تفاوت میان نسخه‌های «ژوزه مورینیو»

۱٬۲۶۳ بایت اضافه‌شده ،  ۹ ماه پیش
نجات ۱۴ منبع و علامت‌زدن ۰ به‌عنوان مرده.) #IABot (v2.0
(۳ تغییر آخر متن رد شد (توسط 164.138.176.129 و 5.116.119.57) و برگردانده شد به نسخهٔ 27574475 توسط Arash.pt)
(نجات ۱۴ منبع و علامت‌زدن ۰ به‌عنوان مرده.) #IABot (v2.0)
وی بلافاصله اعضای اصلی تیمش که بدنه تیمش را تشکیل می‌داند را شناسایی کرد. این افراد، بازیکنایی چون [[ویتور بایا]]، [[ریکاردو کاروالیو]]، [[کوستینها]]، [[دکو]] و [[هلدر پوستیگا]] بودند. بعد از آن، وی [[خورخه کاستا]]، کاپیتان تیم را که به‌طور قرضی در تیم دیگری بود را به تیم برگرداند. وی همچنین چند بازیکن را از تیم‌های دیگر آورد. بازیکنانی چون [[نونو والنته]] از لییرا،<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Nuno Valente stays on |نشانی=http://www.uefa.com/uefachampionsleague/news/newsid=220952.html |تاریخ بازدید=۱۵ ژوئن ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cAcCCDX | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> [[پائولو فریرا]] از ستوبال<ref>{{یادکرد وب |عنوان=Paulo Ferreira |نشانی=http://www.chelseafc.com/page/PlayerProfileDetail/0,,10268~28119,00.html |تاریخ بازدید=۱۵ ژوئن ۲۰۱۱ |پیوند بایگانی=https://web.archive.org/web/20091003134632/http://www.chelseafc.com/page/PlayerProfileDetail/0,,10268~28119,00.html |تاریخ بایگانی=۳ اکتبر ۲۰۰۹ |dead-url=yes }}</ref> و [[مانیش]] از بنفیکا<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Maniche |نشانی=http://soccernet.espn.go.com/player/_/id/52762/maniche-ribeiro?cc=4716 |تاریخ بازدید=۱۵ ژوئن ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cAeRgy8 | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> از جمله بازیکنانی بودند که مورینیو خریده بود.
 
در سال بعد، مورینیو نخستین جام خود را کسب کرد. وی با رکورد ۲۷ برد، ۵ مساوی و ۲ شکست، با کسب ۸۶ امتیاز و با اختلاف ۱۱ امتیاز نسبت به بنفیکا، قهرمان لیگ پرتغال شد.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=2002-03 Portuguese Liga |نشانی=http://www.ask.com/wiki/Portuguese_Liga_2002-03 |تاریخ بازدید=۴ فوریه ۲۰۱۱| |پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20110207195304/http://www.webcitationask.orgcom/67cAevTP7wiki/Portuguese_Liga_2002-03 | تاریخ بایگانی =۷ ۱۳فوریه مه۲۰۱۱ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref> کسب ۸۶ امتیاز از ۱۰۲ امتیاز ممکن، بهترین رکورد امتیازگیری در تاریخ لیگ پرتغال شد. ژوزه در مهٔ سال ۲۰۰۳، دو جام دیگر بدست آورد. وی ابتدا لییرا را در جام حذفی شکست داد و قهرمان شد و سپس در [[جام یوفا]] موفق شد با شکست [[باشگاه فوتبال سلتیک|سلتیک]] قهرمانی را برای پورتو به ارمغان بیاورد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Porto end Celtic's Uefa dream|ناشر=[[بی‌بی‌سی|BBC]] |نشانی=http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/europe/3043029.stm |تاریخ بازدید=۱۵ اکتبر ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cAgUzPu | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref>
 
روند موفقیت‌های پورتو و مورینیو، در فصل بعد کامل‌تر شد. آن‌ها ابتدا در سوپر جام پرتغال، ۱–۰ تیم لییرا را شکست دادند تا اولین جام آن سال خود را کسب کنند. البته پورتو در [[سوپر کاپ اروپا]] با تک گل [[آندری شوچنکو]] از تیم [[آ.ث میلان]] [[ایتالیا]] شکست خورد و نتوانست قهرمان شود. ژوزه تیمش را به یک پیروز قاطعانه در لیگ پرتغال رهنمود کرد. این تیم در کل فصل، در خانه تمام بازیهایش را برد. در کل فصل نیز تنها ۱ باخت به تیم ویسنته داد و ۵ هفته مانده به پایان رقابت‌ها، قهرمانی تیم مشخص شده بود.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=2003-04 Portuguese Liga |نشانی=http://www.statto.com/football/stats/portugal/liga/2003-2004 |تاریخ بازدید=۴ فوریه ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cAhN7rN | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> مورینیو جام حذفی را در مه سال ۲۰۰۴، به بنفیکا واگذار کرد اما در عوض آن، قهرمانی [[لیگ قهرمانان اروپا]] را برای هواداران و تیم به ارمغان آورد.<ref name=CLS03-04>{{یادکرد وب |عنوان=UEFA Champions League Season 2003 2004 results and tables |نشانی=http://www.soccerlinks.net/pages/champions_league/cl04menu.html |تاریخ بازدید=۴ فوریه ۲۰۱۱| |پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20110824230208/http://www.webcitationsoccerlinks.orgnet/67cAiTRKKpages/champions_league/cl04menu.html | تاریخ بایگانی =۲۴ ۱۳اوت مه۲۰۱۱ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref> آن‌ها مقتدرانه و با ۳ گل، تیم [[باشگاه فوتبال موناکو|موناکو]] را در کشور [[آلمان]] شکست دادند.<ref name="CLS03-04"/><ref name=porto-win-uefa>{{یادکرد وب|عنوان=2003/04: Porto pull off biggest surprise|ناشر=[[یوفا|UEFA]] |نشانی=http://www.uefa.com/uefachampionsleague/history/season=2003/index.html |تاریخ بازدید=۴ فوریه ۲۰۱۱ | Arena AufSchalke, Gelsenkirchen| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cAj301T | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> پورتو برای رسیدن به فینال، تیم‌هایی چون [[باشگاه فوتبال منچستر یونایتد|منچستر یونایتد]]، [[المپیک لیون]] و [[دیپورتیوو لاکرونیا]] را شکست داده بود<ref>{{یادکرد وب |عنوان=UEFA Champions League Season 2003-2004-Knock Out Rounds |نشانی=http://www.soccerlinks.net/pages/champions_league/cl04ko.html |تاریخ بازدید=۴ فوریه ۲۰۱۱| |پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20110824231457/http://www.webcitationsoccerlinks.orgnet/67cAkXoaspages/champions_league/cl04ko.html | تاریخ بایگانی =۲۴ ۱۳اوت مه۲۰۱۱ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref> و تنها در دور گروهی رقابت‌ها باخت را تجربه کرد که آن باخت نیز در مقابل تیم [[باشگاه فوتبال رئال مادرید|رئال مادرید]] بود.<ref name="CLS03-04"/><ref>{{یادکرد وب |عنوان=UEFA Champions League Season 2003 2004-Group Stage |نشانی=http://www.soccerlinks.net/pages/champions_league/cl04groups.html |تاریخ بازدید=۴ فوریه ۲۰۱۱| |پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20110824231520/http://www.webcitationsoccerlinks.orgnet/67cAl424zpages/champions_league/cl04groups.html | تاریخ بایگانی =۲۴ ۱۳اوت مه۲۰۱۱ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref>
 
بعد از این موفقیت، باشگاه‌هایی چون [[باشگاه فوتبال لیورپول|لیورپول]]، [[باشگاه فوتبال رئال مادرید|رئال مادرید]] و [[باشگاه فوتبال چلسی|چلسی]] برای جذب مورینیو ابراز علاقه کردند. مورینیو نیز یکبار از علاقه‌اش برای کار در لیورپول خبر داده بود و گفته بود:
[[پرونده:JoseMourinho.jpg|190px|چپ|بندانگشتی|مورینیو [[باشگاه فوتبال چلسی|چلسی]] را بعد از ۵۰ سال قهرمان لیگ کرد.<ref name="winafter50"/>]]
 
تحت هدایت مورینیو، چلسی در اوایل ماه دسامبر، در صدر جدول [[لیگ برتر انگلستان|لیگ]] حضور داشت و به مراحل حذفی لیگ قهرمانان هم راه یافته بود.<ref name=CLS04-05>{{یادکرد وب |عنوان=UEFA Champions League Season 2004 2005 results and tables |نشانی=http://www.soccerlinks.net/pages/champions_league/cl05menu.html |تاریخ بازدید=۵ فوریه ۲۰۱۱ | پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20110824231736/http://www.webcitationsoccerlinks.orgnet/67cAxq6eopages/champions_league/cl05menu.html | تاریخ بایگانی =۲۴ ۱۳اوت مه۲۰۱۱ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref> مورینیو اولین جام خود را با برد ۳–۲ در برابر [[لیورپول]] برای باشگاه چلسی به ارمغان آورد و این تیم را قهرمان کارلینگ کاپ انگلیس کرد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=2005 Football League Cup Final |نشانی=http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/en/2005_Football_League_Cup_Final |تاریخ بازدید=۵ فوریه ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cB0GUrO | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref>
 
سپس چلسی توانست بعد از ۵۰ سال قهرمان لیگ شود.<ref name=winafter50>{{یادکرد وب|عنوان=English Premier League 2004-05 |نشانی=http://www.statto.com/football/stats/england/premier-league/2004-2005 |تاریخ بازدید=۵ فوریه ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cB1N9uM | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> اما با این حال مورینیو نتوانست چلسی را به فینال لیگ قهرمانان اروپا برساند. چلسی با یک گل مشکوک از لیورپولی شکست خورد که سرانجام قهرمان آن سال لیگ قهرمانان هم شد.<ref name="CLS04-05"/><ref name=CLS04-05kr>{{یادکرد وب |عنوان=UEFA Champions League Season 2004-2005 - Knock Out Rounds |نشانی=http://www.soccerlinks.net/pages/champions_league/cl05ko.html |تاریخ بازدید=۵ فوریه ۲۰۱۱ | پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20100618020749/http://www.webcitationsoccerlinks.orgnet/67cB36bZGpages/champions_league/cl05ko.html | تاریخ بایگانی =۱۸ ۱۳ژوئن مه۲۰۱۰ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref>
 
چلسی فصل بعد را خوب شروع کرد. آن‌ها با شکست ۲–۱ [[باشگاه فوتبال آرسنال|آرسنال]]، توانستند مقام قهرمانی [[جام خیریه انگلیس]] را کسب کنند.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=FA Community Shield 2005 |نشانی=http://www.enotes.com/topic/2005_FA_Community_Shield |تاریخ بازدید=۵ فوریه ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cB3erfV | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> در ادامه و در فصل ۰۵–۲۰۰۴ نیز این تیم از همان هفتهٔ نخست در صدر جدول بود و نتایج بسیار خوبی چون برد ۳–۰ در برابر [[منچستر یونایتد]] را کسب کرد<ref>{{یادکرد وب|عنوان=English Premier League |نشانی=http://www.statto.com/football/stats/england/premier-league/2005-2006/head-to-head |تاریخ بازدید=۵ فوریه ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cB4pEXx | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> و توانست قهرمان این رقابت‌ها شود.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=English Premier League ۲۰۰۵–۰۶ |نشانی=http://www.statto.com/football/stats/england/premier-league/2005-2006 |تاریخ بازدید=۵ فوریه ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cB5PvRP | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> بنابراین چلسی برای دومین سال پیاپی قهرمان لیگ شده بود و مورینیو چهارمین قهرمانی لیگ پیاپی خود را کسب کرده بود.
 
شرایط چلسی بسیار مناسب بود تا اینکه در تابستان ۲۰۰۶، امضای قرارداد با ستاره [[اوکراین]]ی [[آ.ث میلان]] یعنی [[آندری شفچنکو]]، نشان داد که بین مورینیو و آبراموویچ اوضاع چندان مناسب نیست.<ref>{{یادکرد وب | نشانی = http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/teams/c/chelsea/5035604.stm | عنوان = Chelsea complete Shevchenko deal | ناشر= [[بی‌بی‌سی ورزشی|BBC Sport]] | تاریخ =۳۱ مه ۲۰۰۶ | تاریخ بازدید=۱ ژانویه ۲۰۱۰ | مکان=London| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cB61JDs | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> شونچنکو در زمان امضای قراردادش، یکی از گران‌قیمت‌ترین مهاجمان دنیا بود که با میلان، هم قهرمان [[سری آ|ایتالیا]] شده بود و هم قهرمان [[لیگ قهرمانان اروپا|اروپا]] و توانسته بود که [[بازیکن سال فوتبال جهان|توپ طلا]] را نیز کسب کند. چلسی دو سال بود که برای خرید شوچنکو تلاش می‌کرد اما مسئولین میلان حاضر به فروش وی نشده بودند. شوچنکو در فصل اولش ناامیدکننده ظاهر شد و در لیگ تنها ۴ گل زد و در کل مسابقات نیز تنها ۱۴ گل زد<ref>{{یادکرد وب |عنوان=Andriy Shevchenko |نشانی=http://www.bestinsoccer.com/gallery/andriy-shevchenko.php |تاریخ بازدید=۵ فوریه ۲۰۱۱| |پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20110208013737/http://www.webcitationbestinsoccer.orgcom/67cB6riIAgallery/andriy-shevchenko.php | تاریخ بایگانی =۸ ۱۳فوریه مه۲۰۱۱ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref> در حالیکه دروگبا، در آن فصل آقای گل لیگ شد و همین مورینیو را مجاب کرده بود تا شوچنکو را از ترکیب اصلی بیرون بگذارد. در بازی با لیورپول، مورینیو حتی شوچنکو را بر روی نیمکت هم نگذاشت که همین باعث اعتراض آبراموویچ شد. شوچنکو تنها بازیکن فصل نقل و انتقالات چلسی نبود. [[میشائیل بالاک]] کاپیتان تیم ملی [[آلمان]] نیز به‌طور رایگان از [[بایرن مونیخ]] به چلسی پیوست تا خط میانی تیم چلسی را قوی تر از قبل کند.<ref>{{یادکرد وب|تاریخ=۱۵ مه ۲۰۰۶|نشانی=http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/teams/c/chelsea/4769763.stm |عنوان=Chelsea announce Ballack capture |ناشر=[[بی‌بی‌سی ورزشی|BBC Sport]] |تاریخ بازدید=۱۵ مه ۲۰۰۶| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cB7R4FP | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> [[ایدور گودیانسن]]، مهاجم [[ایسلند]]ی چلسی نیز که یکی از مهم‌ترین بازیکنان تیم بود، به [[باشگاه فوتبال بارسلونا|بارسلونا]] فروخته شد.<ref>[http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/teams/c/chelsea/5075394.stm Guðjohnsen completes Barça move], ''[[بی‌بی‌سی ورزشی]]''، ژوئن ۱۴, ۲۰۰۶</ref>
 
با وجود درگیری و حاشیه‌های چلسی، این تیم توانست کارلینگ کاپ سال ۲۰۰۷ را با شکست [[باشگاه فوتبال آرسنال|آرسنال]] کسب کند.<ref name=bbcmatchreport>{{یادکرد وب
| ناشر = بی‌بی‌سی
| تاریخ =
| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cB83cJZ | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> مورینیو با چلسی بازهم در لیگ قهرمانان اروپا به جایی نرسید. این تیم در ضربات پنالتی، بازهم مغلوب لیورپول شد و نتوانست به فینال برسد.<ref name=CLS05-06kr>{{یادکرد وب |عنوان=UEFA Champions League Season 2005 2006 - Knock Out Rounds |نشانی=http://www.soccerlinks.net/pages/champions_league/cl07ko.html |تاریخ بازدید=۵ فوریه ۲۰۱۱ | پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20100618021520/http://www.webcitationsoccerlinks.orgnet/67cB95S7Mpages/champions_league/cl07ko.html | تاریخ بایگانی =۱۸ ۱۳ژوئن مه۲۰۱۰ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref> همچنین، امکان ۴ جامه شدن از چلسی گرفته شد. چرا که چند روز بعد از حذف از لیگ قهرمانان، چلسی در مقابل آرسنال با نتیجه ۱–۱ متوقف شد تا [[منچستر یونایتد]] به دو سال پیشتازی چلسی پایان دهد.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=English Premier League ۲۰۰۶–۲۰۰۷|نشانی=http://www.statto.com/football/stats/england/premier-league/2006-2007/table |تاریخ بازدید=۵ فوریه ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cBAPLvp | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> بدین ترتیب مورینیو برای اولین بار در طی ۵ سال گذشته، بدون کسب جام مانده بود. البته چلسی در فینال [[جام اتحادیه|اف ای کاپ]]، موفق شد با یک گل منچستر را شکست دهد و پس از سال‌ها، اولین فینال برگزار شده در ورزشگاه بازسازی شده [[ورزشگاه ویمبلی|ویمبلی]] را به سود خود به پایان رساند.<ref>{{یادکرد وب |نشانی=http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/fa_cup/6649815.stm |عنوان=FA Cup final - Chelsea 1-0 Man Utd |ناشر=[[بی‌بی‌سی ورزشی]] |تاریخ=۱۹ مه ۲۰۰۷ |تاریخ بازدید=۱۹ مه ۲۰۰۷| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cBBn8Vs | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> همچنین این نخستین اف ای کاپی بود که مورینیو آن را کسب کرده بود که باعث شد مورینیو تمام جام‌های ممکن در لیگ جزیره را کسب کرده باشد. با این وجود، درگیری و تنش بین مورینیو و آبراموویچ مجدداً بالا گرفت که دلیلش، انتخاب [[آورام گرانت]] به عنوان مدیر ورزشی تیم بود که با وجود اعتراض مورینیو، نقشش در باشگاه روزانه بیشتر از قبل می‌شد.<ref name="Grant given position at Chelsea">{{یادکرد وب
| عنوان = Grant given position at Chelsea
| نشانی = http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/teams/c/chelsea/6246796.stm
در نخستین رقابت خود در ایتالیا، مورینیو توانست [[آ. اس. رم]] را در ضربات پنالتی شکست دهد و اینتر را قهرمان [[سوپر جام ایتالیا]] کند.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=Inter Milan wins Italian Super Cup |ناشر=International Herald Tribune |تاریخ=۲۴ اوت ۲۰۰۸ |نشانی=http://www.iht.com/articles/ap/2008/08/24/sports/EU-SOC-Italian-Roundup.php |تاریخ بازدید=۲۱ اکتبر ۲۰۰۸| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cBct4ov | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> مورینیو در ادامه، توانست اینتر را قهرمان [[سری آ]] هم بکند<ref name=seriea08-09>{{یادکرد وب|عنوان=Italian Serie A ۲۰۰۸–۲۰۰۹ |نشانی=http://www.statto.com/football/stats/italy/serie-a/2008-2009 |تاریخ بازدید=۶ فوریه ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cBdXuqJ | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref>
 
با وجود قهرمانی در لیگ با اختلاف ۱۰ امتیاز نسبت به تیم دوم، بعضی هواداران اینتر، معتقد بودند اینتر در لیگ قهرمانان بسیار ناامیدکننده ظاهر شده‌است. اینتر در لیگ قهرمانان، روند خوبی نداشت. آن‌ها ابتدا یک باخت ۱–۰ به تیم [[باشگاه فوتبال پاناتینایکوس|پاناتیناکوس]] [[یونان]] دادند و در ادامه نیز در خانه تیم آنارتیس [[قبرس]] تنها به یک تساوی ۰–۰ دست یافته بودند.<ref name=CLS08-09gs>{{یادکرد وب |عنوان=UEFA Champions League Season 2008 2009 - Group Stage |نشانی=http://www.soccerlinks.net/pages/champions_league/cl09groups.html |تاریخ بازدید=۶ فوریه ۲۰۱۱| |پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20100618021415/http://www.webcitationsoccerlinks.orgnet/67cBeMLyUpages/champions_league/cl09groups.html | تاریخ بایگانی =۱۸ ۱۳ژوئن مه۲۰۱۰ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref> اما با این وجود، اینتر از گروهش بالا رفته بود. اینتر در دور نخست این رقابت‌ها، در مجموع با نتیجه ۲–۰ به [[منچستر یونایتد]] باخت و از گردونه رقابت‌ها حذف شد.<ref name=CLS08-09kr>{{یادکرد وب |عنوان=UEFA Champions League Season 2008 2009 - Knock Out Rounds |نشانی=http://www.soccerlinks.net/pages/champions_league/cl09ko.html |تاریخ بازدید=۶ فوریه ۲۰۱۱| |پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20100618021430/http://www.webcitationsoccerlinks.orgnet/67cBf8MJcpages/champions_league/cl09ko.html | تاریخ بایگانی =۱۸ ۱۳ژوئن مه۲۰۱۰ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref> منچستر در آن سال، به فینال رقابت‌ها راه یافته بود.<ref name="CLS08-09kr"/> در [[جام حذفی ایتالیا|جام حذفی]] نیز اینتر در نیمه نهایی، با نتیجه ۳–۱ مغلوب [[باشگاه فوتبال سمپدوریا|سمپدوریا]] شد<ref>{{یادکرد وب |عنوان=Inter suffer Italian Cup KO |ناشر=AFP |تاریخ=۲۴ آوریل ۲۰۰۹ |نشانی=http://www.google.com/hostednews/afp/article/ALeqM5i-KhEVqAYzoqlckH2Fe8eJg_PrMw |تاریخ بازدید=۱۶ مه ۲۰۰۹| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cBgSKol | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> تا مورینیو در سال اولش در اینتر، دو جام کسب کرده باشد.
 
مورینیو در کنفرانس‌های مطبوعاتیش در ایتالیا که ناشی از جو پرتنش فوتبال این کشور بود، با برخی مربیان بزرگ ایتالیا درگیری لفظی داشت. مربیانی چون [[کارلو آنجلوتی]]، سرمربی تیم [[آ.ث میلان]]، [[لوچانو اسپالتی]]، سرمربی تیم آ. اس رم و [[کلودیو رانیری]]، سرمربی تیم [[یوونتوس]] کسانی بودند که با مورینیو درگیری لفظی داشتند. یکی از معروف‌ترین این اتفاقات و جنجال‌ها، در مارس ۲۰۰۹ رخ داد که مورینیو سایر تیم‌ها را که مدت‌ها زیر سایه اینتر بودند را کم توفیق خطاب کرد و گفت که این تیم‌ها آخر هر فصل، بدون جام می‌مانند.<ref>{{یادکرد وب |نشانی=http://www.independent.co.uk/sport/football/european/mourinho-rails-against-intellectual-prostitution-1636683.html |ناشر=ایندیپندنت |تاریخ=۲۰۰۹-۰۳-۰۴ |عنوان=Mourinho rails against 'intellectual prostitution' |تاریخ بازدید=۱۶ مه ۲۰۰۹ | مکان=London | first=Kieran | last=Daley| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cBgz8ha | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> اصطلاح «بی‌جام‌ها» بعدها بسیار بین هواداران اینتر و خبرنگاران ایتالیایی رواج پیدا کرد و حتی یکی از مهم‌ترین شعار هواداران در زمان کسب ۱۷مین قهرمانیشان شده بود.<ref>{{یادکرد وب |نشانی=http://www.football365.com/gazzetta/0,17033,9404_5336293,00.html |عنوان=Inter Won It In True Chelsea Style... |تاریخ بازدید=۲۱ فوریه ۲۰۰۹ |تاریخ=فوریه ۲۰۰۹ |ناشر=Football365.com |پیوند بایگانی=https://web.archive.org/web/20090522102807/http://www.football365.com/gazzetta/0%2C17033%2C9404_5336293%2C00.html |تاریخ بایگانی=۲۲ مه ۲۰۰۹ |dead-url=yes }}</ref><ref>{{یادکرد وب |نشانی=http://www.guardian.co.uk/football/blog/2009/مه/18/serie-a-inter-jose-mourinho |عنوان=Jose Mourinho makes Ibrahimovic sweat for his goal as Inter celebrate scudetto in style |تاریخ بازدید=۲۱ فوریه ۲۰۰۹ |تاریخ=۱۸ مه ۲۰۰۹ |ناشر=گاردین | مکان=London | first=Paolo | last=Bandini}}</ref> حتی شرکت [[نایک]] نیز برای معرفی لباس مخصوص قهرمانی اینتر، از این شعار استفاده کرده بود.<ref>{{یادکرد وب |نشانی=http://www.tuttomercatoweb.com/inter/?action=read&idnotizia=4754 |عنوان=Anche la Nike celebra il 17esimo titulo |تاریخ بازدید=۲۱ فوریه ۲۰۰۹ |تاریخ=۲۱ فوریه ۲۰۰۹ |ناشر=TuttoMercatoWeb |زبان=ایتالیایی |پیوند بایگانی=https://web.archive.org/web/20090604154333/http://www.tuttomercatoweb.com/inter/?action=read&idnotizia=4754 |تاریخ بایگانی=۴ ژوئن ۲۰۰۹ |dead-url=yes }}</ref> اما این شعار و جنجال‌هایش به همین‌جا ختم نشد و و بعد از فینال [[جام حذفی ایتالیا]] در فصل ۰۹–۲۰۰۸ که با قهرمانی [[باشگاه فوتبال لاتزیو|لاتزیو]] به پایان رسیده بود، هواداران پایتخت‌نشین ایتالیا، در حالی به جشن و پایکوبی می‌پرداخت که لباسی با شعار «من قهرمان شدم، اما تو بی جامی» (به [[زبان ایتالیایی|ایتالیایی]]: ''Io campione, tu zero titoli'') را به تن داشتند که کنایه‌ای به حرف‌های مورینیو بود.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Mourinsho spara a zero: guarda tutti i video|نشانی=http://www.corrieredellosport.it/Notizie/Calcio/60314/Mourinho+spara+a+zero:+guarda+tutti+i+video|ناشر=Corrier Dello Sport|تاریخ=۳ مارس ۲۰۰۹|زبان=ایتالیایی| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67cBlUptI | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref>
در ۶ آوریل ۲۰۱۰، مورینیو به یک افتخار بزرگ دست یافت. وی تبدیل به نخستین و تنها سرمربی در تاریخ فوتبال شد که توانست با ۳ تیم مختلف، به نیمه نهایی [[لیگ قهرمانان اروپا]] برسد (البته [[لوئی فان خال]] نیز یک روز بعد به چنین افتخاری دست یافت).<ref>{{یادکرد وب|عنوان=http://www.tsn.ca/soccer/story/?id=316882|نشانی=http://www.tsn.ca/soccer/story/?id=316882 |تاریخ بازدید=۶ سپتامبر ۲۰۱۰| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67dVogLlR | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> روند موفقیت‌آمیز اینتر در آن فصل ادامه داشت و یک هفته بعد نیز، اینتر برای نخستین بار تحت هدایت مورینیو، توانست به فینال جام حذفی ایتالیا برسد. آن‌ها در مجموع [[باشگاه فوتبال فیورنتینا|فیورنتیا]] را با نتیجه ۲–۰ شکست دادند و فینالیست شدند.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Inter in Finale|نشانی=http://www.milanoweb.com/notizie/sport-e-motori/8490_inter-in-finale-di-coppa-italia-grazie-al-gol-di-eto-o |تاریخ بازدید=۶ اکتبر ۲۰۱۰| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67dVpfNsq | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref>
 
اینتر و مورینیو در ۲۸ آوریل توانستند با شکست قهرمان دوره قبل رقابت‌ها، [[بارسلونا]]، به فینال لیگ قهرمانان اروپا راه پیدا کنند.<ref name=CLS09-10kr>{{یادکرد وب |عنوان=UEFA Champions League Season 2009 2010 - Knock Out Rounds |نشانی=http://www.soccerlinks.net/pages/champions_league/cl10ko.html |تاریخ بازدید=۶ فوریه ۲۰۱۱ | پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20100618021359/http://www.webcitationsoccerlinks.orgnet/67dVq9Uanpages/champions_league/cl10ko.html | تاریخ بایگانی =۱۸ ۱۳ژوئن مه۲۰۱۰ |dead-url=yes ۲۰۱۲}}</ref> دومین فینال مورینیو در لیگ قهرمانان در حالی رقم خورد که آن‌ها در بازی برگشت خود در برابر بارسلونا، ۱–۰ شکست خورده بودند اما با توجه به برد ۳–۱ در بازی رفت، توانسته بودند به فینال برسند.<ref name="CLS09-10kr"/>
 
مورینیو در حالیکه در حال خوشحالی با بازیکنانش بخاطر صعود به فینال بود، با [[ویکتور والدز]]، دروازه‌بان بارسلونا درگیر شد که بازیکنان دیگر والدز را از وی جدا کردند.<ref>{{یادکرد وب |نشانی=http://www.tribalfootball.com/barcelona-no1-valdes-facing-uefa-action-after-amazing-mourinho-bust-803711 |عنوان=Barcelona No1 Valdes facing UEFA action after amazing Mourinho bust-up |3=Spanish Football News |ناشر=tribalfootball.com |تاریخ= |تاریخ بازدید=۳ ژوئن ۲۰۱۰ |پیوند بایگانی=https://web.archive.org/web/20100526092800/http://www.tribalfootball.com/barcelona-no1-valdes-facing-uefa-action-after-amazing-mourinho-bust-803711 |تاریخ بایگانی=۲۶ مه ۲۰۱۰ |dead-url=yes }}</ref> خوشحالی خاص مورینیو در [[نیوکمپ]]، بیشتر به این خاطر بود تا دل هواداران [[رئال مادرید]] را بدست بیاورد چراکه صحبت‌های زیادی مبنی بر اینکه وی به زودی سرمربی این تیم خواهد شد، به وجود آمده بود.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=http://sportsillustrated.cnn.com/2010/writers/sid_lowe/04/29/real.celebrate/ |عنوان=Barcelona's Champions League exit celebrated by Real Madrid - Sid Lowe - SI.com |ناشر=Sportsillustrated.cnn.com |تاریخ=۳۰ آوریل ۲۰۱۰ |تاریخ بازدید=۳ ژوئن ۲۰۱۰| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67dVt04A7 | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> سرانجام مورینیو بعد از ۳۸ سال، اینتر را به فینال [[لیگ قهرمانان اروپا]] رساند.<ref>{{یادکرد وب|عنوان=Inter in Finale - Champions League|نشانی=http://www.record.xl.pt/noticia.aspx?id=bd973706-0723-412f-acdc-95419511a287&idCanal=00000057-0000-0000-0000-000000000057|تاریخ بازدید=۶ اکتبر ۲۰۱۰|پیوند بایگانی=https://web.archive.org/web/20100704092027/http://www.record.xl.pt/noticia.aspx?id=bd973706-0723-412f-acdc-95419511a287&idCanal=00000057-0000-0000-0000-000000000057|تاریخ بایگانی=۴ ژوئیه ۲۰۱۰|dead-url=yes}}</ref>
 
=== بازگشت به چلسی ===
در ۳ ژوئن ۲۰۱۳ (۱۳ خرداد ۱۳۹۲)، مورینیو پس از ۶ سال دوری از چلسی، با قراردادی ۴ ساله به این تیم بازگشت.<ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=http://www.bbc.co.uk/persian/sport/2013/06/130603_l47_jose_mourinho.shtml |عنوان=مورینیو به چلسی برگشت | ناشر =بی‌بی‌سی فارسی |تاریخ =۱۳ خرداد ۱۳۹۲ |تاریخ بازبینی=۱۳ خرداد ۱۳۹۲}}</ref><ref>{{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی=http://football.ir/news/world/1392/03/mourinho-chelsea-1147948.html |عنوان= مورینیو با قراردادی ۴ ساله سرمربی چلسی شد | ناشر =فوتبال.آی‌آر |تاریخ =۱۳ خرداد ۱۳۹۲ |تاریخ بازبینی= خرداد ۱۳۹۲ |archiveurl=https://web.archive.org/web/20130927134741/http://football.ir/news/world/1392/03/mourinho-chelsea-1147948.html |archivedate=۲۷ سپتامبر ۲۰۱۳ |dead-url=yes }}</ref>
او در فصل اول حضور خود در چلسی به رتبهٔ سوم دست یافت اما در فصل دوم موفق شد با چلسی به مقام قهرمانی لیگ برتر انگلیس برسد. وی پس از گرفتن نتایج ضعیف در سومین فصلِ حضور در چلسی، در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۱۵ با تصمیم مالک باشگاه، اخراج شد.<ref>http://www.bornanews.ir/بخش-ورزشی-7/350473-آقای-خاص-از-چلسی-اخراج-شد</ref>
 
 
=== رکورد شکست ناپذیری در خانه ===
مورینیو صاحب رکورد طولانی‌ترین مدت زمان شکست‌ناپذیری در بازی های خانگی است.<ref>{{یادکرد وب|نشانی=https://www.varzesh3.com/news/1264633/%D8%AB%D8%A8%D8%AA-5-%D8%B1%DA%A9%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%8C%D9%88-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%DB%8C%D9%86%D8%B3-(%D8%B9%DA%A9%D8%B3)|وبگاه=www.varzesh3.com|بازبینی=2019-09-13}}</ref> او از ۲۳ فوریه سال ۲۰۰۲ تا آوریل سال ۲۰۱۱، در مدت ۹ سال و طی ۱۵۰ بازی که با تیم‌هایش در زمین خانگی و در لیگ انجام داد، حتی یک شکست را هم تجربه نکرد.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=After nine years, 151 games and four clubs, José Mourinho's record ends|نشانی=http://www.footytube.com/news/guardian/after-nine-years-151-games-and-four-clubs-jose-mourinhos-record-ends-L7663 |تاریخ بازدید=۲۳ آوریل ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = https://web.archive.org/web/20150905232539/http://www.webcitationfootytube.orgcom/67dWv6KP6 news/guardian/after-nine-years-151-games-and-four-clubs-jose-mourinhos-record-ends-L7663| تاریخ بایگانی =۵ ۱۳سپتامبر مه ۲۰۱۲۲۰۱۵|dead-url=yes}}</ref>
 
در ۲۳ فوریه سال ۲۰۰۲ و در زمان هدایت پورتو، تیم بیرامار موفق شد با نتیجه ۳–۲، مورینیو و تیمش را در خانه شکست دهد.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=Inter Coach Jose Mourinho Aiming For 150th Consecutive Unbeaten Home League Match Against Roma|ناشر=Goal.com |تاریخ=۸ نوامبر ۲۰۰۹ |نشانی=http://www.goal.com/en/news/10/italy/2009/11/08/1612174/inter-coach-jose-mourinho-aiming-for-150th-consecutive |تاریخ بازدید=۲۰۱۰ آوریل ۱۰| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67dWxUi4a | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref> از آن زمان به بعد و تا ۲ آوریل ۲۰۱۱، مورینیو ۳۸ بازی با [[باشگاه فوتبال پورتو|پورتو]] (شامل ۳۶ برد و ۲ تساوی)، ۶۰ بازی با [[باشگاه فوتبال چلسی|چلسی]] (شامل ۴۶ برد و ۱۴ تساوی)، ۳۸ بازی با [[باشگاه فوتبال اینتر میلان|اینتر میلان]] (شامل ۲۸ برد و ۹ تساوی) و ۱۴ بازی را با [[باشگاه فوتبال رئال مادرید|رئال]] (شامل ۱۴ برد) در خانه برگزار کرد و بدون شکست ماند تا اینکه سرانجام در بازی برابر [[باشگاه فوتبال اسپورتینگ گیخون|خیخون]] با نتیجه ۱–۰ مغلوب شد و پس از ۱۵۰ بازی، طعم شکست در خانه را چشید.<ref>{{یادکرد وب |عنوان=Real Madrid vs Sporting de Gijon Report|ناشر=Goal.com |تاریخ=۲ آوریل ۲۰۱۱ |نشانی=http://www.goal.com/en/match/48571/real-madrid-vs-sporting-de-gijon/report |تاریخ بازدید=۲۳ آوریل ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67dWzAfgq | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref>
 
=== افتخارات شخصی ===
* مربی سال [[پرتغال]]: ۲ بار | ۰۴–۲۰۰۳–۰۳–۲۰۰۲<ref name=jmb-hi>{{یادکرد وب|نشانی=http://josemariomourinho.com/Profile.html|عنوان=José Mourinho - Profile|تاریخ بازدید=۲۳ آوریل ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = httphttps://wwwweb.webcitationarchive.org/67dX5weVi web/20110610144904/http://josemariomourinho.com/Profile.html| تاریخ بایگانی =۱۰ ۱۳ژوئن مه ۲۰۱۲۲۰۱۱|dead-url=yes}}</ref>
* مربی سال [[انگلیس]]: ۲ بار | ۰۶–۲۰۰۵–۰۵–۲۰۰۴<ref name=jmb-ih>{{یادکرد وب|نشانی=http://www.monstersandcritics.com/people/Jose-Mourinho/biography/|عنوان=José Mourinho Biography - Individual honours|تاریخ بازدید=۲۳ آوریل ۲۰۱۱| پیوند بایگانی = http://www.webcitation.org/67dX6wCc5 | تاریخ بایگانی = ۱۳ مه ۲۰۱۲}}</ref>
* مربی ماه [[انگلیس]]: ۳ بار | نوامبر ۲۰۰۴ – ژانویه ۲۰۰۵ – مارس ۲۰۰۷<ref name="jmb-ih"/>
۳۱۸٬۲۴۹

ویرایش