باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:
'''استان مازَندَران''' {{به مازندرانی|مازِرون یا مازِندِرون}} <small>{{تلفظ|Mazandaran.ogg}}</small> به مرکزیت شهر [[ساری]] در [[شمال ایران]] و در کرانه‌های جنوبی [[دریای مازندران]] می‌باشد. این استان از پرجمعیت‌ترین استان‌های ایران و هم‌مرز با استان‌های [[استان گلستان|گلستان]]، [[استان سمنان|سمنان]]، [[استان تهران|تهران]]، [[استان البرز|البرز]]، [[استان قزوین|قزوین]] و [[استان گیلان|گیلان]] است.<ref>{{یادکرد وب| نشانی = http://www.tebyan-babol.ir/main.asp?id=00139| عنوان =معرفی استان مازندران | تاریخ بازدید = ۱۱ مهر ۱۳۸۹| ناشر = تبیان | زبان = فارسی}}</ref>
 
بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر استان مازندران شهر [[ساری]] است. همچنین پرجمعیت‌ترین شهرستان استان مازندران شهرستان [[شهرستان بابل|بابل]] می‌باشد. [[کوه دماوند|قله دماوند]] مرتفع‌ترین کوه ایران و بلندترین [[آتشفشان]] [[آسیا]] و [[خاورمیانه]] در مازندران و در شهرستان [[شهرستان آمل|آمل]] قرار دارد. همچنین از بزرگترین شرکت‌های [[نساجی]] [[آسیا]] و [[خاورمیانه]] در مازندران و در شهر [[قائم‌شهر]] تاسیستأسیس شد. این استان یکی از پرجمعیت‌ترین مناطق ایران از لحاظ تراکم جمعیتی است. استان مازندران دارای ۲۲ شهرستان است.
 
مازندران پرافتخارترین استان ایران در [[بازی‌های المپیک|المپیک]] است. ورزشکاران مازندرانی در [[بازی‌های المپیک|المپیک]]، هفت [[نشان|مدال]] [[مدال طلا|طلا]]، سه [[مدال نقره]] و دو [[مدال برنز]] برای ایران بدست آوردند.<ref>https://www.yjc.ir/fa/amp/news/7016277</ref><ref>http://www.tabnakmazani.ir/fa/news/766874/استان-مازندران-پرافتخارترین-استان-ایران-در-المپیک-است</ref>
پس از قتل‌عام عرب‌ها و نایبان خلیفه در طبرستان، خلافت عباسی سلسله نبردهایی برای بازپس‌گیری طبرستان آغاز کرد. خلیفه [[مهدی عباسی]] خواستار مرگ ونداد هرمز و آوردن سر او به [[بغداد]]، پایتخت خلافت، بود؛ ولی هیچ‌کدام از سردارانش موفق به این کار نشدند.
 
در تاریخ ابن اسفندیار آمده استآمده‌است کینهٔ مردم طبرستان از عربان به حدی بود که در سال ۱۶۰ هجری مردم امیدوار کوه (کوهستانی میان [[آمل]] و [[گرگان]])، از ظلم کارگزاران خلیفه به ستوه آمدند. فرمانروایان آن‌ها که ونداد هرمزد و سپهبد شروین و مسمغان ولاش بودند آن‌ها را ضد اعراب شورانیدند و بدان سبب در اندک زمان شورش و آشوب بزرگی پدید آمد. در یک روز، مردم سراسر طبرستان بر عربان بیرون آمدند و آن‌ها را به باد کشتار گرفتند.
علاوه بر اعراب، ایرانیانی که مسلمان شده بودند نیز طعمه نفرت و کینه مردم شدند. این نفرت و کینه چنان بود که حتی زنهایی از ایرانیان که به عقد زناشویی عربان درآمده بودند، ریش شوهران خود را گرفته از خانه برمی‌آوردند و به دست مردان می‌سپردند تا آن‌ها را بکشند.<ref>[[تاریخ طبرستان (ابن اسفندیار)|تاریخ طبرستان ابن اسفندیار]] ج۱ ص ۱۸۳</ref><ref>{{cite book|last1=Zarinkoob|first1=Abdolhosein|last2=زرین کوب|first2=عبدالحسین |title=دو قرن سکوت: two centuries of silence - do gharn sokoot|publisher=Ketab.com|isbn=978-1-59584-346-3|page=187|url=https://books.google.com/books?id=aajbAgAAQBAJ&pg=PT332&lpg=PT332&dq=امیدوار+کوه&source=bl&ots=JG9EoEZKiX&sig=Hxv7IO5lSifgk_4tv1ydm591VS8&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwiOu-LkuKHSAhWE3SwKHYlnCK4Q6AEITzAL#v=onepage&q=امیدوار%20کوه&f=false|language=fa}}</ref>