تفاوت میان نسخه‌های «غلامحسین فیض اللهی»

نجات ۰ منبع و علامت‌زدن ۱ به‌عنوان مرده.) #IABot (v2.0
جز (←‏زندگی: اصلاح فاصله مجازی + اصلاح نویسه با ویرایشگر خودکار فارسی)
(نجات ۰ منبع و علامت‌زدن ۱ به‌عنوان مرده.) #IABot (v2.0)
 
در زمانی که وی به میناسازی روی آورد این هنر در محدوده تزیین نگین انگشتری و دستبند گستره داشته که با تلاش و زحمت بسیاری که میناسازان آن زمان متحمل شدند پهنه این هنر سنتی را به حالت فعلی افزایش دادند.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=|عنوان=غلامحسین فیض اللهی|ناشر= بنیاد ایران شناسی}}</ref> وی کارگاه ((مینای هنر))را در [[بازار هنر اصفهان]]، که در کنار مدرسه [[چهار باغ]] قرار داشت به همراه حسین هنردوست و مهدی غفاریان تأسیس کرد<ref>{{یادکرد وب|نشانی=http://www.farsnews.com/printable.php?nn=13910523000586|عنوان=غلامحسین فیض اللهی}}</ref>. فیض اللهی علاوه بر [[میناسازی]] در هنرهای [[نقاشی]]، [[تذهیب]] و [[مینیاتور]] نیز مهارت بالایی داشت. از این رو در تعاونی [[صنایع دستی]] [[اصفهان]] و شرکت تعاونی کشورهای اسلامی در [[پاکستان]] نیز عضویت داشت.
 
غلامحسین فیض اللهی در نیمه شب هشتم آذر ماه ۱۳۷۶ درگذشت و در گلشن نام آوران [[باغ رضوان]] [[اصفهان]] به خاک سپرده شد.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=http://www.isfahanportal.ir/framework.jsp?SID=2454 |عنوان=باغر رضوان اصفهان|ناشر=پرتال استان اصفهان}}{{پیوند مرده|date=اکتبر ۲۰۱۹ |bot=InternetArchiveBot }}</ref>
فرزندانش نیز در رشته‌های هنری فعالیت دارند و دختر بزرگ وی «زهره» نگارگر و تذهیب کار است. وی هنر میناسازی و آبگینه را نیز نزد پدرش فرا گرفته‌است. همچنین دو پسرش به نام‌های «غلامعلی» و «غلامرضا» از میناسازان اصفهانی می‌باشند که پسر بزرگ وی غلامعلی مدتی نیز به عنوان رئیس اتحادیه [[صنایع دستی]] [[اصفهان]] فعالیت داشته‌است.
 
۳۱۹٬۱۲۱

ویرایش