تفاوت میان نسخه‌های «جلال‌الدین همایی»

←‏زندگی: ویرایش
(←‏دوران جوانی: حذف لینک نادرست. ویرایش)
(←‏زندگی: ویرایش)
== زندگی ==
=== دوران کودکی و تحصیلات مقدماتی ===
همایی در خانواده‌ای اهل ادب در اصفهان و محله قدیمی پاقلعه (از محلات جنوب شرقی قدیم اصفهان) متولد شد. پدر جلال‌الدین همایی،پدرش میرزا ابوالقاسم محمدنصیر فرزند [[همای شیرازی]] بود.نخستین معلمان همایی پدر و مادرش بودند. وی مقدمات فارسی و عربی را نزد پدر و عموی خود آموخت. بنا به گفتهٔ خود همایی در [http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/253721?sta=جلال%20الدین%20همایی شرح حالی از خود] صحیح خواندن آیات قرآن و ابیات حافظ و سعدی را از مادر و پدر خود در دوران کودکی فراگرفته‌ بود.
نخستین معلمان همایی پدر و مادرش بودند. وی مقدمات فارسی و عربی را نزد پدر و عموی خود آموخت. بنا به گفته خود همایی در [http://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/253721?sta=جلال%20الدین%20همایی شرح حالی از خود] وی نحوه صحیح خواندن آیات قرآن و ابیات حافظ و سعدی را از مادر و پدر خود در دوران کودکی فراگرفته‌است.
 
=== دوران جوانی ===
 
=== دوران تدریس و ورود به فرهنگ ===
در اواسط دوران تحصیل به جهت نیاز مالی و به جهت علاقهعلاقهٔ درونی همایی روی به تدریس می‌آورد و تا سال ۱۳۰۸ مرتضی اردکانی و جعفر آل‌ابراهیم ده‌کردی را تربیت می‌کند. سپس به دعوت ضیاءالدین جناب در پی تأسیس مدرسهمدرسهٔ متوسطه اصفهان، به تدریس دروس فقه و فلسفه و عربی در مقطع دوم دبیرستان می‌پردازد و شاگردانی چون تقی فاطمی (استاد نامدار ریاضی)، محمد نصیری (رئیس سابق دانشکده حقوق)، کمال الدین جناب (استاد فیزیک) و [[دبیرستان ادب|حسین عریضی]] (رئیس سابق دبیرستان ادب اصفهان) را پرورش می‌دهد.
 
چندی بعد همایی به برای تدریس فلسفه و ادبیات به [[تبریز]] می‌رود و همزمان کتاب تاریخ ادبیات خود را می‌نویسد.
 
در سال ۱۳۱۰ به تهران منتقل شد و به تدریس در دبیرستان‌های [[دارالفنون]] و شرف پرداخت. در این دوره شاگردانی چون [[ذبیح‌الله صفا]]، [[حسین خطیبی (استاد دانشگاه)|حسین خطیبی]] و علی‌اکبر شهابی را می‌پروراند. در سال ۱۳۱۹ به تدریس در کلاس ششم ادبی که زیر نظر [[دانش‌سرای عالی]] آن وقت بوده و مختص شاگردان اوّل و دوم دانش‌سرای مقدماتی کل کشور می‌شده، منصوب می‌شود و پس آنگاه راهی دانشگاه تهران می‌گردد و ۱۲ سال به تدریس درس فقه در دانشکده حقوق می‌پردازد و سپس به دانشکده ادبیات دانشگاه تهران منتقل و به تدریس [[آرایه‌های ادبی|صنایع ادبی]] در هر سه دورهٔ لیسانس، فوق‌لیسانس و دکتری مشغول می‌شود. در سال ۱۳۴۵ درخواست بازنشستگی می‌کند و با وجود موافقت با آن کار تدریس در دانشگاه همچنان ادامه می‌یابد.از جمله شاگردان برجسته‌ای که در محضر استاد همایی پرورش یافته‌اند می‌توان به[[محمدرضا شفیعی کدکنی]]، [[محمد معین]]، [[قدمعلی سرامی]]، [[محمد خوانساری]] و جمال رضایی اشاره کرد.
از جمله شاگردان برجسته‌ای که در محضر استاد همایی پرورش یافته‌اند می‌توان به:
[[محمدرضا شفیعی کدکنی]]، [[محمد معین]]، [[قدمعلی سرامی]]، [[محمد خوانساری]] و جمال رضایی اشاره کرد.
 
== آثار ==
۱۹۰

ویرایش