باز کردن منو اصلی

تغییرات

جز
تمیزکاری
 
==== [[نهضت ملی شدن نفت]] و [[جبهه ملی ایران]] ====
طالقانی از طرفداران [[محمد مصدق]] و از اعضای [[جبهه ملی ایران|جبهه ملی]] بود و در دوران پس از [[کودتای ۲۸ مرداد]] به فعالیت در [[نهضت مقاومت ملی]] پرداخت او در سال ۱۳۳۹ جزء هیئت مؤسس [[جبهه ملی دوم (جبهه ملی ایران)|جبهه ملی دوم]] بود و در کنگره ۱۳۴۱ جبهه ملی از سوی شرکت کنندگان در کنگره به عضویت در شورای مرکزی انتخاب شد. طالقانی سخنرانی افتتاحیه کنگره [[جبهه ملی ایران]] را انجام داد.
[[پرونده:Mahmoud Taleghani Mossadegh's tomb.jpg|بندانگشتی|چپ|250px|محمود طالقانی برسر آرامگاه محمد مصدق]]
 
 
==== فتوای نجاست مارکسیست‌ها ====
طالقانی و دیگر علما، در مخالفت با ایدئولوژی [[مارکسیسم|مارکسیستی]] [[سازمان پیکار]]، فتوایی ضد هم‌سُفره شدن با مارکسیست‌ها در زندان‌ها صادر کردند که منجر به مخالفت بعضی مارکسیست‌ها با وی شد.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده = .|نشانی= http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=28626|عنوان= سازمان پیکار| ناشر = پژوهشکده باقرالعلوم|تاریخ = |تاریخ بازبینی= ۱۸ مرداد ۱۳۹۵}}</ref> اما [[سید محمدمهدی جعفری]] که از همراهان قدیمی محمود طالقانی بود، در کتاب ''مجاهدین خلق از درون'' می‌گوید که طالقانی حاضر به امضای این فتوا نشد.<ref>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی=جعفری |نام=سید محمدمهدی |کتاب=مجاهدین خلق از درون | ناشر= |سال= |شابک=}}</ref> نیز یکی از فرزندان طالقانی (مجتبی طالقانی) به جمع مارکسیست‌های[[مارکسیسم|مارکسیست‌]]<nowiki/>های سازمان پیکار پیوست و روابط طالقانی با او هرگز بد نبود.<ref>مصاحبه مجتبی طالقانی با صدای آمریکا</ref> مجتبی طالقانی در یک نامه به پدرش، تغییر ایدئولوژی و گرویدن به مارکسیسم را به اطلاع او رسانده بود.
 
=== انقلاب ۱۳۵۷ ایران ===
=== امامت نماز جمعه ===
در مرداد همان سال از سوی [[روح‌الله خمینی]] به عنوان [[امام جمعه]] [[تهران]] منصوب شد و تا قبل از مرگ ۵ [[نماز جمعه]] را برگزار کرد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=http://www.aftab.ir/articles/religion/religion/c7c1189505249_taleghani_p1.php|عنوان=آیت‌الله سید محمود طالقانی (۱۲۸۹–۱۳۵۸)|ناشر=آفتاب|تاریخ بازدید=۹ سپتامبر ۲۰۰۸}}</ref>
وی در ۱۶ شهریور ۱۳۵۸ در بهشت زهرای تهران، آخرین [[نماز جمعه]] خود را برگزار و در آن اعتراض خود را نسبت به وضعیت کشور بیان کرد. بیش‌ترین تأکید طالقانی در این خطبه‌ها بر مسئلهٔ شورا و عدم توجه به آن‌ها در مجلس خبرگان قانون اساسی بود. در بخشی از این خطبه‌ها گفت:
{{نقل قول|
یعنی گروه‌هایی و افرادی دست اندرکار شاید این‌طور تشخیص بدهند که اگر شورا باشد دیگر ما چه کاره‌ایم؟ شما هیچ! بروید دنبال کارتان! بگذارید مردم مسئولیت پیدا کنند. این مردمند که کشته دادند. این‌هایی که این‌جا خوابیدند از همین توده‌های جنوب شهر بودند.<ref name="ReferenceA">{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی= علایی طالقانی|نام= سید محمود|کتاب=خطبه‌های نماز | ناشر= انتشارات ناس|سال= 1358|شابک=}}</ref><ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی= http://www.meshkinsalam.ir/?p=6999|عنوان= اگر شورا باشد دیگر ما چه کاره هستیم؟| ناشر =مشکین سلام |تاریخ = جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۴|تاریخ بازبینی= ۹ تیر ۱۳۹۴}} - کد خبر: 6999</ref>
۱۳۵۸: (۱۹ شهریور) درگذشت
 
== نظام شورایی در اندیشه سیاسی آیت‌اللهسید محمود طالقانی ==
طالقانی به شورایی بودن کشور اعتقاد داشت و برای اثبات نظریه خود در مسئله شورا و با تأکید بر شورا در ساختار سیاسی، به سه دسته ادله اشاره می‌کند: ادله عقلی و ادله نقلی که ادله نقلی به دو دلیل قرآنی و سنت تقسیم می‌شود.<ref>سیدمحمود طالقانی، از آزادی تا شهادت (تهران: انتشارات ابوذر، 1359)</ref><ref>همو، پرتوی از قرآن (تهران: شرکت سهامی انتشار، 1360) ج 3، ص 394.</ref><ref>محمد حسین نائینی، تنبیه الامة و تنزیه الملة، مقدمه و پاورقی سید محمود طالقانی (تهران: شرکت سهامی انتشار، 1361) ص 61.</ref>