تفاوت میان نسخه‌های «قصر شیرین»

۱۳ بایت اضافه‌شده ،  ۱۱ ماه پیش
←‏وجه تسمیه: اصلاحات متنی
(←‏قصر شیرین در دوران معاصر: بدون منبع و مورد مناقشه)
(←‏وجه تسمیه: اصلاحات متنی)
علت نامگذاری این ناحیه به قصر شیرین، ساختن کاخی برای [[شیرین (شخص داستانی)|شیرین]]، همسر [[مسیحی]] [[خسرو پرویز]] در این محل بوده‌است.<ref>پورشفیع، عبدالله، ''بازسازی و جغرافیای شهری قصرشیرین''، تهران: آناهیتا، ۱۳۷۴، ص۹۰.</ref>
 
در مورد پیشینه تاریخی و خاستگاه قصرشیرین مطالب فراوانی گفته شده، از جمله آنکه قصرشیرین را که اسم آن دستجرد، دستگرد بوده که یونانیها آن را آرت میتا گفته‌اند " آرت" در زبان لاتینی به معنی معماری است. در این هر دو نام یگانگی الفاظ میتان و ماد مشهود است و دستگرد یکی از قصورکاخ های سلطنتی خسرو پرویز بوده‌است.
جغرافی دانان معتقدند که در دوره هخامنشی نیز این محل دارای بخش‌های آبادانی بوده که بنام‌های کاله یا اکرای پل "سرپل ذهاب " و کادینا " کرند" و باغشتانا و سرخک نوشیروان و قره غان خوانده می‌شدند. لسترنج آورده‌است که:
شش فرسخ بعد از خانقین در نصف راه حلوان که اولین شهر استان جبلان است قصرشیرین واقع شده‌است. شیرین معشوقه خسرو پرویز است؛ و قصرشیرین قریه‌ایروستایی است یزرگ که بارو و خرابهویرانه قصر ساسانی در آنجا پدیدار است.
ابن رشد در قرنسده سوم دربارهٔ آن می‌گوید: ایوانی بزرگ و با شکوه از گچ و آجر دارد. به گرد ایوان حجره‌هایی ساخته‌اند و حجره‌ها به یکدیگر راه دارند و در حجره‌ها به آن ایوان باز می‌شود. جلو ایوان صفحه‌ای است از سنگ مرمر، داستان فرهاد دلداده شیرین و پهلباد نوازنده و شبدیز اسب معروف خسروپرویز در بسیاری نقاط آن حول و حوش به صورت افسانه‌ای درآمده است. بر قصرشیرین جبال بزرگی مشرف است که در سر حد ایران واقع است.
این شهر در طول تاریخ فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌است ولی بعلت موقعیت خاص خود دوباره از نو ساخته شده‌است بطوریکه پس از حمله اعراب به ایران قصرهایکاخ‌های خسروپرویز بکلی ویران گشت و تا سال۱۲۷۰ قمری قصرشیرین قصبهروستای کوچکی بیش نبوده و جمعیتی در حدود۲۵۰۰ نفر داشت.
قصرشیرین در جنگ بین‌المللی اول مرز سربازان دولتی آلمان و عثمانی از یک طرف و روسیه و انگلستان از طرف دیگر بود. ویرانه قصور وسیعی که بنام شیرین محبوبه خسروپرویز ساسانی موسوم و در جوار شهر چدید کنونی واقع گردیده‌است از عهد باستان تا حال مشرف بر شاهراه بزرگی است که اراضی مرتفع ایران را به دشت بین‌النهرین متصل می‌کند.
قصرشیرین در دوران قاجاریه محل زمستانی حکام گوران و سنجابی بود که خالصه جات را از دولت اجاره می‌کردند.<ref>{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=پورشفیع |نام=عبدالله |عنوان= بازسازی و جغرافیای شهری قصرشیرین| ناشر=تهران: آناهیتا |سال=۱۳۷۴}}</ref>