باز کردن منو اصلی

تغییرات

۱۶۵ بایت اضافه‌شده ،  ۲ ماه پیش
نجات ۱ منبع و علامت‌زدن ۰ به‌عنوان مرده.) #IABot (v2.0
[[نقد مسیحیت|انتقاد از مسیحیت]] در سده‌های ۱۷ و ۱۸ میلادی رو به فزونی گذاشت، به ویژه در فرانسه و انگلستان، که به نظر معاصران در آن‌ها [[ناراحتی|ناآرامی‌های]] دینی وجود داشت. برخی متفکران پروتستان از جمله [[تامس هابس]]، فلسفه‌های ماتریالیستی و شک‌گرایانه نسبت به وقایع ماوراءالطبیعه را پیش رو گذاشتند، و افرادی چون فیلسوف یهودی-هلندی [[باروخ اسپینوزا]]، [[مشیت الهی]] را رد کرده و نوعی طبیعت‌گرایی [[خدافراگیردانی|پاننتئیستی]] را پیش رو نهادند. تا اواخر سده ۱۷، [[دئیسم]] توسط بسیاری روشنفکران مانند [[جان تولند]] (مبدع واژه "[[پانتئیست]]") پشتیبانی می‌شد.
 
اولین فرد آشکارا بی‌خدا، [[ماتیاس کنوتزن]] منتقد آلمانی دین بود که در سه نوشته در ۱۶۷۴ آن را اظهار نمود.<ref>Winfried Schröder, in: Matthias Knutzen: Schriften und Materialien (2010), p. 8. See also Rececca Moore, ''The Heritage of Western Humanism, Scepticism and Freethought'' (2011), calling Knutzen "the first open advocate of a modern atheist perspective" [http://reason.sdsu.edu/germany.html online here]</ref> به دنبال او دو نویسنده صریحاً بی‌خدای دیگر، [[کژیمرژ ویشتنرسنکی]] فیلسوف یسوعی سابق لهستانی و [[ژان ملیه]] کشیش فرانسوی آمدند.<ref>{{cite web |url=http://nova.wpunj.edu/newpolitics/issue40/Onfray40.htm |title=Michel Onfray on Jean Meslier |publisher=William Paterson University |accessdate=2013-04-15 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20120112154508/http://nova.wpunj.edu/newpolitics/issue40/Onfray40.htm |archivedate=۱۲ ژانویه ۲۰۱۲ |dead-url=yes }}</ref> در ادامهٔ این روند در طول سده ۱۸، دیگر متفکران آشکارا بی‌خدا اعلام وجود کردند؛ از جمله [[بارون دولباخ]]، [[ژاک آندره نژون]]، و دیگر [[ماتریالیسم فرانسوی|ماتریالیست‌های فرانسوی]].<ref name=Holbach-SoN>{{cite book |last=d'Holbach |first=P. H. T. |authorlink=بارون دولباخ |title=The System of Nature |url=http://fulltextarchive.com/page/The-System-of-Nature-Vol-21/ |accessdate=2013-04-15 |year=1770 |volume=2}}</ref>
[[پرونده:Feuerbach Ludwig.jpg|بندانگشتی|راست|upright|''[[جوهر مسیحیت]]'' (۱۸۴۱) اثر [[لودویگ فویرباخ]] بسیاری از فیلسوفان بعد از او را تحت تأثیر قرار داد؛ از جمله [[فریدریش انگلس|انگلس]]، [[کارل مارکس|مارکس]]، [[داوید اشتراوس|اشتراوس]]، [[فریدریش نیچه|نیچه]] و [[ماکس اشتیرنر]]. او خدا را اختراعی انسانی و اعمال مذهبی را جهت پرکردن امیال می‌دانست. به این خاطر، او را پدر [[انسان‌شناسی دینی]] مدرن دانسته‌اند.]]
فیلسوف اسکاتلندی [[دیوید هیوم]]، معرفت‌شناسی شک‌گرا که برپایهٔ تجربه‌گرایی بود را بنیان‌گذاری کرد. همچنین فلسفهٔ [[ایمانوئل کانت]] پایهٔ امکان‌پذیری دانش مابعدالطبیعه را زیر سؤال برد. هر دو فیلسوف، پایه‌های مابعدالطبیعه [[الهیات طبیعی]] را تضعیف کردند و براهین کلاسیک [[وجود خدا]] را مورد انتقاد قرار دارند. با این حال آن‌ها خود بی‌خدا نبودند.
۲۲۱٬۷۳۹

ویرایش