تفاوت میان نسخه‌های «الکساندر سوکوروف»

بدون خلاصه ویرایش
''مادر و پسر'' (۱۹۹۷) اولین فیلم بلند شناخته شده وی در سطح جهانی بود که به بیستمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو {{به انگلیسی|Moscow International Film Festival}} راه یافت و برنده جایزه ویژه سنت جرج نقره‌ای شد.<ref>"20th Moscow International Film Festival (1997)". MIFF. Retrieved 2013-03-22.</ref> بازتاب این فیلم در ''پدر و پسر'' نمودار شد که به خاطر در بر داشتن مسائل جنسی همجنسگرایانه موجب سر در گمی منتقدان شد (گرچه خود سوکوروف با این تفسیر مخالف است). [[سوزان سانتگ]] دو تا از فیلم‌های سوکوروف را جزو ده فیلم مورد علاقه‌اش در دهه نود قرار داد و گفت: «در حال حاضر هیچ کارگردانی نیست که فیلم‌هایش را به اندازه او تحسین کنم.» سوکوروف در سال ۲۰۰۶ از [[جشنواره بین‌المللی فیلم مانهایم-هایدلبرگ]] جایزه استاد سینما را دریافت کرد.
 
سوکوروف همواره به جشنواره کن راه میابد. چهارتا از فیلم‌های او در آنجاآن جا اکران شده‌اند. گرچه تا سال ۲۰۱۱ برنده جایزه‌های تاپ جشنواره‌های بین‌المللی نشد. تا مدت‌ها موفق‌ترین فیلمش چه از لحاظ تجاری و چه از دید منتقدان فیلم نیمه مستند ''[[کشتی روسی]]'' بود که به خاطر تصاویر افسون‌کننده و پلان ادیت نشده منحصر فیلم مورد توجه بود.
 
سوکوروف چهارگانه‌ای در کاوش اثرات فسادآور قدرت ساخته است. سه قسمت اول در مورد حکمرانان برجسته قرن بیستم بودند ''[[مولوخ (فیلم)|مولوخ]]'' (۱۹۹۹) درباره [[آدولف هیتلر|هیتلر]]، ''تورس'' (۲۰۰۱) درباره [[ولادیمیر لنین|لنین]] و ''[[خورشید (فیلم)|خورشید]]'' (۲۰۰۴) درباره امپراتور [[هیروهیتو]]. در سال ۲۰۱۱ سوکوروف آخرین قسمت این سری، ''فاوست''، یک بازگویی از [[فاوست گوته]] را کارگردانی کرد و غرایز و حقه‌های فاوست را در اشتیاقش برای قدرت به تصویر کشید که در ۸ سپتامبر ۲۰۱۱ در شصت و هشتمین جشنواره بین‌المللی ونیز وارد رقابت شد و برنده شیر طلایی با ارزش‌ترین جایزه جشنواره شد. تهیه‌کننده این فیلم درباره ''فاوست'' می‌گویید: «این فیلم هیچ ارتباطی با وقایع دنیای امروز ندارد-در اوایل قرن نوزدهم اتفاق می‌افتد- اما تلاش مداوم سوکوروف برای شناخت انسان و نیروهای درونی‌اش را بازتاب می‌کند.»<ref>Holdsworth, Nick (2009-05-12). "'Faust' finishes Russian 'trilogy'". Variety. Retrieved 2011-01-25.</ref>