش در سینما را از سال [[۱۹۵۹ (میلادی)|۱۹۵۹]] آغاز کرد. فارو ابتدا در نقش‌هایی کوچک ظاهر می‌شد ولی بازی در مجموعه تلویزیونی ''پیتون پلیس'' نام او را بر سر زبان‌ها انداخت و جایزه گلدن گلوب آینده‌دارترین نوستاره زن سینما را در سال [[۱۹۶۵ (میلادی)|۱۹۶۵]] برایش به ارمغان آورد. موفقیت بعدی او با فیلم ''[[بچه رزماری]]'' به کارگردانی [[رومن پولانسکی]] رقم خورد و او نامزد دریافت چندین جایزه اراز جمله گلدن گلوب بهترین هنرپیشه زن و برندهٔ دو جایزه اسپانیایی پرمیوس فوتوگراماس دو پلاتا و ایتالیایی پرمی دیوید دی دوناتلو برای این فیلم گردیدشد.
 
در دههٔ ۷۰ فارو در چندین فیلم قابل توجه ظاهر شد که از این میان می‌توان به فیلم‌های ''دکتر پوپول'' به کارگردانی [[کلود شابرول]] فرانسوی در سال [[۱۹۷۲ (میلادی)|۱۹۷۲]]، ''[[گتسبی بزرگ (۱۹۷۴)|گتسبی بزرگ]]'' (بازسازی مجدد) در سال [[۱۹۷۴ (میلادی)|۱۹۷۴]] و ''یک ازدواج'' به کارگردانی [[رابرت آلتمن]] در سال [[۱۹۷۸ (میلادی)|۱۹۷۸]] اشاره کرد. او همچنین در سال [[۱۹۷۹ (میلادی)|۱۹۷۹]] همراه با [[آنتونی پرکینز]] در نمایشی از برنارد اسلید بر روی صحنه [[برادوی]] به ایفای نقش پرداخت.
 
در [[۱۹۸۲ (میلادی)|۱۹۸۲]] نقش تک‌شاخ را در انیمیشن ''[[آخرین تک‌شاخ]]'' ایفا نمودکرد و صدای خود را به آن داد. در [[۱۹۸۳ (میلادی)|۱۹۸۳]] در فیلم ''[[زلیگ]]'' بازی کرد و برندهٔ جایزهٔ بهترین هنرپیشه زن نقش مکمل انجمن منتقدین فیلم شهر کانزاس شد. میا فارو در دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ و به دنبال آشناییشآشنایی‌اش با [[وودی آلن]] در چندین فیلم مطرح این کارگردان از جمله ''[[هانا و خواهرانش]]''، ''[[رز بنفش قاهره]]''، ''[[جرم‌ها و بزهکاری‌ها]]'' و ''[[آلیس]]'' بازی کرد و نامزد دریافت جوایز متعددی گردیدشد. در سال [[۱۹۹۵ (میلادی)|۱۹۹۵]] در فیلم ''[[راپسودی میامی]]'' ظاهر شد و پس از آن در چندین فیلم کوتاه مستقل به ایفای نقش پرداخت. همچنین زندگی‌نامه خودنوشته خود را در [[۱۹۹۷ (میلادی)|۱۹۹۷]] به چاپ رساند.
 
مبا فارو در سال [[۲۰۰۰ (میلادی)|۲۰۰۰]] به عنوان سفیر صلح و دوستی یونیسف برگزیده شد، سپس در چندین سریال و فیلم تلویزیونی بازی کرد و در سال [[۲۰۰۶ (میلادی)|۲۰۰۶]] نقش خانم بی‌لاک اهریمنی را در جدیدترین بازسازی فیلم ''[[طالع نحس (۲۰۰۶)|طالع نحس]]'' ایفا نمودکرد. ''[[آرتور و نامرئی‌ها]]''، نام اولین قسمت از سه‌گانه [[فانتزی]] [[لوک بسون]] است که در سال [[(میلادی)|۲۰۰۷]] ساخته شد و فارو نقش مادربزرگ را در آن بازی کرده‌استکرده‌ است. او همینکهم‌اینک مشغول بازی در قسمت‌های دوم و سوم این سه‌گانه به نام‌های ''[[آرتور و انتقام مالتازارد]]'' و ''[[آرتور و جنگ دو دنیا]]'' می‌باشداست.
 
=== زندگی شخصی ===
میا فارو در [[ژوئیه]] [[۱۹۶۶ (میلادی)|۱۹۶۶]] و در سن ۲۱ سالگی با [[فرانک سیناترا]]ی ۵۰ ساله ازدواج نمودکرد. این ازدواج خیلی زود به جدایی انجامید و سیناترا هنگامی که فارو مشغول بازی در فیلم ''بچه رزماری'' بود مدارک مربوط به طلاق را در حضور دیگر بازیگران و گروه فیلمبرداری به او تحویل داد. این حرکت برای فارو شوکه‌کننده بود زیرا هرگز گمان نمی‌برد که سیناترا، تنها به این دلیل که فارو درخواست او برای بازی در فیلمش را رد کرده بود بخواهد از او جدا شود. سرانجام آندوآن دو در سال [[۱۹۶۸ (میلادی)|۱۹۶۸]] رسماً از یکدیگر جدا شدند. در سال [[۱۹۷۰ (میلادی)|۱۹۷۰]] فارو با [[آندره پروین]]، پیانیست یهودی و آلمانی تبارآلمانی‌تبار آمریکایی ازدواج کرد و مورد شماتت همسر سابق پروین که فارو را باعث جدایی شوهرش از او می‌دانست قرار گرفت و ترانهٔ ''«مواظب دختران جوان باشید»'' را علیه او ساخت. فارو و پروین صاحب سه فرزند به نام‌های ماتئو، ساشا و فلچر شدند و سه کودک کره‌ای و ویتنامی به نام‌های سون ئی، لارک سونگ و دیزی را نیز به فرزندخواندگی پذیرفتند. میا و آندره در سال [[۱۹۷۹ (میلادی)|۱۹۷۹]] از یکدیگر جدا شدند ولی با این وجود این رابطه دوستانه بین آندوآن دو همچنان باقی‌ماندباقی‌ ماند.
 
در دهه ۸۰ فارو با [[وودی آلن]] آشنا شد و رابطه آن دو بیش از یک دهه به طول کشید. آن دو هیچگاههیچ‌گاه با هم ازدواج نکردهنکردند و جدا از یکدیکر زندگی می‌کردند، با این وجود این صاحب فرزند پسری به نام رونان سیموس شدهشدند و یک دختر و یک پسر دیگر را نیز به فرزندی قبول کردند. در سال [[۱۹۹۲ (میلادی)|۱۹۹۲]] فارو عکس‌های برهنهٔ دخترخواندهٔ خود، سون ئیئی، را در آپارتمان آلن پیدا کرد و متوجه رابطه جنسی آندوآن دو با یکدیگر شد. با علنیعلنی‌شدن شدناین موضوع جنجال رسانه‌ای وسیعی به راه افتاد ولی در مقابل سون ئی پروین و وودی آلن با یکدیگر ازدواج کردهکردند و شوک بزرگی را به میا فارو وارد آوردند. فارو دادخواستی را به دادگاه اراپه داد که آلن را متهم به کودک آزاریکودک‌آزاری و سو استفاده از دیگر دختر خواندهٔدخترخواندهٔ خود مالون می‌نمودمی‌کرد ولی دادگاه با در نظر گرفتندرنظرگرفتن اینکه ادامه چنین دادرسی‌ای می‌تواند برای کودک ۷ ساله مضر باشد آن را بدون نتیجه پایان‌یافته اعلام نمودکرد. حق حضانت فرزندان به فارو داده شد و آلن از دیدار مالون منع گردیدشد و تنها اجازهٔ دیدن همراه با نظارت قانونی رونان به او داده شد. میشا، دیگر فرزندخواندهٔ فارو و آلن که در آن زمان ۱۴ سال داشتداشت، اعلام نمودکرد که نمی‌خواهد دیگر پدرش را ببیند. سون ئی پس از ازدواج با آلن دیگر مادرخواندهٔ خود را ملاقات نکرد و فارو در مصاحبه‌اش با هفته‌نامه ''[[آبزرور]]'' (چاپ انگلیس) از دست دادن او را یک تراژدی توصیف نمودکرد و سون ئی در پاسخ گفت که فارو [[مادر ترزا]] نیست.
 
میا فارو پس از جدایی از آلن، ۵ کودک دیگر را نیز به فرزندخواندگی خود پذیرفت و به تنهایی سرپرستی آن‌ها را برعهدهبر عهده گرفت. فارو که طرفدار به فرزندی پذیرفتنفرزندی‌پذیرفتن کودکان کشورهای فقیر است، سرپرستی آخرین فرزند غیرخونی خود را در سال [[۱۹۹۵ (میلادی)|۱۹۹۵]] برعهدهبر عهده گرفت. او در حال حاضر ۱۵ فرزند دارد که یازده نفر آنها،آن‌ها، فرزندخواندگان فارو هستند.
 
==== فرزندان ====
 
=== فعالیت‌های انسان‌دوستانه ===
میا فارو مدافع حقوق کودکان است و به ویژه برای کودکان درگیر جنگ در آفریقا فعالیت‌های زیادی از جمله اطلاع‌رسانی و جذب کمک‌های مالی برای بهبود وضعیت آن‌ها انجام داده است. فارو سفیر صلح یونیسف نیز هستاست و در زمینهٔ ریشه‌کنی [[فلج اطفال|فلج اطفال،]] که زمانی خود نیز با آن درگیر بوده، تلاش بسیاری انجام داده است. او همچنین چندین بار همراه با پسر خود [[رونان فارو]] که او نیز برای [[یونیسف]] کار می‌کند به منطقه بحران‌زده دارفور سفر کردهکرد تا به پناهجویان آواره دارفوری کمک کند. عکس‌های فارو از دارفور در [[ژوئیه]] سال [[۲۰۰۶ (میلادی)|۲۰۰۶]] در مجله ''[[پیپل]]'' به چاپ رسید و در همان ماه مقاله‌ای نیز به قلم فارو در رابطه با این بحران در روزنامه ''[[شیکاگو تریبیون]]'' منتشر شد. در [[۷ اوت]] [[۲۰۰۷ (میلادی)|۲۰۰۷]]، فارو طی نامه‌ای به رئیس‌جمهور سودان حاضر به معاملهٔ ازادیآزادی خود در قبال آزادی [[سلیمان جاموس]]، از فعالان ارتش آزادی‌بخش سودان و متحدکننده گروه‌های مختلف در دارفور شد<ref>{{یادکرد وب
| نشانی = http://thelede.blogs.nytimes.com/2007/08/06/mia-farrows-darfur-gambit/
| عنوان = Mia Farrow’s Darfur Gambit
}}</ref>.
 
از سال [[۲۰۰۷ (میلادی)|۲۰۰۷]] تا کنون فارو خود را وقف کمپین «امید برای دارفور» نموده است. او [[چین]] را متهم ساخته که به دلیل قراردادهای نفتی خود با سودان از دولت آن کشور حمایت و سلاح‌های مورد نیازشان را تأمین نمودهکرده است و همزمان با استفاده از [[حق وتو]]ی خود در [[شورای امنیت سازمان ملل متحد]] علیه فرستادن صلحبانانصلح‌بانان آن سازمان به منطقه، راه را برای نسل کشینسل‌کشی بیشتر دارفوری‌ها هموار می‌سازد. فارو معتقد است که چین به دلیل نفوذ بسیاری که در سودان به دست آورده‌استآورده‌ است می‌تواند دولت آن کشور را تحت فشار قراردادهقرار داده و به این نسل‌کشی پایان دهد<ref>{{یادکرد وب
| نشانی = http://www.miafarrow.org/ed_081006.html
| عنوان = China's Crude Conscience
| تاریخ بایگانی =
| نقل قول =
}}</ref>. او همچنین از مردم می‌خواهد تا با تماس با حامیان مالی بازی‌های المپیک [[۲۰۰۸ (میلادی)|۲۰۰۸]]<ref>[http://www.miafarrow.org/ed_032807.html فارو از این المپیک با عنوان «المپیک نسل کشی» یاد می‌کند]</ref> که در [[پکن]]، پایتخت چین برگزار خواهد شد و عدم حضورشان در مراسم افتتاحیه آن نارضایتی خودشان را از رفتار چینی‌ها نشان دهند. فارو همچنین پس از آگاهی از قرارداد [[استیون اسپیلبرگ]] با پکن برای مشاوره و کارگردانی هنری مراسم افتتاحیه این دوره از بازی‌ها او را مورد پرسش قرار داده بود و اسپیلبرگ نیز در [[فوریه]] [[۲۰۰۸ (میلادی)|۲۰۰۸]] انصراف خود را از انجام این کار اعلام نمودکرد<ref>{{یادکرد وب
| نشانی = http://www.iht.com/articles/2008/02/13/asia/beijing.php
| عنوان = Spielberg quits Olympics work to protest Chinese inaction
۶۳

ویرایش