تفاوت میان نسخه‌های «کاپیتولاسیون»

بدون خلاصه ویرایش
جز (اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
'''کاپیتولاسیون''' {{به فرانسوی|capitulations}} یا '''قضاوت‌سپاری'''<ref>مجموعهٔ واژه‌های مصوّب فرهنگستان زبان فارسی تا پایان سال ۱۳۸۹.</ref> سپردن حق رسیدگی قضایی جرایم اتباع و شهروندان بیگانه به نمایندهٔ حقوقی دولت بیگانه است؛ این حق اول بار در سده ۱۹ میلادی برای حمایت از کارگزاران دولت‌های [[استعمار|استعماری]] از جانب دولت‌هایی مانند ایران داده شد. این پدیده در ایران به '''مصونیت اتباع امریکایی''' در ایران نیز شناخته می‌شود.<ref>[http://fna.ir/bplhgp 13آبان 1343]</ref>
 
کاپیتولاسیون که به آن «قضاوت کنسولی» نیز می‌گویند، در [[حقوق بین‌الملل]] به معنای هر گونه موافقت‌نامه‌ای است که در آن کشوری به کشور دیگر پروانه می‌دهد که از قوانین قضایی خود برای اتباع خود که در داخل مرزهای آن [[کشور]] زندگی می‌کنند استفاده کند. کاپیتولاسیون (به معنی مثبت کلمه) چیزی شبیه حقوق برون‌مرزی (به انگلیسی Extraterritoriality) است. حقوقی که کشوری به اتباع کشور دیگر که در خاک آن سکنی دارند اعطا می‌کند و آن‌ها را از حاکمیت محاکم محلی معاف می‌نماید. نمایندگان سیاسی دولت‌ها در کشورهای دیگر و نمایندگان دولت در [[سازمان ملل متحد]] از چنین حقی همین امروز هم برخوردار می‌باشند. اما [[استعمارگران]] از حقوق برون مرزی سوءاستفاده کردند. کاپیتولاسیون در نگاه و عمل آنان جز ستم و تحمیل نبود.<ref>کاپیتولاسیون (قضاوت سپاری)Capitulation</ref>
 
== پیشینه ==