تفاوت میان نسخه‌های «نظریه نسبیت»

خنثی‌سازی ۲ ویرایش 27557016 از 109.238.178.183 (بحث): نیازی نیست
(خنثی‌سازی ۲ ویرایش 27557016 از 109.238.178.183 (بحث): نیازی نیست)
آغاز به کار بردن عبارت «نظریهٔ نسبیت» به ۱۹۰۶ بر می‌گردد؛ هنگامی که [[ماکس پلانک]] ترکیب «نظریه نسبی» (در [[زبان آلمانی|آلمانی]]: ''Relativtheorie'') را به کار برد و بر چگونگی به کار برده شدن اصل نسبیت توسط این نظریه تأکید کرد. اما این [[آلفرد بوخرر]] بود که در بخش بحث مقاله پلانک، برای نخستین بار ترکیب «نظریه نسبیت» (در [[زبان آلمانی|آلمانی]]: ''Relativitätstheorie'') را به کار برد.
 
== نسبیت خاص اینشتین ==
h{{اصلی|نسبیت خاص}}
ینشتینا
 
h{{اصلی|نسبیت خاص}}
نسبیت خاص نگره‌ای بر روی ساختار [[فضازمان]] است. این نگره در سال ۱۹۰۵ توسط اینشتین و در مقاله‌ای به نام «[[درباره الکترودینامیک اجسام در حال حرکت]]» ارایه شد. این نگره بر پایه دو فرضی است که در تناقض با [[مکانیک کلاسیک]] هستند:
# قوانین [[فیزیک]] در دستگاه ناظر کلی (نظارت کیهانی) برای همهٔ اجسام یکسان و واحد است. ([[اصل نسبیت]]).
ویژگی تعریف‌کننده نسبیت خاص در جابجایی [[ترادیسی‌های گالیله]] مورد استفاده در مکانیک کلاسیک با [[تبدیلات لورنتس]] است.
 
== نسبیت عام اینشتین ==
{{اصلی|نسبیت عام}}
نسبیت عام، نظریه‌ای هندسی برای گرانش است که در سال ۱۹۱۶ توسط آلبرت اینشتین مطرح گردید و تصویر کنونی فیزیک جدید از گرانش را تشکیل می‌دهد. نسبیت عام، نظریه نسبیت خاص و قانون جهانی گرانش نیوتن را تعمیم می‌دهد و توصیفی یکتا از گرانش به عنوان یک ویژگی هندسی فضا و زمان، یا فضازمان ارائه می‌کند. به خصوص در این نظریه، [[انحنا]]ی فضازمان، به‌طور مستقیم به [[انرژی]] و [[تکانه]] هر ماده و تابشی که موجود باشد مربوط است. این رابطه توسط [[معادلات میدان اینشتین]] مشخص می‌گردد ٬که یک دستگاه معادلات مشتقات پاره‌ای را تشکیل می‌دهند.