تفاوت میان نسخه‌های «ابوطالب غفاری»

جز (تمیزکاری یادکردها (وظیفه ۱۹))
'''میرزا ابوطالب غِفاری''' (زاده [[۱۲۲۹ (قمری)]] [[کاشان]] - درگذشته [[۱۲۸۸ (قمری)]] [[تهران]])، (نیز '''فرخ خان غِفاری''') ملقب به [[امین‌الدوله]]، پسر میرزا محمدمهدی غِفاری کاشی، از [[رجال]] [[قاجار]] بود.
 
در جوانی وارد دربار [[فتحعلی شاه]] شد. در ۱۲۳۹ به رتبهٔ سرهنگی رسید و مدتی حکمران [[اصفهان]] و سپس [[گیلان]] شد. در ۱۲۶۰ به صندوق‌داری [[محمد شاه قاجار]] منصوب شد و مدتی به حکومت [[کاشان]] رفت. در سال ۱۲۷۲ از ناصرالدین شاه لقب '''امین‌الملک''' گرفت و برای امضای [[معاهده پاریس|معاهدهٔ پاریس]] به عنوان سفیر کبیر به دربار [[ناپلئون سوم]] اعزام شد و سه سال بعد به [[ایران]] بازگشت. وی در مدت اقامت خود در اروپا سفرنامه ای نوشت که به خاطر ثبت مذاکرات سیاسی با افرادی نظیر ناپلئون سوم، هوسمان، لئوپولد بلژیک، و شاهزاده ویکتوریای [[انگلستان|انگلیس]] توجه مورخان را جلب کرد. اما رفته رفته مشاهدات غیرسیاسی میرزا فرخ خان نیز توجهات را به خود جلب کرد. دکتر وحید وحدت، تاریخ نگار معماری، با تحلیل مشاهدات معماری و شهرسازی میرزا فرخ خان امین الدوله، سفرنامه او را یکی از منابع مهم در شکل گیری تجربه ای بومی از مدرنیته در ایران می داند.<ref name="ToolAutoGenRef1">Vahid Vahdat. [https://www.routledge.com/Occidentalist-Perceptions-of-European-Architecture-in-Nineteenth-Century/Vahdat/p/book/9781472473943# 'Occidentalist Perceptions of European Architecture in Nineteenth-Century Persian Travel Diaries: Travels in Farangi Space''] Routledge, 2017 ISBN 1472473949</ref>
 
میرزا فرخ خان پس از بازگشت به لقب امین الدوله نائل آمد. وی مدتی وزیر دربار ناصری بود و مدتی هم به حکومت [[خوانسار]] و [[نطنز]] رسید. او در ۵۹ سالگی در سال ۱۲۸۸ قمری در [[تهران]] درگذشت و در یک مقبرهٔ خصوصی در [[قم]] دفن شد. از جمله آثاری که امین الدوله از خود به جای گذاشت می توان به چارسوق امین الدوله در بازار کاشان اشاره کرد.<ref name=ToolAutoGenRef1 />