باز کردن منو اصلی

تغییرات

۱٬۹۱۷ بایت اضافه‌شده ،  ۳ ماه پیش
بدون خلاصه ویرایش
|استاد =[[فریدون رهنما]] ، [[مصطفی فرزانه]] ، [[لیلیت تریان]]
|علت شهرت =
| تأثیرگذاشته بر =[[شعر حجم]] ، [[شعر دیگر]] ، [[موج نو سینمای ایران]] ، جریانِ سینمای پیشرو و [[فیلم تجربی]] ایران ، [[امیر نادری]] ، [[سهراب شهید ثالث]] ، [[پریوز کیمیاوی]] ، [[محمدرضا مقدسیان]] ، [[منوچهر طیاب]] ، [[مهرداد فخیمی]] ، [[شهره آغداشلو]] ، [[واروژ کریم مسیحی]] ، [[شهرنوش پارسی پور]] ، [[احمدرضا احمدی]] ، [[حامد هاتف]] ، [[فرشاد فرشته حکمت]]
| تأثیرپذیرفته از = [[فریدون رهنما]] ، [[روبر برسون]] ، [[لوکینو ویسکونتی]] ، [[روبرتو روسلینی]] ، [[کارل تئودور درایر]] ، [[ویکتور شکلوفسکی]] ، [[تی.اس.الیوت]] ، [[کمال الدین بهزاد]] ، [[مولانا]] ، [[بیدل]] ، [[عطار]] ، [[شهاب الدین یحیی سهروردی]] ، [[عین القضات همدانی]] ، [[عبدالقاهر جرجانی]] ، [[فردینان دوسوسور]] ، [[رولان بارت]] ،[[ویتگنشتاین]] ، [[هایدگر]] ، [[هنر مدرن]]
| وبگاه =
اصلانی در تجربه فرهنگی گستره و بزرگ خود، گوناگونی شگفت انگیزی از مهارت های فکری و هنری را گرد آورده است. او در نیم دهه 40 ،همزمان با آغاز به فعالیت رادیو تلویزیون ملی ایران همکاری خود را با این موسسه زیر نظر [[فریدون رهنما]] در فعالیت های گرافیک و فیلمسازی آغاز کرد و از همان ابتدا در آثار خویش هم خبر از تاثیر گزاری اسطوره ها و تاریخ ایران را نشان می داد و هم یک نوآوری کاملاً پیشتر از زمانه اش. این همان دوره ای است که اصلانی بیشتر از سر تصادف از نقاشی به سوی سینما کشیده شد، در حالی که ادبیات و علاقه به آثار ادبی کهن ایرانی از نوجوانی با او بود. گرایش او به سینما همچون ادبیات از ابتدا رنگ و بویی بروشنی از عرفان داشت. در حقیقت، آشنایی او با فلسفه و هنر غرب که بسیار زود و از همان دوران جوانی انجام گرفت و او را با فلسفه اگزیستانسیالیستی، با سینمای موج نو فرانسه و هنر نقاشی کلاسیک ومدرن اروپایی آشنا کرد، با پیشینه آشنایی او با ادبیات کلاسیک ایران ترکیب شد و تا به امروز با او باقی ماند به صورتی که اثر این فرایند را بر تقریباً تمام کارهای وی می توان دید. در سینمای اصلانی از نخستین فیلمش [[جام حسنلو]](1346) ، فیلمی نمایش داده شده در [[سینماتک فرانسه]] و تحسین شده توسطِ [[هانری لانگ لوا]] ؛ که در سال 1394 توسطِ فیلمساز روباره ساخته شد ، تا [[شطرنج باد]](1355) ، [[چیغ]](1375) و تا واپسین فیلم هایش : [[تهران ، هنر مفهومی]](1387)و [[آتش سبز]] (1386) ، یک خط منسجم فکری را در زمینه فلسفه، احساس شاعرانه و استفاده از سینما به مثابه ابزاری برای بیان فلسفی - شاعرانه می توان مشاهده کرد. جایگاه اصلانی در فرهنگ و هنر ایران در طول پنجاه سال کار فعال او که هرگز نه تنها قطع نشد بلکه یک پیوستار کامل را رقم زده است که گویای جایگاهی برای عاشق به فلسفه و احساس و زیباشناساسی است. این حس ها را اصالنی از یک سو به فیلم هایش منتقل می کند و از سوی دیگر، با این کار گویی به دنبال آن نیز هست که هویتی بسازد که برای خمیر مایه آن از تاریخ و شعر و [[اسطوره شناسی]] ایرانی در عمیق ترین معنای آن، بهره می گیرد؛ هویتی در خور ایرانی که به گمان او، امروز تاریخ وهویت خود را گم کرده است. اما اصلانی این کار را با همان فاصله ای از خودباختگی در برابر غرب انجام می دهد که با دوری جستن از توهمات ملی گرایانه ی سطحی. از این رو حتی هنگامی که وی به ساختن مجموعه هایی برای تلویزیون نیز دست می زند همچون [[سمعک عیار]](1353) ، [[منطق الطیر]](1380) رد پای عرفان از یک سو و مدرنیسم روشنفکرانه و فلسفه غرب از سوی دیگر در کار او برجسته هستند. سینما و شعر اصلانی مخاطبان گسترده را هدف نمی گیرد؛ سینمای صنعتی را نفی نمی کند اما آن را کار خود نمی داند و در سینما هنری همچون نقاش یا شاعر ، مستقل از جریاناتِ بدنه کار می کند.
انتقادی که اصلانی دائما نسبت به تاریخ فرهنگ ما در دوران مدرن دارد، نیز در همین است که این تاریخ یا بهتر بگوییم این نا-تاریخ از ده 1340 ،به شدت تحت تاثیر حوزه سیاسی به سوی تقویت کردن سلایق پیش پا افتاده و حتی یک لومپنیسم و ابتدال هدایت شده است، بدون آنکه فرصتی به هنر ارزشمند و عمیق برای عرضه اندام بدهد. در ابتدای انقلاب 1357 ،فیلم [[کودک و استثمار]] (1358-1360) یکی از بهترین نمونه های فیلم مستند است که رویکردهای انسان گرایانه و عدالت خواهانه اصلانی در آن به خوبی مشهود است. سینمای اصلا نی و کمتر از آن شعر و فلسفه او به صورت گسترده ای در ادبیاتی که وی به صورت مستقیم از خلال انتشار کتاب هایش به ویژه مهمترینِ آنها [[دگر خوانی سینمای مستند]] ، منتشر کرده قابل دنبال کردن است و شاید بتوان گفت که او از جمله نادرفیلمسازانی است که به حضور رسانه ای در قالب اندیشمندانه و در متون روشنفکرانه اهمیت بسیار زیادی می داده است. تجربه اصلانی به مثابه ناشر در [[نشر نقره]] در دهه 1360 و1370 که بیش از یک دهه ادامه داشت، بدون شک در این زمینه موثر بوده است. محمد رضا اصلانی، یکی از شخصیت های مورد پژوهش در پروژه انسان شناسی تاریخ فرهنگ مدرن ایران بوده است و یک مصاحبه بسیار طولانی از او و چندین مصاحبه تصویری از وی در اختیار سایتِ انسان شناسی و فرهنگ است که به تدریج منتشر خواهند شد. برای مشاهده صفحه محمد رضا اصلانی در پروژه انسان شناسی تاریخی فرهنگ ایران مدرن ، می توانید به لینک زیر مراجعه کنید : http://anthropology.ir/cultural-history/822
 
==نقل قول های بزرگان درباره ی محمدرضا اصلانی==
به گزارش روابط عمومی جشنواره بین المللی سینما حقیقت، اکبر عالمی در ابتدای آیین رونمایی از کتاب «دگر خوانی سینما مستند» پنج شنبه 26 آذر در سالن شماره 3 سینما فلسطین ، گفت: «اگر فرانسوی ها به ژان کوکتو هنر شناس و فیلم ساز خلاق خود می بالند من به عنوان معلمی که 42 سال در دانشگاه تدریس کرده ام به محمدرضا اصلانی می نازم که بدون اغراق برای من اقیانوس خرد و تفکر است.»
وی با بیان اینکه اگر بخواهی فیلم بسازی، سخن بگویی و عقل و خرد خود را ارتقاء دهی باید خوب ببینی و بشنوی، افزود: «اصلانی از جمله هنرمندانی ایرانی است که تمام این خصیصه ها را دارد.»
این استاد دانشگاه ادامه داد: «کتاب اصلانی هیچ شباهتی با کتاب های دیگری که تا به حال خوانده و در دانشگاه درس داده ام، ندارد. تنوع حیرت انگیز در صفحات و فصل های کتاب نشان می دهد او از هیچ منبع خارجی ای حتی به اندازه یک کلمه، استفاده نکرده است.»
عالمی در ادامه به شاگردان اصلانی اشاره کرد و گفت: «سرمایه های واقعی ایران نه گاز است، نه نفت و نه چیز های شبیه به آن، بلکه سرمایه واقعی ما شاگردان استاد اصلانی و جوانان با فکر هستند که آینده کشور به دست آنها ساخته خواهد شد.»
 
 
== آثار سینمایی ==
- (۱۳۴۶) [[جام حسنلو و داستان کسی که می‌پرسد]] / نویسنده و کارگردان (به تهیه‌کنندگی فریدون رهنما)
۵۶

ویرایش