تفاوت میان نسخه‌های «ادوارد چارلز هاوارد»

ابرابزار
(ابرابزار)
(ابرابزار)
'''ادوارد چارلز هاوارد''' {{به انگلیسی|Edward Charles Howard}}، (زاده ۲۸ مه ۱۷۷۴ – درگذشته ۲۸ سپتامبر ۱۸۱۶)<ref>{{cite book | author = Walker, William | title = Memoirs of the distinguished men of science of Great Britain living in the years 1807–1808 | year = 1864 | publisher = E. & F. N. Spon | location = London | pages = 63–64 | url = https://books.google.com/?id=UTwBAAAAQAAJ&pg=PA63&dq=Edward+Charles+howard}}</ref> کوچکترین برادر برنارد هاوارد، دوازدهمین دوک نورفولک، [[شیمی‌دان]] [[بریتانیایی]] بود، که از او به عنوان «اولین [[مهندس شیمی]] برجسته» یاد شده‌است.<ref>'' Transactions of the Institution of Chemical Engineers'' (1951), volume 29, page 163.</ref>
 
او در ژانویه ۱۷۹۹ به عنوان [[همکار انجمن سلطنتی]] انتخاب شد و در سال ۱۸۰۰ به خاطر کارش روی جیوه [[مدال کاپلی]] انجمن را دریافت کرد. او [[فولمینات جیوه (II)]] که ماده منفجره قدرتمندی است کشف کرد. وی در سال ۱۸۱۳ روشی را برای جداسازی [[شکر]] اختراع کرد که شامل جوشاندن آب نیشکر نه در یک کتری باز، بلکه در یک ظرف بسته که با [[بخار]] گرم می‌شد و تحت خلاء جزئی نگهداری می‌شد، بود. در فشار کم، آب در دمای کمتری به جوش می‌آید، بنابراین روش هاوارد هم در مصرف سوخت صرفه‌جویی می‌کند و هم میزان شکر از دست رفته در کاراملیزه شدن را کاهش می‌دهد. این اختراع، که به دیگ خلاء هاوارد معروف است، هنوز هم مورد استفاده است.
 
هاوارد به ترکیب [[شهاب‌سنگ]]‌ها به ویژه «[[شهاب‌سنگ آهنی|شهاب‌سنگ‌های آهنی]]» علاقه‌مند بود. وی دریافت که بسیاری از [[شهاب‌سنگ]]‌ها دارای آلیاژ [[نیکل]] و [[آهن]] هستند که در روی زمین یافت نمی‌شود و بنابراین ممکن است از آسمان سقوط کرده باشند. اکنون نوعی از شهاب سنگ به افتخار او هاواردیت نامیده شده‌است.
 
== منابع ==