تفاوت میان نسخه‌های «داغداغان»

نجات ۳ منبع و علامت‌زدن ۱ به‌عنوان مرده.) #IABot (v2.0
جز (←‏top: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
(نجات ۳ منبع و علامت‌زدن ۱ به‌عنوان مرده.) #IABot (v2.0)
| genus_authority = [[کارولوس لینائوس|L.]]
}}
'''داغداغان''' یا''' تاگوک'''Tagouk یا ته گوک [https://web.archive.org/web/20071001103949/http://dbase.irandoc.ac.ir/00149/00149086.htm] که در افغانستان به آن '''توغ''' می‌گویند درختی است [[برگ‌ریز]] از راستهٔ گل سرخ{{نشان|1}} از تیرهٔ شاهدانگان{{نشان|2}}[http://www.aftab.ir/dictionaries/mean.php?id=86454] جنس داغداغان‌ها{{نشان|3}} که می‌تواند میان ۲۰ تا ۲۵ متر ارتفاع پیدا کند.
 
داغداغان بیشتر به عنوان یک [[گیاه زینتی]] کاشت می‌شود زیرا در برابر آلودگی هوا مقاوم است و طول عمر زیادی دارد.
رویشگاه ته گوک / داغداغان مناطق [[سنگلاخ|سنگلاخی]] و باغچه‌ها و ایوان‌های طبیعی است.
این درخت در [[آبخیزداری]] و ایجاد پوشش در نقاط سنگلاخی کاربرد دارد.
کشت داغداغان موجب ایجاد امنیت در برابر خطرات سیل، فرسایش خاک و ریزش کوه و غیره می‌شود.[http://84.11.32.132/NewsDetail.aspx?NewsID=5480]{{پیوند مرده|date=اکتبر ۲۰۱۹ |bot=InternetArchiveBot }}
 
این درخت در فرهنگ مردم خراسان جنوبی و ترکمن‌ها، مقدس و محترم است. ترکمن‌ها چوب آن را به شکل خاص تراشیده و به گردن کودک می‌آویزند تا چشم نخورد. در خراسان به ویژه در زیبد چوب تراشیده آن به صورت + را بر بازوی کودکان می‌بستند تا از چشم بد و بیماری در امان باشند.
نقش داغداغان هم برای جلوگیری از "نظر خوردن" در [[فرش ترکمنی]] بافته می‌شود.[https://web.archive.org/web/20070902202806/http://www.yol.ir/modules/news/print.php?storyid=238&PHPSESSID=8f3022a63d7e3f959c9c3d96033d6972]
 
به نقل از [[لغتنامه دهخدا]]، در گویش اصیل [[شمیران]] تهران به درخت داغداغان «ته» و در گویش مردم دیلمستان به داغداغان [[تادانه]] می‌گویند.[https://web.archive.org/web/20070929030610/http://persiangarden.ir/Indexb.asp?ID=127&IDD=146&IDDD=14&Langu=FA]
 
== پانویس ==
۳۷۰٬۸۵۰

ویرایش