تفاوت میان نسخه‌های «زاهدان»

۱٬۹۴۱ بایت حذف‌شده ،  ۱ سال پیش
(خنثی‌سازی ویرایش 27426020 از 78.38.116.215 (بحث))
برچسب: خنثی‌سازی
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه حذف حجم زیادی از مطالب منبع‌دار
زاهدان شهری نوبنیاد است که در ۵۱۷ کیلومتری شرق شهر[[کرمان]] و نیز در نزدیکی کشور [[پاکستان]] واقع شده‌است. این شهر از طریق راه زمینی از سمت شمال به [[مشهد]] و از سمت جنوب به [[چابهار]] مرتبط شده و هم‌چنین دارای [[راه‌آهن|ایستگاه راه‌آهن]] و [[فرودگاه|فرودگاه بین‌المللی]] است. زاهدان از لحاظ مختصات جغرافیایی در ۶۰ درجه و ۵۱ دقیقه و ۲۵ ثانیهٔ طول شرقی و ۲۹ درجه و ۳۰ دقیقه و ۴۵ ثانیهٔ عرض شمالی واقع شده‌است. اختلاف زمان زاهدان با [[تهران]] ۳۶+ دقیقه و با [[گرینویچ]] ۲۴۶+ دقیقه‌است.
 
بلوچستان
== نام‌شناسی ==
زاهدان تا قبل از دوره پهلوی، روستای کوچک و دورافتاده‌ای به نام «دزآب» بود؛ اولین ساکنان دزآب سیستانی بودند و هستند <ref name=":3"/>. دزآب کلمه‌ای به [[زبان فارسی]] است. و از دز+آب سیستانی تشکیل شده است. آب در فارسی است. دزآب به معنی زمینی که آب در آن فرورفته و ناپدید می‌گردد، است. بعدها دزآپ به دزدآب و سپس با همکاری نیروهای رضاخان به فرماندهی امان‌الله جهانبانی زاهدان نام گرفت.
 
واژهٔ «زاهدان» در سال [[۱۳۰۸]] خورشیدی، در زمان رضاشاه به این شهر اطلاق گردیدچرا که پیش از این نام این شهر دزآب بوده است دزآب کلمه‌ای به [[زبان فارسی]] است. و از دز+آب تشکیل شده است. .<ref name=":3"/>.<ref name="City1"/> در آن سال پس از پایان دادن به نا امنی های مهاجران بلوچ چلی رضاشاه از راه بیرجند و زابل به دزآپ سفر کرد. در این سفر [[محمدابراهیم علم|محمدابراهیم علم (امیر شوکت‌الملک دوم)]]، سردار [[قائنات]]، و [[غلامحسین خان عامری (سردار مجلل)]] نیز همراه او بودند. رضاشاه در راه از شوکت‌الملک علم دربارهٔ وجود ویرانه‌های شهری آباد و قدیمی در نزدیکی زابل به نام زاهدان کهنه خبردار می‌شود و پس از رسیدن به شهر تصمیم به زنده کردن این نام قدیمی می‌گیرد و اداره منطقه را به سیستانی های بومی دزاب میدهد <ref>کتاب تاریخ دو قوم</ref>
== مردم شناسی ==
اعتماد السلطنه می‌گوید از دیرباز بیش تر جمعیت این منطقه از ایلات بلوچ تشکیل می‌شد.<ref>اعتماد السلطنه، محمدحسن خان (1367). مرا ةالبلدا ن تصحیح عبدالحسین نوایی و میرهاشم محدث، تهران :دانشگاه تهران.</ref>قوم بلوچ بیش‌ترین درصد جمعیتی ساکن ر زاهدان را تا پیش ازدورة پهلوی اول داشت، اما به تدریج به علت مهاجرت از شمار آن‌ها کاسته شد؛ و درنتیجه ان شماری از ساکنان بومی این منطقه به دلایل اجتماعی و اقتصاد ی، مانند تنگناهای ناشی از سلسله مراتب اجتماعی و سنن حاکم بر ساکنان بومی، مهاجرت کنند.<ref>تأثیر عوامل اجتماعی و فرهنگی مذهبی در مهاجرت بلو چها
۶۴

ویرایش