تفاوت میان نسخه‌های «میا فارو»

۵۶ بایت اضافه‌شده ،  ۴ ماه پیش
جز
جز (ویرایش نگارشی)
برنده جایزه NBR بهترین هنرپیشه زن در سال [[۱۹۹۰ (میلادی)|۱۹۹۰]] برای فیلم آلیس{{سخ}}
}}
'''میا فارو''' {{به انگلیسی|Mia Farrow}} هنرپیشه آمریکایی و نامزد دریافت و برندهٔ جوایز مختلفی از جمله [[گلدن گلوب]]، بفتا و سن سباستین بهترین بازیگر نقش اول و مکمل زن است. فارو علاوه بر بازیگری به فعالیت‌های بشردوستانه نیز مشغول است و در سال [[۲۰۰۰ (میلادی)|۲۰۰۰]] به عنوان سفیر صلح و دوستی یونیسف برگزیده شد. او همچنین چندین بار از منطقهٔ بحران‌زدهٔ [[دارفور]] [[سودان]] بازدید کرده است و سایتی را برای کمک به پناهجویان دارفوری که قربانی نسل‌کشی قومی شده‌اند راه‌اندازی کرده‌کرده است و گزارش‌ها و عکس‌های خود را از این منطقه در سایت مزبور قرار می‌دهد. این عکس‌ها در مجلهٔ پیپل نیز به چاپ رسیده‌اند. مجله [[تایم]] نیز در سال [[۲۰۰۸ (میلادی)|۲۰۰۸]]، میا فارو را به عنوان یکی از ۱۰۰ نفر از تأثیرگذارترین مردم جهان انتخاب کرد.<ref>[http://www.time.com/time/specials/2007/article/0,28804,1733748_1733756_1735264,00.html The 2008 Time 100]</ref>
 
== زندگینامه ==
در [[۱۹۸۲ (میلادی)|۱۹۸۲]] نقش تک‌شاخ را در انیمیشن ''[[آخرین تک‌شاخ]]'' ایفا کرد و صدای خود را به آن داد. در [[۱۹۸۳ (میلادی)|۱۹۸۳]] در فیلم ''[[زلیگ]]'' بازی کرد و برندهٔ جایزهٔ بهترین هنرپیشه زن نقش مکمل انجمن منتقدین فیلم شهر کانزاس شد. میا فارو در دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ و به دنبال آشنایی‌اش با [[وودی آلن]] در چندین فیلم مطرح این کارگردان از جمله ''[[هانا و خواهرانش]]''، ''[[رز بنفش قاهره]]''، ''[[جرم‌ها و بزهکاری‌ها]]'' و ''[[آلیس]]'' بازی کرد و نامزد دریافت جوایز متعددی شد. در سال [[۱۹۹۵ (میلادی)|۱۹۹۵]] در فیلم ''[[راپسودی میامی]]'' ظاهر شد و پس از آن در چندین فیلم کوتاه مستقل به ایفای نقش پرداخت. همچنین زندگی‌نامه خودنوشته خود را در [[۱۹۹۷ (میلادی)|۱۹۹۷]] به چاپ رساند.
 
مبا فارو در سال [[۲۰۰۰ (میلادی)|۲۰۰۰]] به عنوان سفیر صلح و دوستی یونیسف برگزیده شد، سپس در چندین سریال و فیلم تلویزیونی بازی کرد و در سال [[۲۰۰۶ (میلادی)|۲۰۰۶]] نقش خانم بی‌لاک اهریمنی را در جدیدترین بازسازی فیلم ''[[طالع نحس (۲۰۰۶)|طالع نحس]]'' ایفا کرد. ''[[آرتور و نامرئی‌ها]]''، نام اولین قسمت از سه‌گانه [[فانتزی]] [[لوک بسون]] است که در سال [[(میلادی)|۲۰۰۷]] ساخته شد و فارو نقش مادربزرگ را در آن بازی کرده‌کرده است. او هم‌اینک مشغول بازی در قسمت‌های دوم و سوم این سه‌گانه به نام‌های ''[[آرتور و انتقام مالتازارد]]'' و ''[[آرتور و جنگ دو دنیا]]'' است.
 
=== زندگی شخصی ===
میا فارو در [[ژوئیه]] [[۱۹۶۶ (میلادی)|۱۹۶۶]] و در سن ۲۱ سالگی با [[فرانک سیناترا]]ی ۵۰ ساله ازدواج کرد. این ازدواج خیلی زود به جدایی انجامید و سیناترا هنگامی که فارو مشغول بازی در فیلم ''بچه رزماری'' بود مدارک مربوط به طلاق را در حضور دیگر بازیگران و گروه فیلمبرداری به او تحویل داد. این حرکت برای فارو شوکه‌کننده بود زیرا هرگز گمان نمی‌برد که سیناترا، تنها به این دلیل که فارو درخواست او برای بازی در فیلمش را رد کرده بود بخواهد از او جدا شود. سرانجام آن دو در سال [[۱۹۶۸ (میلادی)|۱۹۶۸]] رسماً از یکدیگر جدا شدند. در سال [[۱۹۷۰ (میلادی)|۱۹۷۰]] فارو با [[آندره پروین]]، پیانیست یهودی و آلمانی‌تبار آمریکایی ازدواج کرد و مورد شماتت همسر سابق پروین که فارو را باعث جدایی شوهرش از او می‌دانست قرار گرفت و ترانهٔ ''«مواظب دختران جوان باشید»'' را علیه او ساخت. فارو و پروین صاحب سه فرزند به نام‌های ماتئو، ساشا و فلچر شدند و سه کودک کره‌ای و ویتنامی به نام‌های سون ئی، لارک سونگ و دیزی را نیز به فرزندخواندگی پذیرفتند. میا و آندره در سال [[۱۹۷۹ (میلادی)|۱۹۷۹]] از یکدیگر جدا شدند ولی با وجود این رابطه دوستانه بین آن دو همچنان باقی‌باقی ماند.
 
در دهه ۸۰ فارو با [[وودی آلن]] آشنا شد و رابطه آن دو بیش از یک دهه به طول کشید. آن دو هیچ‌گاه با هم ازدواج نکردند و جدا از یکدیکر زندگی می‌کردند، با وجود این صاحب فرزند پسری به نام رونان سیموس شدند و یک دختر و یک پسر دیگر را نیز به فرزندی قبول کردند. در سال [[۱۹۹۲ (میلادی)|۱۹۹۲]] فارو عکس‌های برهنهٔ دخترخواندهٔ خود، سون ئی، را در آپارتمان آلن پیدا کرد و متوجه رابطه جنسی آن دو با یکدیگر شد. با علنی‌شدن این موضوع جنجال رسانه‌ای وسیعی به راه افتاد ولی در مقابل سون ئی پروین و وودی آلن با یکدیگر ازدواج کردند و شوک بزرگی را به میا فارو وارد آوردند. فارو دادخواستی را به دادگاه اراپه داد که آلن را متهم به کودک‌آزاری و سو استفاده از دیگر دخترخواندهٔ خود مالون می‌کرد ولی دادگاه با درنظرگرفتن اینکه ادامه چنین دادرسی‌ای می‌تواند برای کودک ۷ ساله مضر باشد آن را بدون نتیجه پایان‌یافته اعلام کرد. حق حضانت فرزندان به فارو داده شد و آلن از دیدار مالون منع شد و تنها اجازهٔ دیدن همراه با نظارت قانونی رونان به او داده شد. میشا، دیگر فرزندخواندهٔ فارو و آلن که در آن زمان ۱۴ سال داشت، اعلام کرد که نمی‌خواهد دیگر پدرش را ببیند. سون ئی پس از ازدواج با آلن دیگر مادرخواندهٔ خود را ملاقات نکرد و فارو در مصاحبه‌اش با هفته‌نامه ''[[آبزرور]]'' (چاپ انگلیس) از دست دادن او را یک تراژدی توصیف کرد و سون ئی در پاسخ گفت که فارو [[مادر ترزا]] نیست.
}}</ref>.
 
از سال [[۲۰۰۷ (میلادی)|۲۰۰۷]] تا کنون فارو خود را وقف کمپین «امید برای دارفور» نموده است. او [[چین]] را متهم ساخته که به دلیل قراردادهای نفتی خود با سودان از دولت آن کشور حمایت و سلاح‌های مورد نیازشان را تأمین کرده است و همزمان با استفاده از [[حق وتو]]ی خود در [[شورای امنیت سازمان ملل متحد]] علیه فرستادن صلح‌بانان آن سازمان به منطقه، راه را برای نسل‌کشی بیشتر دارفوری‌ها هموار می‌سازد. فارو معتقد است که چین به دلیل نفوذ بسیاری که در سودان به دست آورده‌آورده است می‌تواند دولت آن کشور را تحت فشار قرار داده و به این نسل‌کشی پایان دهد<ref>{{یادکرد وب
| نشانی = http://www.miafarrow.org/ed_081006.html
| عنوان = China's Crude Conscience
[[رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:بازیگران زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:برندگان جایزه دیوید دی دوناتلو]]
[[رده:بشردوستان اهل ایالات متحده آمریکا]]
[[رده:پیروان کلیسای کاتولیک رم اهل ایالات متحده آمریکا]]
۳٬۹۸۶٬۳۵۹

ویرایش