تفاوت میان نسخه‌های «فریدریش بارباروسا»

جز
جایگزینی با اشتباه‌یاب: تأئید⟸تأیید، هانری چهارم⟸هانری چهارم فرانسه|هانری چهارم، دولتشهرهای⟸دولت‌شهرهای
جز (←‏فرجام امپراتور مقدس روم: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
جز (جایگزینی با اشتباه‌یاب: تأئید⟸تأیید، هانری چهارم⟸هانری چهارم فرانسه|هانری چهارم، دولتشهرهای⟸دولت‌شهرهای)
'''فریدریش اول (بارباروسا، به معنیِ ریش-قرمز)''' {{آلمانی|Friedrich I Barbarossa}}، {{انگلیسی|Frederick Barbarossa}} {{رچ}} (۱۱۲۲–۱۱۹۰) در سال ۴ مارس ۱۱۵۲ در [[فرانکفورت]] به عنوان شاه آلمان و در ۱۸ ژوئن ۱۱۵۵، توسط [[پاپ]] [[آدریان چهارم]] {{انگلیسی|Adrian ɪv}} به عنوان [[امپراتوری مقدس روم|امپراتور مقدس روم]] [[تاجگذاری]] کرد.
 
از وقایع مهم دوران او به جنگش با اتحادیه [[لومباردی]]، متشکل از دولتشهرهایدولت‌شهرهای شمال [[ایتالیا]] می‌توان اشاره کرد که به عقد [[قرارداد کنستانتین]] انجامید. وی به [[جنگ سوم صلیبی]] نیز [[لشکرکشی|لشکر کشید]] که قبل از آغاز جنگ در [[رودخانه]] ای [[غرق‌شدگی|غرق]] شد.
''بارباروسا'' نسبت به سن و سالش بسیار پُخته تر نشان می‌داد، مردی سُرخ ریش، خوش سخن، جنگ آوری مصمم و [[رهبر]]ی شایسته بود، در [[رم]] پاپ را ناگزیر کرد که او را تاجگذاری کند، سپس لومباردی را [[شهر]] به شهر به تصرف درآورد، در سال ۱۱۶۲ میلادی [[میلان]] که مقاومت می‌کرد با خاک یکسان شد، وقتی [[الکساندر سوم (پاپ)]] زبان به اعتراض گشود، فریدریش، پاپ جدیدی بر روی کار آورد، هیچ چیز جلودارش نبود، [[پادشاه]] [[فرانسه]] به پاپ فراری پناه داد ولی ایتالیای مستأصل سر به [[شورش]] برداشت، ''فریدریش'' که با سپاهی [[طاعون|طاعون زده]] در رم بود به سوی شمال پس نشست، در سال ۱۱۷۶ میلادی در [[لنیانو]] به دست [[جنگ چریکی|چریک‌های]] لومباردی در هم شکست و ناگزیر به [[تیرول]] گریخت، برای پرهیز از وضع بدتر، به [[ونیز]] رفت و جهت فرمانبرداری رکاب پاپ را به دست گرفت (در بعضی منابع، بوسید).<ref>تاریخ لاروس، کتاب یکم، قرون وسطی، صفحهٔ ۳۷۲</ref>
 
* قبول شرایط انتخاب پاپ بعدی «آدریان چهارم» توسط امپراتور فریدریش بارباروسا
* آزادی انتخابات شوراهای اتحادیه لومباردی و تصویب قوانین مربوط به خودشان
* حفظ و تأئیدتأیید اتحادیه لومباردی و عدم کوشش جهت بر اندازی آن توسط امپراتور بارباروسا
* سوگند وفاداری اتحادیه به امپراتور و گسیل کنسول ویژه اتحادیه به دربار امپراتور جهت پایبندی به این سوگند.<ref>https://en.wikipedia.org/wiki/Peace_of_Constance</ref>
 
== بارباروسا و جنگ‌های صلیبی ==
در اوایل [[پائیز]] ۱۱۸۹ میلادی، پیامی از [[حلب]] به [[صلاح الدین ایوبی]] رسید که خبر می‌داد که فریدریش ریش قرمز با [[سپاه (یگان نظامی)|سپاه]] خود به برابر [[دروازه]]های [[قسطنطنیه]] رسیده است، همین که آلمانی‌ها در برابر [[مرز]]های [[روم شرقی]] آشکار شدند، ایساک ملقب به فرشته، فرمانده [[یونانیان روم شرقی]] و متحد صلاح الدین، به ایالاتی که قرار بود آلمانی‌ها از آنجاها بگذرند، نیرو فرستاد، ''فریدریش بارباروسا'' در روز ۱۶ اوت ۱۱۸۹ با نخستین مشکل و دردسر آشنا شد، وقتی به «فیلی پولی» در [[ساحل]] [[بلغارستان]] رسید، دریافت که مردم شهر آنجا را رها کرده و گریخته‌اند، در آنجا پیامی از ایساک دریافت کرد که در آن، ایساک، از به کار بردن عنوان «امپراتور رومیان» برای فریدریش خودداری کرده بود و هشدار داده بود که اجازهٔ عبور از خاک خود را نخواهد داد، فریدریش در روز ۱۶ نوامبر از فرزند خود [[هانری چهارم فرانسه|هانری چهارم]]، خواست که بی درنگ یک [[ناوگان]] در [[بندر]]های عمدهٔ ایتالیا تشکیل دهد و پاپ را وادارد که [[فتوا]] دهد تا علیه یونانیان هم جنگ صلیبی به راه افتد، سپس در ادامهٔ پیشروی خود، شهر [[ادرنه]] را غارت کرد و تمام مناطق میان [[دریای اژه]] تا [[دریای سیاه]] را به تصرف درآورد، چنین بود که ایساک از همه مواضعش کوتاه آمد، و حتی پیشنهادهایی برای آسودگی و تهیه آذوقه سپاه بارباروسا در جهت رسیدن به سرزمین‌های مقدس هم داد، به این ترتیب فریدریش پس از مستقر شدن، خواستار کمک‌های جنگی سنگین و آذوقه و علیق فراوان برای سپاه خود شد، [[دربار]] و دستگاه خود را در [[ادرنه]] مستقر کرد، [[قشلاق]]های آنجا را به سپاهیان خود تخصیص داد و پس از ارضای این توقعات، ظاهراً اندکی خشنودی پیدا کرد، در این احوال ایساک فرشته، کسی را که امیدوار بود بعدها بفریبد و از پای درآورد، ناز و نوازش می‌کرد و تملقش را می‌گفت، فریدریش پس از آنکه [[زمستان]] را با کمال آسودگی در ناز و نعمت گذراند، سرانجام در فاصله روزهای ۲۱ تا ۳۰ مارس ۱۱۹۰ با سپاه خود وارد خاک [[آسیای صغیر]] شد، اُریب وار از [[آناتولی]] در غرب و موزا در شمال غربی قلمرو روم شرقی گذشت و در [[سارد]] [[پایتخت]] [[لیدی]] توقف کرد و به این ترتیب به منطقه واقع در غرب [[حما]] رسید که دورترین نقطه مرز جنوبی روم شرقی را تشکیل می‌داد<ref>صلاح الدین ایوبی، نوشته آلبر شاندور، ترجمه روح بخشان، انتشارات حروفیان، چاپ اول ۱۳۷۸، صفحات ۳۲۰ تا ۳۲۱</ref>
 
== در قلمرو سلجوقیان روم ==