تفاوت میان نسخه‌های «باوندیان»

ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:
(خرابکاری)
(ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:)
'''باوندیان''' خاندانی [[ایرانی‌ها|ایرانی]] از پادشاهان [[طبرستان]] بودند که در حدود ۷۰۰ سال، بیشتر در مناطق کوهستانی آن ناحیه، فرمان راندند. در طول این زمان، باوندیان سه بار فروپاشیدند. قلمرو آنان طبرستان، در جنوب [[دریای کاسپین|دریای طبرستان (دریای کاسپین)]]، باختر [[گیلان]] و در خاور [[استرآباد]]، شامل شهرهای [[آمل]]، سارویه ([[ساری]])، [[مهروان]] و [[آبسکون]] بوده ولی این تقسیم‌بندی در طول تاریخ دگرگون شده‌است.<ref name="جهان اسلام">[http://www.encyclopaediaislamica.com/madkhal2.php?sid=396 ''دانشنامه جهان اسلام''، "باوندیان"]</ref>
 
شاهان باوندی با نام‌های «[[اسپهبد]]» و «ملک الجبال» شناخته می‌شدند. نام این خاندان برگرفته از لقب مؤسس این دودمان، [[باو]]، است که در خدمت پادشاهان [[ساسانیان]] بود. باوندیان اغلب حکومتی مستقل بودند ولی بعضاً تحت انقیاد خلفا و سلاطین معاصرشان نیز قرار گرفتند. <ref name="بریل">Frye, R.N. , “Bāwand”, in: Encyclopaedia of Islam, Second Edition, Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs. Consulted online on 28 March 2018 </ref>
 
== شاخه‌ها ==
سلسلهٔ آل باوند از آغاز تا زوال به سه شاخه تقسیم می‌شود:<ref>{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی=حکیمیان |نام=ابوالفتح |کتاب=علویان طبرستان | ناشر=الهام |سال=1363}}</ref>
* کیوسیه: که منسوب به [[کاووس (ساسانی)|کیوس]] برادر انوشیروان بودند. او که مردی با صلابت، شجاع و بسیار بخشنده بود اهل ولایات با او آرام گرفتند و [[کاووس (ساسانی)|کیوس]]، به پشتیبانی ایشان، جمله خراسان از ترکان خالی کرد. سلطنت و حکومت [[کاووس (ساسانی)|کیوس]] و فرزندان او از سال ۴۵ هجری تا ۳۹۷ طول کشید.
* اسپهبدیه: که فرمانروایان آنان در طبرستان و گیلان و ری و قومس حکومت داشتند و شهر ساری پایتخت ایشان بود. پیدایی این سلسله مربوط به سال‌هایی است که خاندان [[علویان طبرستان]] منقرض شده بود. اسپهبدان این خاندان میان ۴۶۶ تا ۶۰۶ حکومت داشتند و با حمله مغول به افول گراییدند. مشهورترین حاکم این شاخه [[شاه غازی رستم]] بوده‌است.
* کینخواریه: بدون حکومت ماندن طبرستان پس از [[حمله مغول به ایران|حمله مغولان]]، موجب شد مردم [[اردشیر دوم باوندی|حسام‌الدوله اردشیر]] ملقب به کینخوار را به عنوان حاکم بخشی از طبرستان برگزینند. پایتخت کینخواریه به شهر [[آمل]] منتقل شد و این شاخه از باوندیان از سال ۶۳۵ تا ۷۵۰ هجری قمری بر طبرستان حکومت داشتند. ابتدا مغولان در حکومتشان دخالت می‌کردند. آنان پس از سلطنت [[حسن دوم]]، توسط [[کیا افراسیاب چلاوی]] منقرض شدند.<ref name="بریل">Frye, R.N. , “Bāwand”, in: Encyclopaedia of Islam, Second Edition, Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs. Consulted online on 28 March 2018 </ref>
 
== پیش‌زمینه ==
 
== منابع ==
{{پانویس}}
{{شاهان باوندی}}
{{شاهنشاهی ساسانی}}